Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαιολογίας για το οποίο έχουν χυθεί τόνοι μελανιού. Κι αν μέχρι σήμερα πίσω από τα 45 επαναλαμβανόμενα σύμβολα που κοσμούν τον δίσκο της Φαιστού οι επιστήμονες έχουν «διαβάσει» από μαγικές συνταγές έως ποιήματα και από ιερά κείμενα έως μουσικά χωρία, μια νέα θεωρία έρχεται να βγάλει τον προϊστορικό δίσκο πλαστό!

Πίσω από τη θεωρία βρίσκεται ο Τζερόμ Άιζενμπεργκ- ειδικός σε πλαστά αρχαία έργα τέχνης- που υποστηρίζει πως ο πήλινος δίσκος που βρέθηκε στο ανάκτορο της Φαιστού δεν πλάστηκε περί το 1700 π.Χ. αλλά πως ήταν δημιούργημα του Ιταλού αρχαιολόγου Λουίτζι Περνιέ, που τον ανακάλυψε το 1908. Ο Περνιέ ήθελε να εντυπωσιάσει τους συναδέλφους του- σύμφωνα πάντα με τον Αμερικανό ειδικό- και αναζητούσε κάτι που θα ξεπερνούσε τα ευρήματα του Βρετανού σερ Άρθουρ Έβανς στην Κνωσό. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κείμενο που να μην επιδέχεται μετάφρασης, γραμμένο με κινητά στοιχεία (σφραγίδες).

Το κλειδί για να καταλήξει στη θεωρία του ο Τζερόμ Άιζενμπεργκ είναι πως ο δίσκος της Φαιστού είναι άψογα ψημένος. «Οι πινακίδες των Μινωιτών ψήθηκαν κατά λάθος (σ.σ.: από πυρκαγιά). Ο Περνιέ φαίνεται πως δεν το είχε συνειδητοποιήσει αυτό», υποστηρίζει ο Αμερικανός ερευνητής. Σύμφωνα μάλιστα με τους «Τimes», ο Τζερόμ Άιζενμπεργκ ζήτησε άδεια για να εξετάσει τον δίσκο της Φαιστού, αλλά οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν, δεδομένης της ευαισθησίας του. Οι αμφιβολίες του θα μπορούσαν να καταλαγιάσουν με τεστ θερμοφωταύγειας, αλλά και πάλι πήρε αρνητική απάντηση.

Στο επίκεντρο έριδας για την ηλικία του βρίσκεται και το γλυπτό σύμπλεγμα της Λύκαινας που βυζαίνει τους ιδρυτές της Ρώμης, Ρέμο και Ρωμύλο, καθώς θεωρία θέλει το γλυπτό δημιούργημα του Μεσαίωνα και όχι της εποχής των Ετρούσκων (5ος αι. π.Χ.). Ο επί σειρά ετών προϊστάμενος της αρχαιολογικής υπηρεσίας της Ρώμης Αντριάνο Λα Ρετζίνα υποστηρίζει πως υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι το γλυπτό-σύμβολο της Ρώμης είναι του 13ου αι. μ.Χ.