«Όταν απατήσω την κοπέλα μου, μετά τη θέλω περισσότερο. Άλλωστε, η απιστία ανανεώνει τη μακροχρόνια σχέση. Τουλάχιστον εγώ αισθάνομαι καλύτερα κάθε φορά που λειτουργώ με αυτό τον τρόπο». Για τον 25χρονο Τζίνο Αμπάζη, η απιστία μόνο θετικές αλλαγές μπορεί να προκαλέσει σε μια σχέση. «Νομίζω όμως ότι πρέπει να υπάρχει ειλικρίνεια, να πεις στον άλλο ότι τον απάτησες. Εμείς οι άνδρες είμαστε πιο ειλικρινείς και θα το πούμε, ενώ οι γυναίκες δεν υπάρχει περίπτωση να μαρτυρήσουν την απιστία τους» λέει. Και προσθέτει ότι η γυναίκα όταν αγαπάει δεν θα απατήσει, «γι΄ αυτό όταν το κάνει δεν θα γυρίσει ποτέ στον σύντροφό της. Αντίθετα, ο άνδρας θα το κάνει και μετά θα συνεχίσει κανονικά τη σχέση του, γιατί απλώς… για εκείνον δεν σημαίνει τίποτα».


Είναι η απιστία το τέλος μιας σχέσης ή το αλατοπίπερο της ερωτικής ζωής; Για τη Γαλλίδα ψυχολόγο Μαρίς Βεϊγιάντ, η απιστία είναι απόλυτα φυσιολογική σε ένα ζευγάρι. Στο βιβλίο της που κυκλοφόρησε πρόσφατα, υπερασπίζεται το δικαίωμα των ανδρών να έχουν παράνομη ερωτική σχέση, στηριζόμενη στο γεγονός ότι σε μια σχέση αυτό που μετράει είναι η αγάπη και ο σεβασμός και όχι η ερωτική πίστη. «Όταν οι άνδρες κοιμούνται με άλλες γυναίκες, δεν σημαίνει ότι δεν αγαπούν τη μόνιμη σύντροφό τους. Ο καθένας έχει το δικαίωμα των ιδιωτικών στιγμών στην προσωπική του ζωή. Εξάλλου, η πίστη οδηγεί το ζευγάρι σε απόγνωση» γράφει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος, ενώ υποστηρίζει ότι «οι άνδρες ονειρεύονται το σεξ, αλλά είναι σε θέση να το ξεχωρίσουν από την αγάπη πολύ πιο εύκολα από ό,τι οι γυναίκες. Εκείνοι θεωρούν τις παράνομες ερωτικές περιπέτειες ένα είδος γοήτρου. Αντίθετα, οι γυναίκες έχουν τη χαρά των παιδιών και την πρώτη λέξη στην οικογένεια».

Στην Ελλάδα οι επιστήμονες έχουν χωριστεί σε δύο στρατόπεδα σχετικά με την απιστία. Για τη σύμβουλο ψυχικής υγείας- οικογενειακή σύμβουλο Δήμητρα Θεοφίλη, η άποψη της Γαλλίδας ψυχολόγου είναι αρκετά προοδευτική αλλά και ακραία. «Απλώς δεν θεωρώ φυσικό κάποιος να απατά τον σύντροφό του. Πιστεύω μάλιστα πως οι ηθικοί κανόνες δεν πρέπει να παραβιάζονται στο πλαίσιο μιας γενικότερης τάσης να φανούμε προοδευτικοί ή εξαιτίας του φόβου μας ότι θα μας χαρακτηρίσουν συντηρητικούς. Η πίστη σε μια σχέση είναι θεμελιώδες συστατικό. Η άποψη της Βεϊγιάντ μπορεί μεν να χαροποιήσει όσους απατούν τους συντρόφους τους και να απαλύνει τις τύψεις τους, αλλά αγνοεί μια οδυνηρή συναισθηματική κατάσταση όταν αποκαλύπτεται η απιστία. Πρόκειται για μια περίοδο δυσάρεστων συναισθημάτων: σύγχυση, ένταση, θυμός, πόνος, κατάθλιψη, ταπείνωση, εξευτελισμός». Όπως προσθέτει η κ. Θεοφίλη, στις «εύκολες» περιπτώσεις, όπου το ζευγάρι έχει ισχυρή θέληση να ξεπεράσει την απιστία χρειάζεται μια περίοδος τουλάχιστον δύο ετών για να επουλωθούν οι πληγές και να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στη σχέση. «Το ζευγάρι μπορεί τελικά να επιβιώσει και να έρθει κοντά, αλλά θα διαφωνήσω με όσους πιστεύουν πως η απιστία μπορεί να βοηθήσει μια σχέση».

Ο Γιώργος Πετράκης είναι κατά της απιστίας, «γιατί πιστεύω ότι η σχέση ανανεώνεται από το ζευγάρι και όχι μέσω τρίτων. Ωστόσο, πιο επιρρεπείς σε αυτή θα χαρακτήριζα τις γυναίκες γιατί, χωρίς να το δείχνουν, συχνά παγιδεύονται στη σχέση και τότε η ύπαρξη ενός άλλου ανθρώπου μπορεί να αποτελέσει διαφυγή γι΄ αυτές» λέει ο 22χρονος ελεύθερος επαγγελματίας. Όπως αναφέρει, αυτός ο λόγος εξηγεί και το γεγονός ότι οι γυναίκες, σε αντίθεση με τους άνδρες, «δεν προδίδονται» όταν απατήσουν. «Οι γυναίκες είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες και δεν θα πουν τίποτα στον σύντροφο τους, παρά μόνο όταν είναι σίγουρες πως θέλουν να τον αφήσουν».

Οι μεσήλικες απατούν πιο εύκολα


«Πρωταθλητές στην απιστία, σύμφωνα με τον κ. Ασκητή, αποδεικνύονται οι μεσήλικοι. «Αυτοί δηλαδή που βρίσκονται σε ένα γάμο ή μία μακρόχρονη σχέση που έχει φθαρεί.

Για τις γυναίκες το σεξ δεν είναι πια προτεραιότητα, ενώ οι άνδρες το θεωρούν βασικό παράγοντα στη ζωή τους. Πολλές φορές πάντως η απιστία μπορεί να δώσει ανανεωτικές τάσεις στη μόνιμη σχέση, παρόλο που κανείς δεν ενισχύει μία τέτοια λύση. Μπορεί να “ξυπνήσει” τους ανθρώπους που έχουν σκουριάσει. Όλα αυτά όμως όταν η απιστία είναι παροδική και παραμένει κρυφή, γιατί όταν αποκαλύπτεται είναι επώδυνη και τραυματική». Καταλήγει μάλιστα λέγοντας ότι τα ζευγάρια που χωρίζουν, όταν αποκαλύπτεται η απιστία, δεν δίνουν τέλος στη σχέση τους μόνο γι΄ αυτό. «Η απιστία αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα στα πολλά προβλήματα που έχουν τα ζευγάρια, με σημαντικότερο αυτό της ψυχικής απομάκρυνσης».

«Άλλο η αγάπη, άλλο η πίστη στο κρεβάτι»


Από την πλευρά του ο δρ Θάνος Ασκητής, νευρολόγος- ψυχίατρος και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, θεωρεί ότι άλλο είναι η αγάπη και άλλο το σεξ.

«Ο κόσμος πολλές φορές μπερδεύεται, αλλά η αγάπη σε μία σχέση δεν έχει να κάνει με το σεξ, το οποίο είναι μία αυτόνομη και ενστικτώδης λειτουργία». Σύμφωνα με τον ίδιο, τα βασικά συστατικά σε μία σχέση που «δίνει ζωή» και στα δύο μέλη της είναι ο σεβασμός, η αφοσίωση, η αγάπη, η ψυχική πίστη καθώς και η βαθύτερη επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων. «Το σεξ, αντίθετα, δεν αποτελεί βασικό στοιχείο αλλά είναι αυτό που δίνει κίνητρο στη σχέση».

Συμπληρώνει δε ότι η σεξουαλική πίστη με την πάροδο του χρόνου χάνεται. «Πολλές φορές το σεξ των μόνιμων συντρόφων γίνεται μία καταναγκαστική συνήθεια, γι΄ αυτό και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ψάχνουν το σεξ του πάθους και της ηδονής σε ένα τρίτο πρόσωπο».

Ωστόσο, όπως τονίζει ο κ. Ασκητής, η απιστία δεν είναι… προνόμιο μόνο των ανδρών. «Είναι αλήθεια ότι το ανδρικό φύλο είναι πιο επιρρεπές σε παράνομες σχέσεις αλλά και οι γυναίκες διαπιστώνουμε ότι συνάπτουν εξωσυζυγικές σχέσεις».

«Είμαι υπέρ της απιστίας γιατί πιστεύω ότι ανανεώνει τη γυναίκα. Από τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να απατήσει τον σύντροφό του όμως κάτι έχει σπάσει μέσα του ή κάτι του λείπει από τη σχέση αυτή και ψάχνει να το βρει. Αν ήταν καλά με το ταίρι του, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο», λέει η 21 ετών Δαμιάνα Ρέτση και τονίζει ότι τα δύο φύλα έχουν ίσα δικαιώματα στην απιστία. Τα δύο φύλα διαφέρουν ακόμη και στην… απιστία. «Για τους άνδρες το σεξ με μία άλλη γυναίκα είναι καθαρά σαρκικό, ευκαιριακό, επιζητούν την ηδονή και την απόλαυση. Για τις γυναίκες όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, αφού εκείνες ζητούν από μία παράνομη σχέση εκτός από τα προφανή και συναισθηματική κάλυψη. Έτσι όταν μία γυναίκα πηγαίνει με άλλον, ο νόμιμος σύντροφος έχει τελειώσει για εκείνη».

Για την Κέλυ Κορατζάνη, φοιτήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η απιστία δεν εξαρτάται από το φύλο αλλά από τον χαρακτήρα του ανθρώπου. «Έτσι αν γίνει, ναι μεν μπορεί να ανανεώσει μια σχέση, μπορεί όμως και να τη διαλύσει», λέει.