Τα αποτελέσματα του χθεσινού, πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία
αποδεικνύουν περίτρανα ένα πράγμα: ότι η Πέμπτη Δημοκρατία διέρχεται
σοβαρότατη κρίση. Ότι η συγκατοίκηση απέτυχε, ότι οι Γάλλοι ψηφοφόροι έβλεπαν
το μοίρασμα της εξουσίας ανάμεσα σε ένα τόσο παράξενο ζευγάρι όπως ήταν ο
Λιονέλ Ζοσπέν και ο Ζακ Σιράκ να οδηγεί τη χώρα σε παράλυση, ότι δεν μπορούσαν
να διακρίνουν καμία διαφορά ανάμεσα στα πολιτικά τους προγράμματα και θέλησαν
να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους, να απορρίψουν με την ψήφο τους το σύστημα.


Στον πρώτο γύρο των εκλογών, οι ψηφοφόροι εκφράζουν είτε προτίμηση είτε μεγάλη
αποστροφή. Στη Γαλλία χθες συνέβη το δεύτερο. Και αναδείχθηκε θριαμβευτής ο
άνθρωπος που ενσαρκώνει την απόλυτη αντίθεση στο σύστημα και φέρει ως λάβαρο
την προστασία της δημόσιας ασφάλειας. Η πλειοψηφία των Γάλλων δεν εμπιστεύεται
τον Ζαν-Μαρί Λεπέν για τη θέση του προέδρου. Εμπιστεύεται, όμως, το πολιτικό
του πρόγραμμα. Και θέλει να ακούει, ηχηρή, τη φωνή του. Από καιρό υπήρχε στο
εκλογικό σώμα η αίσθηση ότι η Γαλλία εξελίσσεται σε Άγρια Δύση. Οι ήπιοι τόνοι
του Γάλλου πρωθυπουργού δεν ήταν ικανοί να καθησυχάσουν τον λαό. Οι ψήφοι
λοιπόν πήγαν στον Σιράκ και, κατά κύριο λόγο, στον Λεπέν.


Είναι η πρώτη φορά που η ακροδεξιά αναδεικνύεται δεύτερη πολιτική δύναμη σε
μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα. Σημαίνει αυτό ότι η Γαλλία έχει γίνει περισσότερο
ρατσιστική και ξενοφοβική; Πολλοί θα επιχειρήσουν να ερμηνεύσουν τα
αποτελέσματα της χθεσινής ψηφοφορίας κατ' αυτό τον τρόπο. Προσωπικά, πιστεύω
ότι οι Γάλλοι θέλησαν απλώς να πουν "αρκετά με την έλλειψη ασφάλειας". Να
διαμαρτυρηθούν για τα σκάνδαλα, την ανικανότητα, την έλλειψη οράματος των δύο
βασικών υποψηφίων. Μπορεί η ακροδεξιά να θέσει σε ομηρεία την πολιτική ζωή της
χώρας; Αμφιβάλλω κατά πόσον οι Γάλλοι θα ψηφίσουν με τον ίδιο τρόπο στον
δεύτερο γύρο. Θεωρώ μάλλον απίθανο το σενάριο μιας συγκατοίκησης ανάμεσα στη
δεξιά και την ακροδεξιά. Δεν παύει, ωστόσο, να είναι τρομακτικό.


Ο Dominique Moisi είναι Γάλλος συγγραφέας και δημοσιολόγος. Το σχόλιο
αυτό έγινε στο CNN.