«Όταν φεύγω από το σπίτι για τη δουλειά το πρωί όλα είναι στην εντέλεια, όταν όμως επιστρέφω αργά το απόγευμα η στοίβα με τα πιάτα στον νεροχύτη είναι πολύ μεγάλη. Έτσι αναγκαστικά σηκώνω τα μανίκια και ξεκινώ εργασία. Αυτή τη φορά βέβαια στο σπίτι και τις περισσότερες φορές μέχρι τα ξημερώματα».
Η κ. Ελένη Τσούνη, ξυπνάει λίγο πριν από τις πέντε το πρωί, όταν δηλαδή φεύγει για τη δουλειά ο σύζυγός της. Εκείνη την ώρα ξεκινά και η ίδια το μαγείρεμα, αλλά και το συμμάζεμα του σπιτιού μέχρι να φύγει δύο ώρες αργότερα για το κατάστημα που διατηρεί. «Δεν γίνεται διαφορετικά. Συμπιέζω τον χρόνο μου για να τα προλάβω όλα και πλέον έχω “κλέψει” ώρες και από τον ύπνο μου», λέει στα «ΝΕΑ». Ο δεύτερος γύρος με το νοικοκυριό, όπως αναφέρει, αρχίζει λίγα λεπτά αφού επιστρέψει σπίτι. «Γυρίζω από τη δουλειά μετά τις εννιά και μέχρι τη μία το πρωί κάνω τα βασικά: σκούπισμα, σφουγγάρισμα και πλύσιμο των ρούχων», προσθέτει. Ενώ η Κυριακή, όπως λέει, είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στο σπίτι.
Όλο και περισσότερες εργαζόμενες Ελληνίδες προκειμένου να προλάβουν τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και το νοικοκυριό συμπιέζουν κατά πολύ τον ελεύθερο χρόνο τους.
Όπως δείχνει έρευνα που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο Λιμπρ στο Βέλγιο το 2004 σε επτά
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ
Οι εργαζόμενες Ελληνίδες ασχολούνται με τα οικιακά (πλύσιμο, σιδέρωμα, καθάρισμα, μαγείρεμα) κατά μέσον όρο 37,3 ώρες την εβδομάδα
ευρωπαϊκές χώρες (Φινλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Γαλλία, Ελλάδα και Ολλανδία), οι εργαζόμενες γυναίκες στη χώρα μας αφιερώνουν τουλάχιστον πέντε ώρες την ημέρα για να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού. Πάντως οι εργαζόμενες Ελληνίδες ασχολούνται με τα οικιακά (πλύσιμο, σιδέρωμα, καθάρισμα, μαγείρεμα) κατά μέσον όρο 37,3 ώρες την εβδομάδα. Οι Γερμανίδες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, είναι πιο… νοικοκυρές από τις άλλες Ευρωπαίες καθώς αφιερώνουν 43,1 ώρες εβδομαδιαίως στο σπίτι, ενώ αυτές που ασχολούνται λιγότερο με το νοικοκυριό είναι οι γυναίκες στη Φινλανδία.
«Τώρα τις κάνω μόνη μου»
«Όταν ήμουν μικρή και η μητέρα μου θύμωνε που δεν συγύριζα το δωμάτιό μου, της απαντούσα ότι όταν μεγαλώσω θα πάρω γυναίκα να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού μου. Τώρα που μεγάλωσα όμως, μετά τη δουλειά εγώ είμαι αυτή που σκουπίζει, ξεσκονίζει και μαγειρεύει», λέει η συνοδός εδάφους Στέλλα Νικολουδάκη. Όπως αναφέρει, το γεγονός ότι δεν έχει σταθερό ωράριο στη δουλειά της την αναγκάζει να προσαρμόζει και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις που έχει. «Μέσα σε αυτές βέβαια είναι και οι δουλειές του σπιτιού», λέει στα «ΝΕΑ» η 27χρονη. Τουλάχιστον δυο ώρες αφού έχει επιστρέψει από τη δουλειά, αρχίζει τη μάχη με τη σκόνη, το σίδερο και το πλύσιμο των ρούχων. «Παράλληλα βέβαια κάνω και το μαγείρεμα της επόμενης μέρας. Εκείνο που γίνεται μόνο μία φορά την εβδομάδα είναι το σιδέρωμα κι αυτό γιατί μου “τρώει” πολύ χρόνο». Προσθέτει δε ότι για περίπου δύο ώρες δεν κάθεται καθόλου. «Και να φανταστεί κανείς ότι μένω μόνη μου στο σπίτι».
Απαιτείται βοήθεια από άνδρα και παιδιά
ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ο κοινωνιολόγος κ. Χαράλαμπος Στέρτσος, το γεγονός ότι υπάρχει ταχύτατη αλλαγή του παραδοσιακού μοντέλου της οικογένειας έχει ως αποτέλεσμα να πιέζονται ακόμα περισσότερο οι γυναίκες στην προσπάθειά τους να τα συνδυάσουν όλα. «Με τη δουλειά, η εργαζόμενη γυναίκα έχει κλέψει χρόνο από την οικογένεια και το νοικοκυριό. Τρέχει να προλάβει όλες τις υποχρεώσεις και η κίνηση αυτή έχει επιπτώσεις στην ψυχολογία της», παρατηρεί ο κ. Στέρτσος. Συμπληρώνει δε ότι σε μερικά χρόνια και στην Ελλάδα, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και την Αμερική, «σιγά σιγά και οι άνδρες θα αφιερώνουν περισσότερο χρόνο, ίσως και ίσο με τις γυναίκες στα οικιακά».
«Προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια να προγραμματίσω έτσι το χρόνο μου ώστε να μπορώ να είμαι εντάξει σε όλες μου τις υποχρεώσεις.
Σε αυτή την προσπάθεια βέβαια είχα δίπλα μου τόσο τον σύζυγο όσο και τις κόρες μου, που με βοηθούν με τις δουλειές του σπιτιού», λέει η συμβολαιογράφος κ. Παυλίνα Μποσταντζόγλου (φωτογραφία).
800.000 οι οικιακές βοηθοί στην Ελλάδα
«ΟΤΑΝ μια γυναίκα λείπει πολλές ώρες από το σπίτι, είναι λογικό να συμπιέζεται ο ελεύθερος χρόνος της και μοιραία και οι δουλειές του σπιτιού. Όταν μάλιστα κάνει κι ένα επάγγελμα απαιτητικό, τότε δεν υπάρχει καθόλου χρόνος», λέει η κ. Αθηνά Μανίκα, δικηγόρος. Όπως αναφέρει, το γεγονός ότι παίρνει δουλειά για το σπίτι ακόμα και τα Σαββατοκύριακα δεν της επιτρέπει να κάνει όπως θα ήθελε το νοικοκυριό. Γι΄ αυτό και αποφάσισε να προσλάβει μία γυναίκα να κάνει τις δουλειές δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. «Η γυναίκα με βοηθά στο μαγείρεμα, το σιδέρωμα, το καθάρισμα και το πλύσιμο. Ό,τι δηλαδή είναι απαραίτητο να γίνει σε ένα σπίτι. Βέβαια κι εγώ την Κυριακή το απόγευμα που είμαι πιο άνετη από θέμα χρόνου κάνω ό, τι μπορώ». Συμπληρώνει δε ότι η ίδια είναι από τις τυχερές που μπορεί οικονομικά να αντεπεξέλθει σε αυτό το έξοδο, αφού τον μήνα πληρώνει περίπου 450-500 ευρώ για την οικιακή βοηθό.
Όπως αναφέρει η. κ Νίκη Νασοπούλου, ιδιοκτήτρια γραφείου ευρέσεως εργασίας, το τελευταίο διάστημα οι εργαζόμενες γυναίκες ζητούν… δύο χέρια επιπλέον για να τις βοηθήσουν με το νοικοκυριό. «Και μάλιστα μόνο για μία με δύο φορές την εβδομάδα καθώς οικονομικά δεν τις συμφέρει να τις μισθώνουν όλο τον μήνα». Οι οικιακές βοηθοί στην Ελλάδα, σύμφωνα με εκτιμήσεις, φτάνουν τις 700.000-800.000. Σε αυτές βέβαια συμπεριλαμβάνονται και οι μετανάστριες. Ο μισθός για μία αποκλειστική οικιακή βοηθό ξεπερνά τα 600-700 ευρώ ενώ οι υπόλοιπες που εργάζονται part-time πληρώνονται 6-10 ευρώ την ώρα.






