Μια αποκαλυπτική και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Κατερίνα Γκαγκάκη στην οποία μίλησε για όλους και για όλα, ενώ ταυτόχρονα αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της προσωπικής της ζωής.

Για το περιστατικό με την φοιτήτρια στο ΑΠΘ

Για πρώτη φορά η Κατερίνα Γκαγκάκη έσπασε τη σιωπή της και μίλησε για το περιστατικό με τη φοιτήτρια στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ και τον λανθασμένο σχολιασμό που είχε γίνει από το πάνελ της εκπομπής του Γιώργου Λιάγκα.

«Δεν θέλω να το αναλύσω περαιτέρω το συγκεκριμένο περιστατικό, διότι έχω ως αρχή πως η συγνώμη “μπασταρδεύεται” όταν ξεκινούν οι δικαιολογίες και παύει να έχει αξία. Ο κόσμος αντέδρασε βίαια, αλλά και δίκαια. Εντυπωσιάστηκα, όμως, με το μένος ορισμένων ανθρώπων που δεν περίμενα να αντιδράσουν με αυτό τον τρόπο.

Αυτό που με τρόμαξε ήταν η φαινομενικά σαρωτική ακύρωση όσων πραγμάτων είχα αποδείξει μέχρι τότε εξαιτίας αυτών των λίγων λεπτών.

Αυτό ήταν κάτι που με συγκλόνισε, με τάραξε. Ως άνθρωπος έχω μάθει να είμαι πολύ δυνατή, σκληρή συχνά, κι όμως ύστερα από αυτό ανακάλυψα δυνάμεις και ανθεκτικότητα που δεν ήξερα ότι είχα. Θεωρούσα και θεωρώ πως συνέβη κάτι που δεν ταιριάζει με εμένα και αυτά που εγώ έχω στο μυαλό μου ως πορεία, αρχές και δείγματα γραφής για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Το μεγάλο ζήτημα ήταν στο δικό μου το μυαλό και πώς στέκομαι εγώ απέναντι μου και όχι στις εξωτερικές αντιδράσεις.

Άλλωστε έχω μάθει να βασίζομαι σε μένα και για την αποδοχή αλλά και για την όποια τιμωρία», είπε σε συνέντευξή της στο περιοδικό People η Κατερίνα Γκαγκάκη και συνέχισε:

«Έχω μια θεωρία ζωής και πολεμική τακτική σύμφωνα με την οποία όταν υπάρχει εμπόδιο ή μαύρο σημείο, το χρησιμοποιώ για να χτίσω, να διδαχθώ και να πάω παραπέρα. Να βγω σημαντικά λαβωμένη αν είναι το σωστό, αλλά πολύ πιο έμπειρη. Έτσι έχω λειτουργήσει στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου. Όταν έχασα ανθρώπους από κοντά μου, όταν έφυγα από σημαντικές επαγγελματικές θέσεις, όταν με πρόδωσαν συνεργάτες. Το συγκεκριμένο, λοιπόν, λάβωμα λειτούργησε ευεργετικά για μένα, με την έννοια του ότι έμαθα, να ‘ξερες πόσα! Και για να είμαι ειλικρινής, δεν έχει χρειαστεί πολλές φορές να μάθω πράγματα μέσα από μια δύσκολη συνθήκη. Ήμουν από τους τυχερούς ανθρώπους που τα πράγματα πήγαιναν εκεί που τα πήγαινα εγώ».

Τι αποκάλυψε για την προσωπική της ζωή

 

View this post on Instagram

 

Fading… #kat #katonthemoon #playing #filters #whilewaiting #katinathens #thursday #memyselfandi #kappagamma #fading

A post shared by Katerina Gagaki (@gagakia) on

Η Κατερίνα Γκαγκάκη μίλησε επίσης και για την προσωπική της ζωή και την απόφαση να μην κάνει παιδί.

Μάλιστα, δε δίστασε να παραδεχτεί πως αυτή η επιλογή ήταν απόλυτα συνειδητή γιατί δεν ένιωσε ποτέ να χτυπά το «καμπανάκι της μητρότητας». Ωστόσο, αποκάλυψε πως το τελευταίο διάστημα περνά έντονα η σκέψη από το μυαλό της να υιοθετήσει ένα παιδί.

«Στη δική μου περίπτωση δεν χτύπησε ποτέ αυτό που λέμε «καμπανάκι της μητρότητας». Πάντα, όμως, φανταζόμουν πως θα έρθει μια στιγμή που στο πλαίσιο μιας φυσιολογικής και βατής σχέσης, θα συμβεί. Στην ουσία, δεν έγινε από αναβλητικότητα και από την αίσθηση πως όλα μπορεί να γίνουν αργότερα. Και κάπως έτσι βγήκα από πολύ σημαντικές σχέσεις. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έχω κάνει στη ζωή μου και το μετανιώνω ακόμα και σήμερα. Δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε πως για τα πάντα υπάρχει χρόνος.

Επίσης ο άνθρωπος με τον οποίο ήμουν μαζί τα τελευταία χρόνια δεν είχε διάθεση να κάνει οικογένεια. Ήταν κάτι άλλωστε που ήξερα από την αρχή και το είχα σεβαστεί. Δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να κάνω εξωσωματική αυτόνομα για να κάνω ένα παιδί μόνη μου. Θεωρώ πως είναι μια διαδικασία που θα μπορούσε να είναι και εγωιστική, πως ένα παιδί, ιδανικά, θα ήθελα να έχει δύο γονείς και πως ακόμα κι αν δεν είμαι με τον πατέρα του, εκείνος θα είναι εκεί για το παιδί μας. Έχω φίλες οι οποίες πήγαν σε μια τράπεζα σπέρματος και έκαναν εξωσωματική χωρίς να υπάρχει σύντροφος. Αυτό για εμένα, τις δικές μου δυνάμεις και τη συναισθηματική ισορροπία φαίνεται δύσκολο πολύ.

Από το καλοκαίρι, όμως, και μετά μου έχει μπει έντονα στο μυαλό μια άλλη διαδικασία που έχω ψάξει αρκετά. Σκέφτομαι να υιοθετήσω ένα παιδί. Τώρα θα μου πεις γιατί είναι αποδεκτό να υιοθετήσεις μόνη σου ένα παιδί από το να κάνεις μόνη σου εξωσωματική;

Νομίζω πως όταν σε ένα παιδί προσφέρεις αγάπη, ένα σπίτι και του δίνεις μια οικογένεια, ίσως δικαιούσαι να είσαι και μόνη σου. Μπορεί να ακούγεται χαζό και λίγο μονόπλευρο για να εκλογικεύσω αυτά που σκέφτομαι. Αυτή είναι, όμως, η δική μου πραγματικότητα. Και αυτή τη φορά δεν μου επιτρέπω να μετανιώσω. Είναι η πρώτη φορά που μέσα στην επόμενη διετία θα ήθελα να υιοθετήσω ένα παιδί. Γνωρίζω πως είναι πάρα πολύ δύσκολο, ειδικά όταν πρόκειται για μονογονεϊκή οικογένεια. Αλλά το θέλω πολύ. Επίσης, αν αυτό συμβεί, θα είναι και μια μεγάλη προσωπική αλλαγή, διότι μέχρι πρότινος το είχα αποκλείσει.».

Η επιθυμία σου να υιοθετήσεις ένα παιδί είναι κάτι το οποίο έχεις συζητήσει με το κοντινό σου περιβάλλον;

Όχι, δεν το έχω πει σε κανέναν. Τα πράγματα που θέλω και ονειρεύομαι πολύ δεν τα λέω ποτέ φωναχτά. Είναι ένας τρόπος άμυνας για το πώς θα τα ξορκίσω αν τελικά δεν μου συμβούν. Από την άλλη, όλοι εκείνοι που μιλάνε για την ενέργεια και τη θετική σκέψη υποστηρίζουν πως αν δεν φωνάξεις γι’ αυτά που θέλεις, δεν σου έρχονται τελικά. Για πρώτη φορά σκέφτομαι φωναχτά….