Με τη βοήθεια της μουσικής παράδοσης της Κύπρου και ειδικότερα τα γνωστά «Ριάλια», θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί αν τελικώς τα σελίνια, τα μονόλιρα και τα πεντόλιρα, που ο (ρώσος) πεζεβέγκης έχει στην (κυπριακή) πούγκα, θα τα πληρώσει μονά ή διπλά;
Διότι επί της ουσίας αυτό που διακυβεύεται τις τελευταίες ημέρες πίσω από τις κλειστές πόρτες των κυπριακών τραπεζών είναι πόσα από τα περίπου 6 δισ. ευρώ που θα αφαιρεθούν από τις καταθέσεις στην Κύπρο θα ανήκουν σε ρώσους υπηκόους και πόσα όχι. Πρόκειται για ερώτημα κατ’ αρχάς οικονομικού χαρακτήρα, το οποίο ωστόσο αρχίζει να προσλαμβάνει κάποιες απροσδιόριστες προς το παρόν γεωπολιτικές διαστάσεις.
Το ότι η Κύπρος, ειδικά το τραπεζικό της σύστημα, θα αντιμετώπιζε μείζονα προβλήματα ήταν γνωστό εδώ και δύο χρόνια, δηλαδή από τότε που οι Μέρκελ και Σαρκοζί επέβαλαν στην Ελλάδα, κατ’ εξαίρεση όπως είπαν, το περιβόητο PSI, δηλαδή την απώλεια χρημάτων σε όσους είχαν ελληνικά κρατικά χρεόγραφα. Το ότι στην περίπτωση της Κύπρου το φέσι θα το φορούσαν οι καταθέτες άρχισε να γίνεται δημοσίως γνωστό πριν από μερικούς μήνες, οπότε κάποιοι ευρωπαίοι ιθύνοντες άρχισαν να το υπονοούν χωρίς κανείς να το διαψεύδει.
Οι αυτουργοί. Και στις δύο περιπτώσεις «ηθικοί αυτουργοί» είναι οι Γερμανοί, οι οποίοι με πρόσχημα την προστασία των ευρωπαίων φορολογουμένων από τις «ανήθικες πρακτικές» των Αρχών της Ελλάδας και της Κύπρου επέβαλαν, στη μεν πρώτη το κούρεμα της αξίας των ομολόγων της, στη δε δεύτερη το κούρεμα των καταθέσεων στις τράπεζές της. Και στις δύο περιπτώσεις ο δικηγόρος στο επάγγελμα κ. Σόιμπλε και η χημικός κ. Μέρκελ αγνόησαν τις προειδοποιήσεις των οικονομικών επιτελείων. Το ερώτημα γιατί η σημερινή γερμανική πολιτική ηγεσία καταφεύγει σε αυτού του είδους τις επιλογές δεν είναι εύκολο να απαντηθεί, αν και όλα δείχνουν πως μάλλον είναι το αποτέλεσμα ιδεολογικών εμμονών.
Οι γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες, κυρίως δε οι βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές, ουδέποτε συμφιλιώθηκαν με την ιδέα της προσχώρησης της Ελλάδας αλλά και των άλλων χωρών της Νότιας Ευρώπης στη ζώνη του ευρώ και όλα δείχνουν πως πολλοί εξ αυτών αισθάνονται έτοιμοι να διορθώσουν το «λάθος». Το γεγονός ότι η Γερμανία έχει αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια σε οικονομική υπερδύναμη της ζώνης του ευρώ, της έχει δώσει τη δυνατότητα να επιβάλλει σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές της.
Από την άλλη, δεν υπάρχει αμφιβολία πως ειδικά στην περίπτωση της Κύπρου οικοδομήθηκε τα τελευταία χρόνια ένας οικονομικός γίγαντας με πήλινα πόδια. Ενα τραπεζικό σύστημα χωρίς ισχυρές κεφαλαιακές βάσεις ικανές να αντέξουν σε περιόδους κρίσεων και απόλυτα συνδεδεμένο με λίγο – πολύ αγνώστου προελεύσεως ρωσικά κεφάλαια. Μια πρακτική που ενοχλούσε τόσο τους ευρωπαίους ιθύνοντες όσο και τη ρωσική ηγεσία, η οποία είναι βέβαιο πως με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις θα εντείνει τις πιέσεις της προς τις κυπριακές Αρχές με στόχο να λάβει τον κατάλογο με τα ονόματα των ρώσων υπηκόων που έχουν καταθέσεις στην Κύπρο.
Εκ παραλλήλου όμως η ρωσική πολιτική ηγεσία επιθυμεί να περιορίσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις «παράπλευρες απώλειες» από το κούρεμα των κυπριακών καταθέσεων στη ρωσική οικονομία και υπό αυτή την έννοια αναμένονται με ενδιαφέρον οι προτάσεις της για τη συμβολή της Μόσχας στη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου.
ΤΟ ΤΑΜΠΟΥ. Η επιλογή της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου να περιορίσει το ρωσικό άχθος και το άχθος των μετόχων των κυπριακών τραπεζών επιβαρύνοντας τους μικροκαταθέτες, μάλλον δεν ικανοποίησε ούτε τους Ρώσους ούτε φυσικά τους κύπριους πολίτες. Οσο για τους Ευρωπαίους, αυτοί προς το παρόν απασχολούνται με τις ενδεχόμενες επιπτώσεις της διάψευσης ακόμη μιας υπόσχεσης που είχαν δώσει, δηλαδή ότι οι καταθέσεις έως το ποσό των 100.000 ευρώ δεν κινδυνεύουν από τίποτα στην Ευρώπη.
Σχόλια
