Η συνάντηση θα ήταν απολύτως τυπική. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δεχόταν

προεκλογικά έναν ακόμη υποψήφιο βουλευτή, από τους τόσους που επελέγησαν να

ενταχθούν στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Θα ήταν…

Κι όμως, ο Παναγιώτης Φασούλας δηλώνει πως τα έδρανα της Βουλής είναι πολύ

άνετα και δεν έχει κανένα πρόβλημα

Γιατί όταν έφτασε η ώρα για τις αναμνηστικές φωτογραφίες, οι συνεργάτες του

Πρωθυπουργού κοιτάχθηκαν με νόημα μεταξύ τους. Κάποιος ψέλλισε ένα «Κύριε

Πρόεδρε…». Ο κ. Σημίτης είπε «ελάτε να τελειώνουμε» και τότε μίλησε ο

υποψήφιος.

­ Κύριε Πρόεδρε, εσείς είστε ένα φυσιολογικός άνθρωπος. Εγώ δεν είμαι…

Γιατί όντως ο Παναγιώτης Φασούλας, με τα 2.13 μέτρα ύψος, φάνταζε θεόρατος

δίπλα στον μετρίου αναστήματος Πρωθυπουργό. Από εκείνη τη στιγμή, ο Φασούλας,

ο αποκληθείς και «αράχνη» του ελληνικού μπάσκετ εξαιτίας της ικανότητάς του να

«μαζεύει» την μπάλα στα ριμπάουντ κάτω από τα καλάθια, κέρδιζε μια θέση στην

πολιτική ιστορία της χώρας: γινόταν ο ψηλότερος υποψήφιος βουλευτής.

Οι περίπου 31.000 ψήφοι που έλαβε στις εκλογές της 9ης Απριλίου στην Α’

Πειραιώς, του έδωσαν εκτός από την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο και ένα ακόμη

ρεκόρ: έγινε πλέον ο ψηλότερος βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου, από τη

λειτουργία του. Και ίσως ­προς διερεύνηση είναι ακόμη αυτό ­ ο ψηλότερος

βουλευτής της Ευρώπης.

Τα έδρανα

Μετά άρχισαν τα σχόλια. Ποιο έδρανο θα τον χωρέσει. Ορισμένοι ευφάνταστοι,

εκτός από… ειδικό έδρανο, κυκλοφόρησαν και είδηση: μαραγκοί στη Βουλή για να

κατασκευάσουν ειδικό έδρανο για τον Φασούλα.

«Πρόκειται για υπερβολές, δηλώνει ο ίδιος. Έχουν κολλήσει στο έδρανο, και αν

με χωράει, αλλά κανείς δεν αναρωτιέται πώς είναι για κάποιον με το δικό μου

ύψος να πηγαίνει στο γήπεδο, να βλέπει κινηματογράφο, να κοιμάται σε

ξενοδοχείο, να οδηγεί αυτοκίνητο, να μπαίνει σε ασανσέρ. Σας πληροφορώ ότι με

το έδρανο ης Βουλής δεν έχω κανένα πρόβλημα. Για λόγους που δεν γνωρίζω, είναι

έτσι διαμορφωμένα που χωρώ να καθήσω και μάλιστα πολύ άνετα».

Δείχνει ενοχλημένος με αυτή τη φιλολογία, ίσως γιατί δεν θα ήθελε να εστιασθεί

η προσοχή της κοινής γνώμης πάνω του μόνο για το συγκεκριμένο θέμα.

«Είμαι βουλευτής, σημειώνει, και θα επιθυμούσα να αξιολογηθώ από τη δουλειά

μου και όχι από τα χαρακτηριστικά του σώματος ή την ιδιότητα που είχα πριν,

του μπασκετμπολίστα. Εκείνη η περίοδος έκλεισε, πέρασε».

ΕΡ.: Πέρασε όντως; Δεν νοσταλγείτε το μπάσκετ;

ΑΠ.: Κοιτάξτε είναι μερικές φορές που το σκέφτομαι, αλλά παράλληλα πρέπει να

σας πω ότι αποφεύγω να συμμετέχω σε αγώνες παλαιμάχων, και τέτοια. Δεν μου

αρέσουν.

ΕΡ.: Δεν πιάνετε μπάλα, καθόλου;

ΑΠ.: Παίζω με την κόρη μου, αλλά είναι αλήθεια ότι είμαι υποχρεωμένος να

γυμνάζομαι είτε με μπάλα είτε χωρίς, και το τελευταίο διάστημα, λόγω των

εκλογών, τα έχω παρατήσει. Θα ξαναρχίσω γιατί με το σώμα που έχω πρέπει να

γυμνάζομαι για να μην έχω προβλήματα…

Τακτικός

Είναι απο τους τακτικότερους νέους βουλευτές. Αυτό το αναγνωρίζουν οι

παλαιότεροι, που τον βλέπουν να μένει στην αίθουσα με τις ώρες, την ίδια ώρα

που πολλοί συνάδελφοί του προτιμούν τα πηγαδάκια στο Περιστύλιο.

«Εντάξει, κι εγώ πηγαίνω στο Περιστύλιο και μου αρέσει να κουβεντιάζω με τους

συναδέλφους, αλλά και με τους δημοσιογράφους. Όμως αυτό το πρώτο διάστημα,

μένω στην αίθουσα γιατί αισθάνομαι ότι έτσι θα μπορέσω να αφομοιώσω καλύτερα

αυτό που γίνεται. Θέλω να μάθω το πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα».

Ερ.: Παρακολουθείτε ήδη αρκετά, έχετε αντιληφθεί τους κώδικες;

ΑΠ.: Να σας πω, δεν είμαι σε θέση να δηλώσω απολύτως ενημερωμένος, και πολύ

περισσότερο ότι είμαι έτοιμος να κάνω κρίσεις. Όμως πολλά πράγματα τα έχω

μάθει, αλλά φαντάζομαι ότι τους επόμενους δυο τρεις μήνες θα είμαι απολύτως

εντάξει.

Τα άδεια έδρανα

ΕΡ.: Από την εμπειρία που έχετε έως τώρα, τι θα ήταν το πρώτο που θα

ζητούσατε από τον πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Κακλαμάνη;

ΑΠ.: Παρακαλώ, εγώ δεν έχω να ζητήσω τίποτε από τον κ. πρόεδρο.

Παρακολουθώντας όμως τις συνεδριάσεις, όπως προχθές τη συζήτηση μιας

επερώτησης, κατάλαβα γιατί τα έδρανα είναι άδεια.

Διότι τι να κάνει ο βουλευτής όταν στην επερώτηση, ας πούμε, δεν έχει τη

δυνατότητα να λάβει τον λόγο, αλλά όλο το σκηνικό γίνεται μεταξύ των

επερωτώντων βουλευτών και του υπουργού. Μιλούν οι βουλευτές, απαντάει ο

υπουργός κι αυτό είναι. Ο βουλευτής που δεν είναι επερωτών, γιατί να

παρακολουθήσει αυτή τη συνεδρίαση;

ΕΡ.: Και τι πρέπει να γίνει δηλαδή;

ΑΠ.: Ακούω από παλαιότερους συναδέλφους ότι ο Κανονισμός της Βουλής είναι πολύ

σφιχτός σε ό,τι αφορά το πότε επιτρέπεται να μιλήσει κάποιος. Νομίζω ότι αυτό

το συγκεκριμένο θέμα, θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί με κάποιο τρόπο, ώστε να

δίνεται η δυνατότητα μεγαλύτερης συμμετοχής…

Είναι πρωτάρης, κάνει παρέα συνήθως με άλλους πρωτάρηδες της Βουλής, και

φυσικό είναι να έχει το άγχος της… πρώτης ομιλίας. Το παραδέχεται και ο

ίδιος.

«Πράγματι ακόμη δεν έχω λάβει τον λόγο στη Βουλή. Δεν μου έχει δοθεί η

ευκαιρία. Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης δεν ήθελα να πάρω τον

λόγο, δεν αισθανόμουν έτοιμος να το κάνω. Δεν σας κρύβω όμως ότι όσο να ‘ναι

το θέμα με απασχολεί».

ΕΡ.: Θα έχετε τρακ;

ΑΠ.: Ποιος δεν θα είχε;

ΕΡ.: Θα πάρετε και την οικογένεια μαζί, να σας παρακολουθήσει;

ΑΠ.: Δεν ξέρω, δεν με έχει απασχολήσει ακόμη, μπορεί. Πάντως πρέπει να σας πω

ότι όταν είσαι μέσα στη Βουλή είναι τελείως διαφορετική η εικόνα απ’ ό,τι όταν

είσαι έξω. Οι φίλοι μου μου έλεγαν συχνά, «άντε μεγάλε, θα μπεις μέσα να τους

τα ρίξεις». Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν είναι καθόλου έτσι…

Άλλαξε η ζωή μου

Η ζωή του έχει αλλάξει, αυτό είναι φανερό. Αναγκάσθηκε να φτιάξει πολιτικό

γραφείο.

Να αποκτήσει ωράρια, ατζέντα καθημερινών επαφών, να κάνει πράγματα που ως

αθλητής δεν έκανε.

«Αναγκάσθηκα πράγματι. Όταν κατέβηκα υποψήφιος ήρθαν μερικοί φίλοι, ο Χρήστος

ο Μόραλης για παράδειγμα, ο Νίκος ο Φιλίππου, κάτι άλλα φιλαράκια, και δώσαμε

τη μάχη. Τα παιδιά όμως γύρισαν στις δουλειές τους μετά τις εκλογές και εγώ

έπρεπε να οργανωθώ πια επαγγελματικά. Έφτιαξα λοιπόν το γραφείο μου, που είναι

στη θέση του παλιού εκλογικού κέντρου, πήρα και τον Παναγιώτη τον Μπράβο, που

παλιά ήταν στον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, διευθυντή και οργανώνουμε τη δουλειά».

Του αρέσει όμως αυτό που κάνει, το αναφέρει σε κάθε ευκαιρία. Και μέχρι τώρα,

δυσκολεύεται να βρει κάτι που τον ενοχλεί στο Κοινοβούλιο. Σκέφτεται.

­ Αν με ενοχλεί κάτι; Το ότι πολλές φορές χάνομαι στους διαδρόμους. Ή ότι

μπερδεύομαι με τους ορόφους. Μπαίνεις στο ασανσέρ, πατάς το 2 γιατί θέλεις να

πας στον δεύτερο όροφο που είναι τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, και σε βγάζει στον

πρώτο, γιατί στο συγκεκριμένο ασανσέρ η αρίθμηση των ορόφων είναι διαφορετική.

Αυτό…

ΕΡ.: Σχέδια για το μέλλον, υπάρχουν;

ΑΠ.: Σχέδια, τι σχέδια; Θέλω να γίνω καλός βουλευτής, και κυρίως να μείνω σ’

αυτή τη δουλειά γιατί μ’ αρέσει. Δεν ήρθα για να φύγω, απαντάει αφοπλιστικά…

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.