ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ… (Προχτές) Πέμπτη, 26 Απριλίου: Βασιλέως επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας, Ιούστας.
(Χτες) Παρασκευή, 27 Απριλίου: Συμεών συγγενούς του Κυρίου, Ποπλίωνος μάρτυρος (Σήμερα) Σάββατο, 28 Απριλίου: Των εν Κυζίκω 9 μαρτύρων.
(Αύριο) Κυριακή, 29 Απριλίου: Του Παραλύτου και Σωσιπάτρου αποστ. εκ των 70 Κερκύρας.
(Μεθαύριο) Δευτέρα, 30 Απριλίου: Ιακώβου Ζεβεδαίου, Κλήμεντος οσίου, Αργύρης νεομάρτυρος.
Να τα πάρουμε ένα ένα, με σύστημα, μπας και βγάλουμε άκρη!
1. Βασιλέως επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας, Ιούστας.
Γενική «Βασιλέως»! Ονομαστική «ο Βασιλεύς»; Το όνομα μια φιλομοναρχική τάση την έχει.
Επίσκοπος Αμασείας, Γλαφύρας, Ιούστας. Το «Αμάσεια», ΟΚ, κάπου παραπέμπει. Και πανύβλαξ να είσαι, ένα σταυρόλεξο το έχεις λύσει στη ζωή σου. Κι εκεί η «Αμάσεια» είναι πρώτο τραπέζι πίστα.
Ποια είναι όμως η Γλαφύρα (ή Γλάφυρα, πού τονίζεται, θα σας γελάσω). Πού είναι η Γλαφύρα ή Γλάφυρα; Υπήρχε; Υπάρχει;
Κρύβεται; Περνάει κρίση ταυτότητας; Αν ανοίξω τον Άτλαντα, πού πρέπει να πέσει το δαχτυλάκι;
Και η Ιούστα; Γιατί είναι γειτόνισσες τώρα αυτές, προκύπτει απ΄ τα συμφραζόμενα. Είναι μακριά ή ένα τσιγάρο δρόμος; Για να είναι ο Βασιλεύς- του Βασιλέως Επίσκοπος και στις τρεις αυτές (κάτι σαν ενορίες, ένα πράμα) λογικά δεν πρέπει να συνορεύουν; Αλλιώς θα τον τρώγανε οι δρόμοι τον μακαρίτη;
ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ συνορεύουν; Κι ακριβώς επειδή τον τρώγανε οι δρόμοι κι έλειωνε τις σόλες του στον ποδαρόδρομο, τον κάνανε γιορτή; Και ποιοι γιορτάζουν τότε; Οι βασιλιάδες;
Πάμε παρακάτω: Συμεών συγγενούς του Κυρίου και Ποπλίωνος μάρτυρος.
Σαφές: Ο Συμεών ήταν συγγενής του Κυρίου. Τον βαθμό συγγενείας δεν τον προσδιορίζει, αλλά αυτό δεν έχει και πολλή σημασία. Στα οικογενειακά τραπέζια όλοι οι καλοί χωράνε!
Ο Ποπλίων ο μάρτυρας, όμως; Συγγνώμη, υπάρχει άτομο στον πλανήτη Γη που λέγεται «Ποπλίωνας»; Υπάρχει γονιός που ξύπνησε ένα πρωί κι είπε «εγώ το παιδί μου Ποπλίωνα θα το βαφτίσω, του πεθερού μου το όνομα»; Υπάρχει μάνα άσπλαγχνη, που στην παιδική χαρά φωνάζει στο σπλάγχνο της:
– Ποπλίωνααααα, το μπουφάν σου!
Κι όταν ο Ποπλίωνας μεγαλώσει; Με τι μούτρα θα ακούσει από του παπά το στόμα «Παντρεύεται ο δούλος του Θεού Ποπλίων τη δούλη του Θεού Μαρία». (Άσε τη δούλη, που δεν θα ξέρει πίσω από ποιο εικονοστάσι να κρυφτεί!).
Πάμε παρακάτω: Των εν Κυζίκω 9 μαρτύρων!
Καλά, αυτό πια δεν παίζεται. Εννέα μάρτυρες στο σωρό, φύρδην μίγδην, ούτε ονόματα, ούτε ιδιότητες, ούτε τίποτα. Να έχεις υποστεί τώρα εσύ τα χίλια μύρια βασανιστήρια και στο τέλος να σε ξεπετάνε κατ΄ αυτόν τον τρόπο! Όχι, αγάπη μου, δεν λέει! Αλλά με τίποτα!
Πάμε παρακάτω: Του Παραλύτου… Μακριά από μας!
Πάμε παρακάτω: Ιακώβου Ζεβεδαίου, Κλήμεντος οσίου, Αργύρης νεομάρτυρος. Ο Ιάκωβος, το σωστό να λέγεται, είναι ψιλοφίρμα. Και ως Ιάκωβος και ως Ζεβεδαίος. Τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχανε πατέρα; Τον Ιάκωβο; Ή ο Ιάκωβος ήταν παιδί του Ζεβεδαίου;
Αδιευκρίνιστο, αλλά χαλάλι. Ο «Κλήμεντος οσίου» (Κλήμης, να υποθέσω;) μού διαφεύγει παντελώς. Αργύρης νεομάρτυρος. Όχι, όπως λέμε Ο Αργύρης. Μάλλον Η Αργύρη. Γένους θηλυκού. Η οποία Αργύρη μαρτύρησε κι αυτή για να περάσει στα ψιλά του εορτολογίου!
ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ μικρή, λυπόμουνα τα παιδάκια με τα σπάνια ονόματα. Κανείς δεν ήξερε πότε γιορτάζανε! Κι από δώρα τη βγάζανε όπως όπως με κάνα γενέθλιο, κάνα Πάσχα, κάνα Χριστούγεννο!
Ενώ ο Γιάννης, ο Νίκος, ο Γιώργος, η Αναστασία, η Μαρία, ο Θανάσης, η Δήμητρα, η Αγγελική, ο Βαγγέλης, ο Μανώλης, ο Τάσος…
Μπαμπά, μαμά, πολύ σας ευχαριστώ που γιορτάζω Κωνσταντίνου κι Ελένης!
Μπαμπά, μαμά, πολύ σας ευχαριστώ που δεν με βαφτίσατε Ποπλίωνα!
