Ιππόδρομος Ο «Γύφτος», ο «Αχιλλέ ας» και η «Ωραία του Πέρα»

Τετάρτη, ώρα τρεις παρά είκοσι, μετά το μεσημέρι, στη γωνία Φιλελλήνων με

Όθωνος (από την εσωτερική, που μπορείς να σταθείς για λίγο…). Ο ταξιτζής

φρενάρει μπροστά από τρεις νεαρούς που είναι φανερό ότι ψάχνουν κούρσα…

­ Συγγρού;

­ Μπάτε μέσα…

Δεν χρειάστηκε διευκρίνιση, αφού ο άνθρωπος με το τιμόνι είχε, ήδη, μπει στο

νόημα…

­ Ιππόδρομο πάμε παιδιά;

­ Ναι μεγάλε και πάτα λίγο γκάζι να μη χάσουμε την πρώτη…

Στο μπροστινό κάθισμα ο πελάτης της αρχικής ταρίφας ήταν σκυμμένος σε ένα

μικρό βιβλιαράκι και δεν έδινε σημασία… Όμως, μόλις άκουσε τη μαγική λέξη

«την πρώτη», γύρισε αστραπιαία το κεφάλι του στο πίσω μέρος του ταξί και είδε

τους νεαρούς.

­ Τι βλέπετε στην πρώτη κούρσα ρε μάγκες;

Λες και ήταν συνεννοημένοι οι μακαντάσηδες:

­ «Ηρώδη» εύκολα!

Το σχόλιο από το μπροστινό κάθισμα ήταν γεμάτο ειρωνεία…

­ Κρίμα, και είσθε νέα παιδιά…

­ Γιατί, εσύ τι βλέπεις ρε θείο; τόλμησε μάλλον ενοχλημένος ο ζωηρότερος της

παρέας…

­ Θα κερδίσει ο «Νικ Κίλλερ» και θα κάνει το σύνθετο με τον «Αλ Καπόνε»…

Έτσι ακριβώς. Η πρώτη κούρσα στο Ιπποδρόμιο του Φαλήρου, όπως καταλαβαίνετε,

εκείνη την Τετάρτη περιελάμβανε πολύ… αίμα!

Και όπως αποδείχθηκε, λίγο αργότερα, περιελάμβανε μπόλικο θέαμα και δυνατές

συγκινήσεις ως προς το αποτέλεσμα, αλλά αυτά θα τα δούμε πιο κάτω…

Το ταξί περνούσε τώρα από τη διασταύρωση της Συγγρού με το κέντρο «Διογένης»,

από δεξιά. Στο πεζοδρόμιο μία εντελώς ψηλοτάκουνη καλοντυμένη δεσποινίς έκανε

νεύμα στο ταξί να σταματήσει.

Ο ταξιτζής, με τη σχετική πείρα του, φρενάρισε μαλακά.

­ Πού πηγαίνει ο νεαρός, αν επιτρέπεται;

­ Στο ιπποδρόμιο χρυσό μου…

­ Αν χωράς μπες μέσα.

­ Χωράω, θα καθήσω πάνω στα πόδια του ομορφόπαιδου εδώ από πίσω…

Μπορεί να ήταν κάπως άβολο το υπόλοιπο της διαδρομής, όμως, επρόκειτο για

καμιά πεντακοσαριά μέτρα, υποφερόταν.

Η ουσία είναι ότι οι πέντε τους μπήκαν μαζί στο περίπτερο του ιπποδρόμου.

Δηλαδή οι τρεις πιτσιρικάδες, η κάπως αρρενωπή δεσποινίς της Συγγρού και ο…

«Νικ Κίλλερ».

Στάθηκαν μπροστά στο ταμείο του στοιχήματος.

­ Κουκλάρα, τι θα ποντάρεις στην πρώτη κούρσα;

­ Θα παίξω την «Ωραία του Πέρα», διότι η γιαγιά μου ήταν Μικρασιάτισσα.

­ Μα δεν έχει τύχη με τόσους αρσενικούς στην κούρσα. Θα κλατάρει η

φοραδίτσα…

­ Ε, όλο και κάποιο πουλαράκι θα βάλει από πίσω, μη σε νοιάζει.

Σε λίγο βάρεσε το κουδούνι για την εκκίνηση, τα άλογα ­ εννιά τον αριθμό ­

βγήκαν από το μηχάνημα.

Ο Στάθης Γαβάκης έδινε περιγραφή από τα μεγάφωνα, με τέτοιο πάθος που υπέθετες

ότι δίνει και ρυθμό στα ζώα…

­ Επικεφαλής τίθεται ο «Άκαρδος Τερζ», τον ακολουθεί η «Σόφη Σάλας», ενώ στην

τρίτη θέση προσπαθεί να πιάσει το κάγκελο ο «Εθνάρχης». Στα χίλια μέτρα ο

«Άκαρδος Τερζ» ξεφεύγει από τους αντιπάλους του, όμως, δυνατό ανέβασμα από την

εξωτερική κάνει ο «Νικ Κίλλερ» και προσπερνά τη «Σόφη Σάλας», ενώ λίγο πιο

πίσω ο «Ηρώδης» καραδοκεί. Λίγο πριν από το «παράθυρο» ο «Ηρώδης» έχει

πλησιάσει τον προπορευόμενο και συγκαλπάζει μαζί του, ενώ στην τρίτη θέση πολύ

κοντά εμφανίζεται τώρα η «Ωραία του Πέρα».

Τα άλογα μπαίνουν στην ευθεία, ο «Ηρώδης» είναι μπροστά καθαρά από τα υπόλοιπα

άλογα πολλοί θα παλέψουν για τη δεύτερη θέση, αναμένεται συναρπαστική άφιξη.

Απέμεναν εκατό-εκατόν είκοσι μήκη για τον τερματισμό όταν συνέβη το απίστευτο.

Ένας μεγάλος σκύλος πετάχθηκε από την πλευρά της αλάνας μέσα στον στίβο που

έτρεχαν τα άλογα και ο προπορευόμενος ίππος «Ηρώδης» φοβήθηκε και έκοψε

αισθητά. Όσοι ακολουθούσαν, έχοντας περιθώρια να αντιληφθούν τι συνέβη,

άνοιξαν από την εξωτερική και προσπέρασαν εύκολα τον «Ηρώδη», αποφεύγοντας

μάλιστα τον μούργο, που στο μεταξύ είχε τρυπώσει προς την εξέδρα… Ο Γαβάκης

συνηθισμένος στα απρόοπτα του χώρου, ούτε που σάστισε.

­ Ευτυχώς, δεν έχουμε ανατροπή, αλλά μία συναρπαστική άφιξη. Σκληρή μάχη από

την εξωτερική δίνουν η «Κουήν Έλεν» με την «Αντριάνα». Η «Αντριάνα» με πολύ

δυνατό φίνις σκεπάζει την «Κουήν Έλεν», αφήνοντας στην τρίτη θέση τον «Ηρώδη».

«Αντριάνα» και «Κουήν Έλεν». Τρίτος ο «Ηρώδης».

Και τέζα στο κάγκελο τα καλόπαιδα που είχαν ποντάρει…

Μην περιμένετε δεύτερη κούρσα και ανάλογη περιγραφή, διότι στόχος του

σημειώματος δεν είναι η ξενάγηση στις ιπποδρομίες του Φαλήρου. Αν σήμερα

επιχειρείται αυτό το ρεπορτάζ είναι για να «μάθουμε» λίγη ιστορία ή και

γεωγραφία με μπούσουλα τις ονομασίες των ίππων και των φοράδων, των λεγόμενων

και καθαρόαιμων του Δέλτα.

Κατ’ αρχήν, τα άλογα κούρσας με το που θα γεννηθούν διαθέτουν την ταυτότητα

των γονέων τους. Δηλαδή πουλάρι ορφανό ή ξανθό από τον επιβήτορα «Γκάι

Μπάτερες» και την τοκάδα «Μπατερφλάι».

Μόλις πραγματοποιηθούν οι ετήσιες δημοπρασίες πώλησης των πουλαριών, τότε ο

ιδιοκτήτης είναι υποχρεωμένος να βαφτίσει το άλογό του, ώστε να γίνει η

εγγραφή στα βιβλία της Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος.

Σ’ αυτό το σημείο παίζεται η ανεξιχνίαστη ψυχολογία του νονού (ή της νονάς)

του αλόγου. Ο καλός φίλος φωτορεπόρτερ Κώστας Κομίνης είχε αγοράσει πριν από

χρόνια μια φοραδίτσα και βασανιζόταν για το πώς θα την ονομάτιζε.

Εκείνη τη στιγμή η κορούλα του η Σοφία (πρωταγωνίστρια σήμερα του πατινάζ στον

πάγο) έπαιζε με την κούκλα της και ψιθύριζε «πουκουνινί». Αυτό ήταν. Ο Κομίνης

ανακάλυψε πως θα βάφτιζε τη φοραδίτσα του. Την είπε «Πουκουνινί» και ήταν

τυχερός, διότι πέτυχε επτά νίκες και άφθονες «δευτεριές» στο Δέλτα. Για την

ακρίβεια επτάμισι πρώτες νίκες πέτυχε, διότι σε μία κούρσα τερμάτισε

ταυτόχρονα με άλλο άλογο.

Διαβάζοντας το πρόγραμμα των ιπποδρομιών, οποιασδήποτε αγωνιστικής,

ανακαλύπτεις… περιβόλι. Μπορείς να διαπιστώσεις να τρέχουν ονόματα από τον

χώρο του κιτς ή του… παραλόγου. Αίφνης, σκέφτεσαι, «αυτός ο “Έλα γάτο μου”,

είναι πονηρό άλογο ή θα κοιμάται στην κούρσα;». «Η “Άννα Κομνηνή” μπορεί να

ξεπεράσει την “Ιοκάστη” ή την “Κλυταιμνήστρα” που είναι έξι μέτρα άλογο;».

«Αυτή η μελαχρινή “Δήλωσις”, πάλι, μήπως ανήκει σε εφοριακό και μαζέψει όλο το

στοίχημα στην κούρσα;».

Υπήρξαν κατά καιρούς μεγαλοϊδιοκτήτες στο Φάληρο οι οποίοι δεν βασανίζονταν

πολύ, προκειμένου να δώσουν όνομα στα αγαπημένα τους άλογα. Υπήρχε άλογο

ταχύτατο που έκανε αλλεπάλληλες νίκες «στο κεφάλι», με το όνομα «Ατάμ». Μάταια

έψαχνες να βρεις τους… προγόνους του. Απλώς, ο ιδιοκτήτης του λεγόταν

Αταμιάν, ένας Αρμένης μεγαλέμπορος που αγαπούσε τα ζώα και ήταν καλός άνθρωπος.

Ο Αστέριος Μπέλλας, παλιός ποδοσφαιροπαράγοντας και ασφαλιστής, είχε ονομάσει

τα άλογά του “Αστέρας” και “Γιάννα Μπέλλα”, ενώ σήμερα ο Χρυσόστομος Ψωμιάδης,

με τον μεγαλύτερο στάβλο στο Δέλτα, έχει ανοίξει εγγλέζικο λεξικό, που λέει ο

λόγος, και πήρε μια σειρά λέξεων ηρεμώντας.

Πάντως, το κορυφαίο του άλογο ονομάζεται «Μικρή Λουλού». Που σημαίνει ότι

μικρός δεν διάβαζε «Μικρό Ήρωα» ο Μάκης…

Απ’ όλα διαθέτει ο μακρύς κατάλογος των 1.500 αλόγων. Από «Ψυχώ» και «Τσάρο»

μέχρι «Γύφτο» και «Ψηλό». Έχει «Ορέστη» και «Αχιλλέα», αλλά και «Λάι Λάο» ή

και «Γιούτσο», «Πανιωνίτισσα» και «Εθνικάρα». Έχει «Άιντα» και «Πτολεμαίο»,

αλλά και «Ναβουχοδονόσορα» και «Παρί σεν Ζερμαίν». Έχει «Κορίνα Φουσκ»

(ιδιοκτησίας του κυρίου

Φούσκα!), έχει «Ομοφίτα», «Αμετανόητη»

και «Μετανοημένη» ιδιοκτησίας Κώστα Καγιά…

Έχει «Γοητεία» και… «Πασίλυπο», έχει «Αλ Μπατάλ», «Κατακάλι» και «Ιπανέμα».

Βέβαια, η «Ιπανέμα» με το «Κατακάλι» «τα βρίσκουν» μεταξύ τους μόνο ως

παραθαλάσσια θέρετρα, αλλά ­ πιστέψτε με ­ τις δύο φοραδίτσες τις προτιμώ από

τον «θηριώδη» «Μπιούτιφουλ Κούλη», που ξυπνάει μέσα μου το κιτς…