Ιστορίες σαν παραμύθια. Βγαλμένες μέσα απ΄ τη ζωή, την ιστορία 100 και πλέον χρόνων του Παναθηναϊκού, τους τίτλους και τις πορείες του. Στοιχήματα (Μπόμπεκ – Καμάρα), καζούρες (ψεύτικα κόπρανα από τον Χρήστο Δημόπουλο), αγάπη υπερβολική των οπαδών, πράσινες τσόχες σηκώθηκαν άρον άρον από τα τραπέζια για να βγουν στα μπαλκόνια και να προϋπαντήσουν τους πρωταθλητές. Τους νικητές. Ιστορίες ρομαντικού ποδοσφαίρου, που ο μαθητής (Γαζής) την λέει στο δάσκαλο (Μπόμπεκ), ο Γιώργος Βαρδινογιάννης μεταμορφώνεται σε… γκαρσόνι κομπλάροντας τον νεαρό Βονόρτα, τα δάφνινα στεφάνια στα κεφάλια και η πλάκα με το μαλλί του στρατηγού Μίμη Δομάζου από τους Σπύρο Λιβαθηνό, Αντώνη Αντωνιάδη. Τα γουρουνόπουλα στου «Μίμη», τα γλέντια στα «Δειλινά». Ενα άλμπουμ που μοιάζει ατελείωτο.
Ο Αντωνιάδης και η… εκδίκηση του Γαζή
Μ ε τον αείμνηστο Φέρεντς Πούσκας προπονητή ο Παναθηναϊκός αναδείχτηκε το 1971 δεύτερη καλύτερη ομάδα της Ευρώπης (έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ με τον Αγιαξ στις 2 Ιουνίου), όμως έχασε το πρωτάθλημα, αφού σε 28 μέρες αναγκάστηκε να παίξει 7 παιχνίδια που χρωστούσε. Την επόμενη σεζόν όμως πήρε εύκολα τον τίτλο έχοντας πρωτοστάτες τον «στρατηγό» Μίμη Δομάζο, το «πουλί» Τάκη Οικονομόπουλο, τον Καψή στην άμυνα, τον Αντώνη Αντωνιάδη που πέτυχε 39 γκολ, ρεκόρ ακατάρριπτο μέχρι σήμερα. Ο «ψηλός» είχε ακόμη 13 δοκάρια και 11 γκολ που ακυρώθηκαν!
Ο Αντώνης Αντωνιάδης ήταν μάρτυρας μιας πλάκας που έκανε τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού να τραντάξουν από τα γέλια. «Παίζαμε Τετάρτη στο Κύπελλο και Κυριακή στο πρωτάθλημα τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Για κάποιον λόγο ο Πούσκας έλειπε και ήταν στον πάγκο ο βοηθός του ο Γαζής.
Κερδίζαμε 2-0 και έγινε ανατροπή και χάνουμε 3-2! Ο Ούγγρος προπονητής που ήταν τεράστια προσωπικότητα σε σχέση με τον Γαζή, του είπε:
“Καλά ρε Γαζή, κέρδιζες με 2-0 και έχασες;”. Φυσικά, το όλο σκηνικό είχε την πλάκα του και όλοι γέλασαν, αφού περισσότερο τον πείραζε. Ηρθε η Κυριακή, λίγα 24ωρα αργότερα δηλαδή, και στον πάγκο ήταν ο Πούσκας. Νικάμε με 2-0 και γίνεται νέα ανατροπή και ο Παναθηναϊκός ξαναχάνει από τον ΠΑΟΚ, που είχε πολύ καλή ομάδα, με 3-2!
Στα αποδυτήρια περίμενε τον προπονητή ο βοηθός του ο Γαζής: “Καλά ρε κόουτς, κέρδιζες με 2-0 και έχασες; Πώς τα κατάφερες;”. Τον πλήρωσε δηλαδή με το ίδιο νόμισμα και τα γέλια είχαν πέσει άφθονα από όλους! Κέρδιζες- έχανες το ευχαριστιόσουν. Αλλες εποχές», καταλήγει ο Αντωνιάδης.
Γουρουνόπουλα στου Μίμη.
«Πηγαίναμε όλοι μαζί μετά αγώνες και τρώγαμε στου Μίμη στην ταβέρνα στο Χαλάνδρι. Η σπεσιαλιτέ ήταν γουρουνόπουλο στη σούβλα και έτσι ήξερε όλος ο κόσμος το μαγαζί. Οποιος έχανε, κερνούσε εκεί. Ηταν κουμπάρος του Φέρεντς Πούσκας και το στέκι μας».
Στα «Δειλινά». «Τα γλέντια εκείνη την εποχή στη Μοσχολιού, στον Χρηστάκη, ήταν ατελείωτα για μας. Θυμάμαι που είχαμε πάει στα “Δειλινά” και ήταν το μαγαζί περίπου 50% παναθηναϊκοί και μεγάλο ποσοστό υπήρχε από άλλες ομάδες. Γλεντούσαν οι φίλοι του Ολυμπιακού, όπως και της ΑΕΚ μαζί μας! Είχαμε πάει εκεί και μετά την επιτυχία της πρόκρισης στον τελικό του Γουέμπλεϊ στις 28 Απριλίου 1971. Κρατούσαν κι αυτοί τα δικά τους κασκόλ και πανηγύριζαν μαζί μας, χωρίς να γίνεται το παραμικρό.
Ούτε καβγάδες ούτε τίποτα».
Η συμβουλή του Πούσκας:
«Θυμάμαι μια συμβουλή του Φέρεντς Πούσκας, που μας είχε πει σε κάποια παιχνίδια και στον τελικό με τον Αγιαξ στο Γουέμπλεϊ: “Παίξτε για να ευχαριστηθείτε το παιχνίδι. Να το ζήσετε”. Αφησε στην άκρη τα συστήματα, τα σχέδια, τις συμβουλές στα χαρτιά…».
Ο Καμάρας θυμάται Μπόμπεκ, Αγιαξ και Λάκη Πετρόπουλο
Ο Στέφαν Μπόμπεκ έφερε στην Ελλάδα (από την Παρτιζάν) το σύστημα 4-3-3, κατάφερε να το περάσει στους παίκτες και παρά το γεγονός ότι αρχικά μπερδεύτηκαν, στη συνέχεια η ομάδα βρήκε ρυθμό και ο ΠΑΟ κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στο ελληνικό πρωτάθλημα!
Ο Αριστείδης Καμάρας που έπαιζε τότε δεξί μπακ θυμάται την απονομή πρωταθλήματος στη Λεωφόρο, όπου ο κόσμος είχε μπει στο γήπεδο και ζητούσε ένα κομμάτι από τα… ιμάτιά τους! «Δεν μπορούσαμε να φύγουμε από το γήπεδο. Ο κόσμος μάς έπαιρνε στους ώμους, μας έσκιζε τα ρούχα. Μεγάλη αγάπη! Αφού πέρασε η ώρα, έψαχνα τρόπο για να αποχωρήσω. Βγαίναμε από τη Θύρα 11 τότε, εγώ βγήκα από τη Θύρα 3 από μια μικρή πορτούλα και… γλίτωσα! Περνούσε ένα ταξί για καλή μου τύχη και πήγα σπίτι».
Το στοίχημα του Γιουγκοσλάβου προπονητή με τον Αριστείδη Καμάρα.«Εγώ έβγαινα στην άκρη από δεξιά και έφτιαχνα γκολ. Ο Μπόμπεκ με πείραζε και μου έλεγε: “Εσύ όλο τρέχεις τρέχεις, γκολ πότε θα βάλεις;” Ο Ανδρέου από την άλλη πλευρά ήταν πιο τσαμπουκάς, πήγαινε μπροστά, δεν κοιτούσε τόσο να φτιάξει παιχνίδι και είχε βάλει 3-4 γκολ. Μου έλεγε λοιπόν ο προπονητής: “Εσύ όσο καλός και να ΄σαι δεν θα βάλεις ποτέ γκολ. Γιατί παίζεις για τους άλλους”! Του απάντησα λοιπόν: Βάζουμε στοίχημα ότι θα βάλω 8 γκολ στο πρωτάθλημα; “Πάμε” είπε και το στοίχημα ήταν ένα τραπέζι! Κάθησα και σκέφτηκα λοιπόν τι έπρεπε να κάνω. Εκανα μια επίθεση δεξιά και μία στο κέντρο (πάσες με Δομάζο). Ο Παναγιωτίδης τραβούσε τον αμυντικό έξω. Εβαλα 12 γκολ (μαζί με τα ματς Κυπέλλου) και κέρδισα το στοίχημα. Ο Ανδρέου τότε είχε φθάσει συνολικά τα 5».
1961-1962
«Το πούλμαν έκανε τρεισήμισι ώρες από το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στηΛεωφόρο».Η μεγάλη εκτός έδρας νίκη με 1-0 του Παναθηναϊκού στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» που έδωσε και το πρωτάθλημα στους «πράσινους», με τον Χάρι Γκέιμ στο τιμόνι, έφερε πανζουρλισμό! Ο Καμάρας βγήκε από δεξιά και έδωσε ασίστ στον Πανάκη που πέτυχε το χρυσό γκολ. Δεν ήξεραν όμως τι τους… περίμενε στη συνέχεια! «Το πούλμαν από το Στάδιο Καραϊσκάκη έως τη Λεωφόρο έκανε τρεισήμισι ώρες. Ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους και δεν άφηνε το πούλμαν της αποστολής του ΠΑΟ να ανοίξει ταχύτητα! Εμπαιναν μπροστά μας με μηχανάκια, αυτοκίνητα, κρατούσαν σημαίες. Ακόμη και στα μπαλκόνια είχαν κρεμάσει τις πράσινες τσόχες που είχαν για να παίζουν χαρτιά! Θυμάμαι την επόμενη χρονιά όμως, το ΄63, είχαμε σαμπάνιες στο πούλμαν γιατί περιμέναμε ότι θα παίρναμε το πρωτάθλημα, αλλά το χάσαμε. Ηταν πικρή στιγμή. Ισοβαθμήσαμε με την ΑΕΚ, κάναμε μπαράζ και το χάσαμε (είχε ακυρωθεί και γκολ). Τότε έφυγε ο Γκέιμ».
1968-1969
Το total football πριν από τον Αγιαξ με Λάκη Πετρόπουλο.«Το 1968-69 με τη δεύτερη ανανέωση κάναμε νταμπλ. Μπήκαμε στο πρωτάθλημα με προπονητή τον Λάκη Πετρόπουλο για να μην πέσουμε και πήραμε νταμπλ. Ηταν ο πιο γλυκός τίτλος, γιατί κερδήθηκε από μια ομάδα με μηδέν προοπτικές, με τον Λάκη τον Πετρόπουλο που εν συνεχεία κέρδισε κι άλλα πρωταθλήματα (το ΄70 με ρεκόρ στις νίκες). «Θυμάμαι ο κάθε παίκτης έβγαζε… τρία ημίχρονα. Εφαρμόζαμε total football πριν από τον Αγιαξ. Από τον Οικονομόπουλο με μια μπαλιά ανεβαίναμε όλοι ψηλά στη σέντρα. Ολη η άμυνα ψηλά.
Μας παρακαλούσαν οι αντίπαλοι “μη φεύγετε σιγά σιγά”».
«Τι θα πάρετε κύριε Βονόρτα;»
Σημαντικό πρωτάθλημα, καθώς ήρθε έπειτα από «πέτρινα» χρόνια. Ο πρώτος τίτλος του Παναθηναϊκού στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήρθε με την έλευση του Γιάτσεκ Γκμοχ που έκανε μεγάλη ανανέωση. Εκτός από τους Καψή, Ρότσα, Λιβαθηνό, Αντωνίου, Γεροθόδωρο, ήταν στην ομάδα και οι νέοι Βονόρτας, Κάβουρας, Θανάσης Δημόπουλος. Το γλέντι του πρωταθλήματος είχε γίνει στα μπουζούκια, αλλά λόγω της εποχής δεν υπήρχε αυτός ο τωρινός λουλουδοπόλεμος και τα υπέρογκα ποσά που χαλάνε. Τα πράγματα ήταν λίγο πιο σφιχτά. Το κέφι, όμως και η διάθεση περίσσευαν… Εμφανίστηκε ως… σερβιτόρος ο Γιώργος Βαρδινογιάννης!Το καλύτερο σκηνικό έγινε σε ευρωπαϊκό παιχνίδι εκείνης της ομάδας, όταν ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει 0-0 στο Ρότερνταμ από τη Φέγιενορντ των Ρουντ Γκούλιτ και Τζόνι Ρεπ. Η ομάδα παρέμεινε τη βραδιά του αγώνα εκεί (θα αποχωρούσε την επομένη) και η ισοπαλία πανηγυρίστηκε σαν… νίκη, με αποτέλεσμα να διοργανωθεί πάρτι στο ξενοδοχείο! Εκεί ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έδωσε ρέστα. Εμφανίστηκε ξαφνικά με άσπρη πετσέτα στον λαιμό και άλλη μία στη ζώνη, κρατώντας δίσκο και αρχίζοντας να σερβίρει ποδοσφαιριστές και δημοσιογράφους! Η έκπληξη ήταν μεγάλη για όλους. Τότε απευθύνθηκε στον νεαρό και «ψαρωμένο» Βονόρτα και του είπε:
«Τι θα πάρετε κύριε Βονόρτα;».
Ο νεαρός τότε ποδοσφαιριστής κοκκίνισε και απάντησε: «Ενα νερό κύριε πρόεδρε…».
Με τον Καπετάνιο κεφάτο να του απαντάει: «Μπορείτε να πάρετε και ουίσκι! Κερνάει το μαγαζί»…
Στιγμές μοναδικές, ιστορικές.
Δαφνοστεφανωμένοι!
H αλλαγή του Μορέιρα με τον πολύ γνωστό και σπουδαίο προπονητή Γκόρσκι τον Δεκέμβριο, θυμίζει πολύ την αντικατάσταση του Τεν Κάτε με τον Νιόπλια που έγινε στο φετινό πρωτάθλημα, καθώς έγινε τον ίδιο μήνα. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε με τον Πολωνό προπονητή να πάρει το νταμπλ, ενώ το ίδιο διεκδικούν και φέτος οι «πράσινοι». «Στεφάνια στα κεφάλια».Ο Σπύρος Λιβαθηνός που ξεκίνησε από 9 ετών στον Παναθηναϊκό κατάφερε να κατακτήσει τότε το πρώτο του πρωτάθλημα. Ηταν το τελευταίο όμως νταμπλ για τη φουρνιά του Γουέμπλεϊ (καθώς έφευγαν ο Μίμης Δομάζος, κ.ά.). Ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού (κατέκτησε συνολικά 3 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα) θυμάται τα στεφάνια που τους φορούσε ο κόσμος στο κεφάλι και την πλάκα που γινόταν στον «στρατηγό» που δεν το ήθελε για να μην του χαλάει το μαλλί!
«Είχαμε ένα δύσκολο παιχνίδι τότε με τον Απόλλωνα. Δεν ήταν ματς παίξε- γέλασε, καθώς έπαιζε την παραμονή του. Νικήσαμε κι ευτυχώς- γιατί είναι ιστορική ομάδαδεν είχε υποβιβαστεί η ομάδα της Σμύρνης (σ.σ.: Παναιτωλικός). Μπήκε μέσα ο κόσμος και μας φορούσαν στα κεφάλια στεφάνια δάφνης. Κατάφεραν να μας βγάλουν και τα ρούχα- όπως έγινε και στο φετινό πρωτάθλημα με τον Σιμάο- και τρέχαμε άρον άρον στα αποδυτήρια. Ηταν μεγάλη η αγάπη του κόσμου, ειλικρινής».
Η πλάκα με το μαλλί του Δομάζου. «Ο Δομάζος είχε τρέλα με το μαλλί του. Ολη την ώρα στα αποδυτήρια, πριν και μετά το παιχνίδι έφτιαχνε το μαλλί του. Βλέποντας λοιπόν τα στεφάνια δεν τα ήθελε, για να μην του χαλάσουν το μαλλί του. Τα έβγαζε λοιπόν. Εγώ έτρεχα με τον Αντώνη (Αντωνιάδη) και του το ξαναβάζαμε και τσαντιζόταν! Γενικά στο παιχνίδι ήταν πολύ προσεκτικός στις κεφαλιές για να μην του χαλάσει το μαλλί. Οταν όμως το παιχνίδι αγρίευε και τα πράγματα δυσκόλευαν, δεν μάσαγε τίποτα και το ξεχνούσε, βάζοντας το κεφάλι στη… φωτιά».
Ο Δημόπουλος δεν ξεχνάει τις πλάκες του Βαμβακούλα
Ο Παναθηναϊκός έγινε ασυναγώνιστος με τις μεταγραφές των Σαργκάνη, Χρ. Δημόπουλου, Βαμβακούλα. Είχε κρατήσει και τον Ζάετς που έκανε την καλύτερή του χρονιά με την ομάδα του «τριφυλλιού». Στον τελικό του Κυπέλλου μάλιστα νίκησαν με 4-0 τον Ολυμπιακό και κατέκτησαν το νταμπλ με προπονητή τον Πιετρ Πάκερτ.
Ο Χρήστος Δημόπουλος θυμάται ότι είχαν γλεντήσει την κούπα στην Αντζελα Δημητρίου και τον πλακατζή Βαμβακούλα να δίνει ρεσιτάλ στα πειράγματα, τους χορούς και τη ρίψη λουλουδιών. Θυμάται ακόμη κάποιες δικές του πλάκες με ψεύτικα κόπρανα: «Στην αρχή τα είχα βάλει στο πούλμαν μπροστά στα πόδια του Χουάν Ρότσα και έπαθε σοκ! “Καλά που δεν τα πάτησα” έλεγε και όλο το πούλμαν είχε πέσει κάτω από τα γέλια, ενώ ο Χουάν συνέχισε να κοιτάζει τα… παπούτσια του από κάτω!». Εγινε όμως και δεύτερο σκηνικό στα αποδυτήρια: «Υπήρχε ένα ράφι με τις φανέλες στα αποδυτήρια και είχα βάλει τα ψεύτικα κόπρανα πάνω. Ολοι… τσίμπησαν και είπαν “αν είναι δυνατόν”, ενώ ο Κώστας Αντωνίου που το είχε πιστέψει έλεγε: “Καλά πώς χώρεσε μέσα στο ράφι και τα έκανε;”. Αλλες εποχές, όλοι ήμασταν φίλοι. Υπήρχαν ελάχιστοι ξένοι στην ομάδα».
Ποτέ ξανά, ποτέ ξανά…
Tο πρωτάθλημα κρίθηκε μεταξύ του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, με τους «πράσινους» να επικρατούν στο κρίσιμο μεταξύ τους ντέρμπι με 1-0 (γκολ Μπορέλι), κάτι που οδήγησε και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ηταν τέτοια η χαρά του προέδρου της ΠΑΕ Γιώργου Βαρδινογιάννη, που μετά την κατάκτηση του 18ου πρωταθλήματος κάλεσε όλους τους δημοσιογράφους του Παναθηναϊκού στο μπαρ-εστιατόριο «La Ηoya», απέναντι από τη θύρα 10 της Λεωφόρου. Εκεί τους μίλησε για τα σχέδιά του και για άλλα θέματα, ενώ πάνω στον γενικό ενθουσιασμό του (έλαμπε ο Καπετάνιος) φώναξε: «Ποτέ ξανά, ποτέ ξανά πρωτάθλημα στον Πειραιά». Σύνθημα που ασφαλώς κέρδισε το χειροκρότημα και το υιοθέτησε η «πράσινη» εξέδρα. Ωστόσο, αυτές οι μεγάλες κουβέντες του… στοίχισαν, αφού μέχρι να αποχωρήσει από το τιμόνι του συλλόγου, στις 29 Μαΐου 2000, ο ΠΑΟ δεν ξαναπήρε τίτλο! Ούτε πρωτάθλημα ούτε Κύπελλο, ενώ το πρωτάθλημα (νταμπλ) ήρθε μάλιστα πολύ αργότερα, το 2004!
Το φάντομ ξεσπάει
Ηταν τόσο σίγουρος ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός ότι θα κατακτούσε το Κύπελλο, που είχε φέρει στο ΟΑΚΑ ένα φορτηγό… σαμπάνιες! Το παιχνίδι είχε συγκλονιστική εξέλιξη και τελείωσε 2-2 με τις δύο ομάδες να πηγαίνουν στα πέναλτι. Εκεί ο Νίκος Σαργκάνης έκανε εκπληκτικές αποκρούσεις σε πέναλτι των Φούνες και Χαντζίδη, και σκόραρε και ο ίδιος από τα 11 βήματα απέναντι στον Ταληκριάδη δίνοντας το Κύπελλο στον ΠΑΟ με 4-3. Μάλιστα το «φάντομ» έκανε μια δήλωση «βάλε στον κ… τα λεφτά», που είχε συνδυαστεί για πολλούς με την αρχική δήλωση του Σταύρου Κοσκωτά «σήμερα παίζουμε με δώδεκα παίκτες και θα πάρουμε το Κύπελλο».