Για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού για την ανάδειξη του κορυφαίου
παίκτη της Ευρώπης (από το 1956) δεν μπορούν να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις όχι
μόνο για τον νικητή, αλλά και γι’ αυτούς που μπορούν να χαρακτηριστούν φαβορί.
Το παρασκήνιο είναι έντονο τόσο σε επίπεδο ομοσπονδιών (κυρίως από την αγγλική
και ιταλική) όσο και σε επίπεδο συλλόγων για να προωθήσουν τους δικούς τους
παίκτες για ευνόητους λόγους.
Ροναλντίνιο, Ανρί, Σεβτσένκο, Ντέκο, Αντριάνο, Μαλντίνι, Φαν Νιστελρόι αλλά
και ο περυσινός νικητής Νέντβεντ δέχονται τη μεγαλύτερη ώθηση, ενώ από τα
αουτσάιντερ θεωρείται ο κορυφαίος παίκτης του Euro 2004 Θοδωρής Ζαγοράκης. Οι
υπόλοιπες ελληνικές υποψηφιότητες (Δέλλας, Καψής, Σεϊταρίδης, Νικοπολίδης,
Χαριστέας) έχουν πολύ λίγες πιθανότητες επιτυχίας, αν και από μόνη της η
εκπροσώπηση του ελληνικού ποδοσφαίρου σ’ αυτό το θέμα με έξι υποψηφιότητες
είναι τεράστιο άλμα.
Αναλυτικά οι πενήντα υποψήφιοι για τη Χρυσή Μπάλα: Αντριάνο, Άιλτον, Έμερσον,
Ζουνίνιο, Κακά, Ροναλντίνιο, Ρονάλντο (Βραζιλία), Αγιάλα (Αργεντινή), Μπαράχα,
Μίστα, Μοριέντες, Ρέγιες, Βιθέντε (Ισπανία), Μπάρος, Νέντβεντ, Τσεχ, Ροζίτσκι
(Τσεχία), Μπαρτέζ, Ζιουλί, Ανρί, Ζιντάν, Μικού, Βιεϊρά (Γαλλία), Μπέκαμ,
Λάμπαρντ, Ρούνι, Σκόουλς (Αγγλία), Μπουφόν, Μαλντίνι, Νέστα, Πίρλο, Τότι
(Ιταλία), Χαριστέας, Καψής, Νικοπολίδης, Δέλλας, Σεϊταρίδης, Ζαγοράκης
(Ελλάδα), Ντέκο, Ρονάλντο, Φίγκο, Μανίς, Καρβάλιο (Πορτογαλία), Ντρογκμπά
(Ακτή του Ελεφαντοστού), Ετό (Καμερούν) Ιμπραΐμοβιτς, Λάρσον (Σουηδία),
Ζέερντορφ, Φαν Νιστελρόι (Ολλανδία), Σεβτσένκο (Ουκρανία).
