Με το που έγινε ο Γ. Παπανδρέου «νούμερο ένα» στο ΠΑΣΟΚ, αλλάζοντας το
πολιτικό κλίμα, σαν σαλιγκάρια μετά τη βροχή βγήκαν διάφορα λαμόγια κι άρχισαν
να λένε, πέρα δώθε, ότι «ο Γιώργος είναι κολλητός μου», «με τον Γιώργο
μεγαλώσαμε μαζί», «ο Γιώργος κι εγώ μέναμε στο ίδιο σπίτι I5 χρόνια», «ό,τι
θες από τον Γιώργο, εγώ είμ’ εδώ» και άλλα τέτοια, γεμάτα γλίτσα…
Τα λαμόγια αυτά δεν είναι ένα και δύο. Είναι δεκάδες. Και θα
πολλαπλασιάζονται, όσο μειώνεται η απόσταση που μας χωρίζει από την 7η
Μαρτίου. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι άλλα τόσα λαμόγια κυκλοφορούν στις
πιάτσες και ψιθυρίζουν ότι είναι «τακίμια» με τον Καραμανλή. Για να κάνουν
καμιά τράκα, να εγγράψουν υποθήκες για το μέλλον, σε περίπτωση νίκης της N.
Δ., ή και να πουλήσουν φιγούρα, απλώς.
Τα σημειώνω αυτά, για να τα λάβουν υπόψη τους και πολύ σοβαρά, οι όντως στενοί
συνεργάτες των δύο αρχηγών και να πάρουν τα μέτρα τους. Τα λαμόγια, στη
σημερινή Ελλάδα, περισσεύουν. Και με άγρυπνο πάντα μάτι παρακολουθούν τις
εξελίξεις. Και υπόσχονται. Και δημιουργούν το δικό τους κλίμα. Και εκθέτουν,
πολλές φορές, πρόσωπα υπεράνω υποψίας.
Και πάμε παρακάτω: Θα συμφωνήσω – κι αυτό συμβαίνει συχνά – με τον «Εκηβόλο»
της «Καθημερινής», που έγραψε χθες ότι «οι δημοσκοπήσεις είναι ασφαλώς
αξιόπιστες. Και τότε που έδιναν προβάδισμα πάνω από 8% στη N.Δ. και τώρα, που
αυτό το προβάδισμα έχει μειωθεί σημαντικά. Και τότε που έδιναν τον Σημίτη
καταλληλότερο ως πρωθυπουργό και τώρα, που φαίνεται ότι τα ποσοστά αυτά τα
“διαδέχεται” ο Γιώργος. Γι’ αυτό και δεν δέχομαι όλες αυτές τις κραυγές
ορισμένων, ότι οι έρευνες είναι “στημένες” επειδή δεν τους αρέσει το
αποτέλεσμά τους. Από την άλλη όμως, πρέπει να σκεφθούμε ότι οι δημοσκοπήσεις
εκφράζουν την τάση της συγκεκριμένης στιγμής και μόνο αυτήν…».
Τέλος: όλοι πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι αυτό τον καιρό. Και ν’ αποφεύγουμε,
όσο μπορούμε, τις υπερβολές. Σαν κι αυτήν: «… Σας πληροφορώ ότι ο
Αλογοσκούφης (φερ’ ειπείν) είναι μια χαψιά γνώση, ακόμα και για τον βοηθό ενός
αριστερού οικονομικού συντάκτη»! E, όχι βρε φίλε και αγαπητέ συνάδελφε…
