Δυσβάσταχτο είναι για τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην απόκτηση

παιδιού το κόστος της εξωσωματικής γονιμοποίησης στη χώρα μας. Τα ασφαλιστικά

ταμεία χορηγούν ένα εφάπαξ ποσό των περίπου 350 ευρώ, τη στιγμή που η δαπάνη

για μια και μόνο προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι δεκαπλάσια!

Συγκεκριμένα, το κόστος της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ξεκινά από 2.000 και

μπορεί να ξεπεράσει τα 3.000 ευρώ για κάθε προσπάθεια, χωρίς τα φάρμακα! H

φαρμακευτική αγωγή κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ. Τα τελευταία περίπου δύο

χρόνια, οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν και τη φαρμακευτική αγωγή που

απαιτείται (το IKA εξολοκλήρου, ενώ στα υπόλοιπα Ταμεία οι ασφαλισμένες

γυναίκες υποχρεούνται να καταβάλουν συμμετοχή της τάξης του 25%).

Το κόστος αυτό γίνεται συχνά απαγορευτικό για τα ζευγάρια που επιθυμούν να

αποκτήσουν παιδί. Και αν η μία προσπάθεια αποτύχει, πολλές φορές δεν έχουν την

οικονομική δυνατότητα να προχωρήσουν σε δεύτερη ή και τρίτη. Σημειώνεται δε

ότι το ποσοστό επιτυχίας στην πρώτη προσπάθεια δεν ξεπερνά το 30%, συχνά

πραγματοποιούνται τρεις οι οποίες συνολικά έχουν πιθανότητες επιτυχίας 70%.

«Δανείζονται». «Βλέπω ζευγάρια που δανείζονται ακόμη και από τράπεζες

για να κάνουν περισσότερες από μία προσπάθειες. Και άλλα που σταματούν την

προσπάθεια απόκτησης παιδιού, ακριβώς επειδή δεν έχουν την οικονομική

δυνατότητα», αναφέρει στα «NEA» ο κ. Θεμιστοκλής Ματζαβίνος, αναπληρωτής

καθηγητής Μαιευτικής – Γυναικολογίας και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης

Ιατρών Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής.

Και προσθέτει πως «μπροστά στην επιθυμία των ζευγαριών να αποκτήσουν παιδιά, η

πολιτεία δεν θα έπρεπε να μένει αδιάφορη, τη στιγμή μάλιστα που το πρόβλημα

της υπογεννητικότητας γίνεται όλο και πιο έντονο στη χώρα. Όπως δείχνουν τα

στατιστικά στοιχεία των γεννήσεων, μέσα στα επόμενα 20 χρόνια η Ελλάδα θα έχει

λιγότερο πληθυσμό από αυτόν που έχει σήμερα. Παράλληλα, με βάση τις τελευταίες

έρευνες, ένα στα πέντε ζευγάρια σήμερα αντιμετωπίζει πρόβλημα υπογονιμότητας».

Στις σκανδιναβικές χώρες, αλλά και στη Γερμανία και την Ολλανδία, η

υποβοηθούμενη αναπαραγωγή καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία. Σε

κάποιες από τις χώρες αυτές, μάλιστα, το ετήσιο ποσοστό γεννήσεων με τέτοιες

μεθόδους φτάνει το 5%.

Οι προσπάθειες. Παρά το υψηλό κόστος, πάντως, η χώρα μας βρίσκεται

αρκετά ψηλά στην ευρωπαϊκή κατάταξη του αριθμού προσπαθειών. Υπολογίζεται ότι

οι προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης κυμαίνονται κατά προσέγγιση από

10.000 έως 12.000 κάθε χρόνο. Με βάση αυτόν τον αριθμό, οι προσπάθειες ανά

εκατομμύριο πληθυσμού υπολογίζονται σε 1.090. Και αυτό την ώρα που στην Αγγλία

οι εκτιμήσεις δείχνουν 585 προσπάθειες ανά εκατομμύριο πληθυσμού και στην

Γαλλία δεν ξεπερνούν τις 965. Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι η Ελλάδα

ενώ είναι ακριβή για τους πολίτες της αποτελεί οικονομική λύση υποβοηθούμενης

αναπαραγωγής για ζευγάρια από άλλες χώρες, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες

της Αμερικής. «Συχνά έρχονται ζευγάρια από την Αμερική για να προσπαθήσουν

εδώ, καθώς το κόστος κυμαίνεται στο ένα πέμπτο. Στην πατρίδα τους η κάθε

προσπάθεια ξεπερνά σε κόστος τα 15.000 ευρώ», λέει ο κ. Ματζαβίνος.

Έλλειψη κονδυλίων. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν στη χώρα μας περίπου 50

κέντρα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι

ιδιωτικά. «Σήμερα δεν διατίθενται κονδύλια για ανάπτυξη κέντρων μεγάλης

δυναμικότητας στα δημόσια και πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Κέντρα Υποβοηθούμενης

Αναπαραγωγής λειτουργούν σήμερα στα νοσοκομεία “Αλεξάνδρα”, “Έλενα Βενιζέλου”,

“Αρεταίειο”, στο “Ιπποκράτειο” της Θεσσαλονίκης, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο

Ιωαννίνων, ενώ ετοιμάζονται να λειτουργήσουν στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία της

Λάρισας, της Αλεξανδρούπολης και της Κρήτης», εξηγεί ο κ. Βασίλης Ταρλατζής,

αναπληρωτής καθηγητής Μαιευτικής – Γυναικολογίας και Ανθρώπινης Αναπαραγωγής

στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας

Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE).

Το πρόβλημα. Ένα στα πέντε ζευγάρια στη χώρα μας αντιμετωπίζει πρόβλημα

στην απόκτηση παιδιού. Ποσοστό, μάλιστα, που είναι αρκετά υψηλότερο σε σχέση

με τον υπόλοιπο κόσμο, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι σε

παγκόσμια κλίμακα ένα στα δέκα ζευγάρια είναι υπογόνιμο. Αριθμητικά τα

υπογόνιμα ζευγάρια υπολογίζονται σήμερα σε 300.000 στην Ελλάδα.