Η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» έχει περιγράψει τον Ολιβερ Στόουν ως έναν «από τους λίγους αφοσιωμένους ανθρώπους της Αριστεράς που εργάζονται στο αμερικανικό σινεμά». Ο 66χρονος Ουίλιαμ Ολιβερ πήρε μέρος στον Πόλεμο του Βιετνάμ, στη χώρα όπου νωρίτερα δίδασκε μαθητές του σχολείου έχοντας παρατήσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Τραυματίστηκε και τιμήθηκε με αρκετά παράσημα, εκείνο όμως που του άλλαξε τη ζωή ήταν οι εικόνες που κουβάλησε μαζί του και τις αποτύπωσε αργότερα με μία σειρά ταινιών για τον Πόλεμο του Βιετνάμ, που τον έκαναν διεθνώς γνωστό. Η πρώτη από αυτές, το «Πλατούν» θεωρείται από τους ειδικούς μια από τις καλύτερες πολεμικές ταινίες όλων των εποχών. Το πρώτο του Οσκαρ το πήρε το 1979 για την προσαρμογή του σεναρίου για το «Εξπρές του μεσονυκτίου» (ακολούθησαν άλλα δύο, για το «Πλατούν» και το «Γεννημένος την 4η Ιουλίου»). Γύρισε ταινίες όπως η «Γουόλ Στριτ», το «JFK» και ο αμφιλεγόμενος «Μέγας Αλέξανδρος». Την τελευταία δεκαετία έκανε τρία ντοκιμαντέρ για τον Φιντέλ Κάστρο, ενώ γύρισε και άλλο ένα, το «Νότια των συνόρων» για την άνοδο αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική. Παράλληλα συνέχισε να γυρίζει και κάποιες ταινίες για τον εμπορικό κινηματογράφο.
Σήμερα έχει ασπασθεί τον βουδισμό, ενώ το 1997 ήταν μεταξύ των 34 διασημοτήτων που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή στον τότε καγκελάριο της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ, με την οποία διαμαρτύρονταν για τη συμπεριφορά προς τους σαϊεντολόγους στη Γερμανία, την οποία συνέκριναν με τους διωγμούς των Εβραίων από τους Ναζί τη δεκαετία του 1930.
Τώρα εργάζεται σε μία σειρά 10 ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Η μυστική ιστορία της Αμερικής», που θα καλύπτει «τους λόγους πίσω από τον Ψυχρό Πόλεμο με την ΕΣΣΔ, την απόφαση του προέδρου Τρούμαν να ρίξει την ατομική βόμβα στην Ιαπωνία και τις αλλαγές στον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ μετά την πτώση του κομμουνισμού».