Ελληνικό επενδυτικό ταμείο
Δ. Μαυραειδόπουλος
Τώρα που κατακάθησε ο κουρνιαχτός από την ταραχώδη επίσκεψη του γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Σόιμπλε, ας κοιτάξουμε και τη θετική πλευρά.
Πρέπει πρώτα να παραδεχθούμε ότι σε εμάς τους Ελληνες αρέσει να μας χαϊδεύουν τα αυτιά, κάτι που γνωρίζουν από χρόνια οι πολιτικάντηδες και το εκμεταλλεύονται στο έπακρον.
Στη δεινή θέση που βρίσκεται η χώρα, το μείζον θέμα είναι αν ακούμε αυτά που πρέπει ή αυτά που θέλουμε. Η αχίλλειος πτέρνα της χώρας είναι η ανεξέλεγκτη ανεργία, στον αντίποδα της θεραπείας είναι το νοικοκύρεμα και οι επενδύσεις.
Πρόσφατα ο κινέζος captain  της COSCO δήλωσε ότι η Ελλάδα στον τομέα των επενδύσεων θυμίζει τη χώρα του πριν από 30 χρόνια, όταν το καθεστώς βραχυκύκλωνε κάθε επένδυση. 
Η Κίνα κατάφερε να παρακάμψει αυτή την τροχοπέδη, γέννημα του υπαρκτού σοσιαλισμού, και οι επενδύσεις άρχισαν με τους ρυθμούς που όλοι γνωρίζουμε. Ετσι κατάφεραν, αντί μιας χούφτας ρυζιού που δικαιούταν ο εργαζόμενος, τα 300 ευρώ μηνιαίως και αισιοδοξούν για το μέλλον.
Φυσικά ο Κινέζος διπλωματικά απέφυγε να δηλώσει και τις άλλες μας παθογένειες και τι θα γινόταν στη χώρα του αν 50 άτομα του ΠΑΜΕ με το έτσι θέλω σταματούσαν τη λειτουργία ενός εργοστασίου καταργώντας το δικαίωμα των υπολοίπων στην εργασία ή έκλειναν έναν κεντρικό δρόμο!
Ο Κινέζος, πάλι, έφερε παράδειγμα ότι όταν κατέχεις έναν χρυσό δίσκο, δεν τον κρατάς για κειμήλιο. Τον πουλάς και αγοράζεις ψωμί, κάνεις δουλειά και όταν αλλάξουν τα πράγματα τον ξαναβάζεις στη θέση του. Εδώ, μιλάμε για τις πληθωρικές μεζονέτες και τα σαλέ που γέμισε η Ελλάδα, αφήνοντας τις επιχειρήσεις χωρίς ρευστότητα ώστε να καταρρεύσουν.
Γνωρίζοντας οι Γερμανοί τις χρόνιες ελληνικές παθογένειες, όπως το κομματικό αλισβερίσι περί ημετέρων και τη λογική της κρατικής μηχανής, «από πίτα που δεν τρώω, τι με νοιάζει κι αν καεί», αποφάσισαν την ίδρυση ενός ανεξάρτητου επενδυτικού ταμείου με τη συμμετοχή της γερμανικής αναπτυξιακής τράπεζας (KFW) και αρχική προίκα τα 500 εκατ. ευρώ. Το ποσό είναι μικρό αφού η χώρα θα χρειαστεί γύρω στα 20 δισ. ευρώ σε επενδύσεις και για τη μείωση της ανεργίας. Τα χρήματα αυτά είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν. Το θέμα είναι να πάνε εκεί που πρέπει, τον κατάλληλο χρόνο.
Ασφαλιστικές εισφορές
Γιάννης Βλαχάκης 
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Είμαι καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και μηχανικός. Παρακρατούνται εισφορές από τον μισθό μου στα εξής ασφαλιστικά ταμεία:
1. Δημόσιο
2. ΤΕΑΔΥ
3. Μετοχικό
4. Πρόνοιας
5. ΤΣΜΕΔΕ
Επειδή ενοικιάζω μερικά δωμάτια, με ειδοποίησε ο ΟΑΕΕ να πληρώνω εισφορές και σε έκτο ασφαλιστικό ταμείο, από το οποίο υποτίθεται ότι θα πάρω σύνταξη ύστερα από 22 έτη. Μετά θέλουν ανάπτυξη!!!
Νοσηλεία σε ιδρύματα
Δημήτρης Ν. Πατσάκης
Για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις μετατρέπονται σε διά βίου εγκλεισμό, εκατοντάδες πολίτες βρίσκονται σε ψυχιατρικά ιδρύματα ή σε μονάδες κοινωνικής φροντίδας. Μεγάλη μερίδα των τροφίμων, κυρίως ψυχασθενείς, είναι δυνατόν να διαβιώσουν εκτός των ιδρυματικών δομών, με την προϋπόθεση τήρησης της φαρμακευτικής τους αγωγής. Στο σημείο αυτό, καθοριστική και απαραίτητη είναι η βοήθεια, από το στενό οικογενειακό ή το κοινωνικό περιβάλλον.
Η ιδρυματοποίηση αποτελεί ένα από τα μελανά σημεία της κοινωνικής πραγματικότητας, με την έννοια της συστηματικής αποξένωσης των ασθενών με μηδενική επικινδυνότητα από την κοινωνία, στοιχείο που συμβάλλει στη διατήρηση ή ακόμη και στην  επιδείνωση της κατάστασής τους.
Οι προαναφερόμενοι στην πλειονότητά τους έχουν προσωπικό εισόδημα, είτε από εκμετάλλευση ίδιας περιουσίας είτε από αναπηρική ή και κύρια σύνταξη, επιδόματα κ.τ.λ.
Το νομικό μας σύστημα προβλέπει σχετικά με την αδυναμία διαχείρισης και αυτενέργειας τον ορισμό διαφόρων προσώπων ως συνδικαιούχων ή επιμελητών της περιουσίας των προηγουμένων, με το σκεπτικό πως αυτά προορίζονται για τις ανάγκες των δικαιούχων.
Στην περίπτωση όμως κατά την οποία ο δικαιούχος βρίσκεται στα χέρια τρίτων (δηλαδή νοσηλεύεται ή διαβιώνει σε ψυχιατρικά νοσοκομεία και μονάδες κοινωνικής φροντίδας), ενώ καταβάλλονται και τα ανάλογα νοσήλια ή και τροφεία από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, είχε θεσμοθετηθεί από διετίας η συμμετοχή βάσει του ύψους της σύνταξης ή του προνοιακού βοηθήματος του ΟΓΑ. Ατυχώς, η αντίληψη κάποιων από το υπουργείο Υγείας, προ της μεταφοράς των αντίστοιχων δράσεων στο υπουργείο Εργασίας, δεν υλοποίησε την εν λόγω διάταξη.
Κατά συνέπεια, όσοι ξεκοκαλίζουν τις συντάξεις των οικείων «προσφιλών» τους προσώπων, εξακολουθούν μέχρι σήμερα να ενισχύουν το δικό τους χρηματοφυλάκιο. Σχετική έρευνα σε συγκεκριμένο κρατικό ίδρυμα είχε εμφανίσει μερίδιο ίδιας είσπραξης των εισοδημάτων των τροφίμων περίπου 50%.
Το φαινόμενο αυτό, παρότι δεν ελέγχεται για νομική παραβατικότητα, σαφώς και εντάσσεται στην παθογένεια της νεοελληνικής κοινωνίας. Δεκάδες επιστημονικές ανακοινώσεις έχουν αποδείξει την ευχέρεια της ρετσινιάς και του κοινωνικού αποκλεισμού για λόγους καθαρά ιδιοτελούς συμφέροντος. Εξάλλου, αρκετές είναι και οι κληροδοτήσεις ακινήτων, εκχωρήσεις συντάξεων και μισθωμάτων σε τρίτα πρόσωπα, εκτός συγγενικού περιβάλλοντος, συχνά ανήκοντα στο προσωπικό των μονάδων ή των διαφόρων κύκλων «φιλάνθρωπων» και μητροπόλεων. Το στοιχείο του «αυτεξουσίου» αυτών των περιπτώσεων έχει εκτεθεί συχνά στην κρίση των δικαστηρίων, κατόπιν μηνύσεων αιφνιδίως εμφανισθέντων «συγγενών».
Οι διάλογοι στη Βουλή
Τάκης Σουβαλιώτης
ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑ ΠΑΤΡΩΝ
Οταν κάποιοι από τους βουλευτές μας ανεβαίνουν σε δημόσιο βήμα και προπαντός όταν ανεβαίνουν στο βήμα της Βουλής, μόνο μια ανατριχίλα μας προκαλούν. Γιατί με το που ανοίγουν το στόμα τους, αρχίζει αμέσως να βγαίνει από μέσα τους ένας ποταμός με πολύ χοντρά βρισίδια, με απειλές για κρεμάλες, με χαρακτηρισμούς πέρα για πέρα αψυχολόγητους και εξωφρενικούς και με διάφορες άλλες ακατονόμαστες φράσεις.
Κάποτε τις συζητήσεις στη Βουλή τις παρακολουθούσαμε όλοι μας και με όλο το ενδιαφέρον μας και χαιρόμαστε τους διάφορους ρήτορες, που έπαιρναν τον λόγο. Εκείνα όμως τα χρόνια στην πολιτική κονίστρα κατέβαιναν μόνο ή κυρίως πρόσωπα που διέθεταν υψηλής στάθμης μόρφωση, άνεση λόγου, εντυπωσιακά καλλιεργημένο χαρακτήρα και ηθική ακτινοβολία.
Τα τελευταία όμως χρόνια τα κριτήρια που ισχύουν για την είσοδο κάποιου στην πολιτική είναι τόσο πολύ υποβαθμισμένα, που επιτρέπουν ακόμη και σε κουκουλοφόρους και σε διάφορους άλλους βάνδαλους να βάζουν για στόχο τους τη Βουλή. Υπό αυτές τις συνθήκες, επόμενο είναι να καταλαμβάνουν διάφορα πολιτικά αξιώματα τα άτομα που μόνο τα γουναράδικα, τα γκουλάγκ και τους φούρνους του Αουσβιτς έχουν στο μυαλό τους.
Ας τα καμαρώσουν τώρα αυτά τα πολιτικά λουλούδια αυτοί οι πολίτες που τα ψήφισαν και ας καταλάβουν πόσο κακό έχουν κάνει στην οικονομία μας, τη δημοκρατία μας και στην εν γένει εικόνα της χώρας μας με αυτούς τους περίεργους ανθρώπους που ανέδειξαν για βουλευτές.
Η Βουλή δεν είναι χώρος για να ανταλλάσσονται τόσο βαριές κουβέντες και να σημειώνονται τόσο λυπηρά πολιτικά φαινόμενα. Η Βουλή είναι ένα πεδίο για να αναπτύσσονται οι σοβαρότερες πολιτικές ιδέες και τα πιο θεμελιωμένα πολιτικά επιχειρήματα. Και το απαραίτητο πολιτικό ανάστημα για να καθόμαστε στα έδρανα της, δεν το διαθέτουμε όλοι μας.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από