Βάλτε γκολ κι αντέχουμε το ξύλο

Ισως θα αργήσουμε πολύ να δούμε στα ελληνικά γήπεδα το ποδοσφαιρικό θέαμα που

απολαμβάνουν κάθε εβδομάδα οι Άγγλοι ή οι Ισπανοί φίλαθλοι. Μπορεί το δικό μας

πρωτάθλημα να μην αποκτήσει ποτέ την υποδομή τού Καμπιονάτο ή την αξιοπιστία

της Μπουντεσλίγκα. Δεν αποκλείεται να μας εκπλήσσει πάντοτε η αγνή,

ερασιτεχνική αγάπη των Σκανδιναβών για το άθλημα και ­ στο άλλο άκρο ­ ο

απόλυτος επαγγελματισμός του Champions League. Ακόμη, όμως, και όταν η

παράσταση στον αγωνιστικό χώρο θυμίζει… νανούρισμα, σπάνια θα φύγουμε από το

γήπεδο χωρίς να διασκεδάσουμε.

Η ευρηματικότητα της εξέδρας θα γέμιζε άνετα τις σελίδες ενός μπεστ σέλερ,

στην απίθανη περίπτωση που θα μπορούσε κάποιος να βρίσκεται «παντού και

πάντα», καταγράφοντας τις εμπνεύσεις των αρχηγών της κερκίδας ή των

περιστασιακών «ποιητών» των γηπέδων. Η χιουμοριστική πλευρά τους είναι μόνο η

μία όψη των συνθημάτων, αν σκεφτεί κανείς ότι ως αστείο μπορεί να λεχθούν τα

πιο σοβαρά πράγματα. Και, συνήθως, συμβαίνει…

Η αλήθεια είναι ότι η χαμηλή ποδοσφαιρική κουλτούρα των Ελλήνων οπαδών

φαίνεται εκ πρώτης όψεως από τα παρατσούκλια που προσδίδουν στις αντίπαλες

ομάδες. Για παράδειγμα στην Αγγλία η Έβερτον είναι οι «εφοπλιστές», η Άρσεναλ

τα «κανόνια», η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ οι «μπέμπηδες», η Γουέστ Χαμ τα

«σφυριά», τα αντίστοιχα προσωνύμια των ελληνικών ομάδων δεν είναι και τόσο…

σικ. «Γαύροι» οι Ολυμπιακοί, «βαζέλες» οι Παναθηναϊκοί, «χανούμια» οι

Αεκτζήδες, «σκουλήκια» οι Αρειανοί, «γριές» οι Ηρακληδείς, «γύφτοι» οι

ΠΑΟΚτζήδες και «τυριά» οι Λαρισαίοι.

Βέβαια οι οπαδοί σε όποια ομάδα και αν ανήκουν έχουν και κάτι κοινό. Την

ποδοσφαιρική διάλεκτο, δηλαδή, τις κωδικοποιημένες λέξεις που όλοι στο

ποδόσφαιρο γνωρίζουν την ερμηνεία τους. Για παράδειγμα το «κοράκι» είναι ο

διαιτητής, οι «πλαϊνοί» οι επόπτες. Όταν ακούγεται η λέξη «βρέχει» το παιχνίδι

είναι «σικέ» γιατί κάποιος έχει πάρει «πακέτα» (χρήματα). Οι στραβοκλωτσιές

κάνουν τον παίκτη… «ξυλοκόπο». Ο τερματοφύλακας που δεν βρίσκει την μπάλα

είναι «τροχονόμος» ή έχει «μανταλάκια». Αν η φύση δεν χάρισε στον παίκτη το

προσόν της ταχύτητας θα ακούσει συχνά τον χαρακτηρισμό «κρέας». Και αν κάποιος

είναι καλός παίκτης, αλλά κάνει ύποπτα λάθη στο παιχνίδι είναι «ματιασμένος».

Όσο για τα συνθήματα, όταν δεν είναι πρόστυχα, φροντίζουν οι αντίπαλοι οπαδοί

να είναι τσουχτερά. Θα θυμάστε την υπόθεση της τιμωρίας του Άρη, επειδή δεν

προσκόμισε στους διαιτητές έγκαιρα τα δελτία των ποδοσφαιριστών, τα οποία

είχαν μείνει μέσα στο πούλμαν της ομάδας που έφυγε από το γήπεδο γι’ άλλο

προορισμό. Λίγες εβδομάδες μετά την ποινή, αντίπαλοι οπαδοί της ομάδας της

Θεσσαλονίκης τραγουδούσαν σε αθηναϊκό γήπεδο: «Τιμή και δόξα στον οδηγό που

πήρε τα δελτία και πήγε στο βουνό». Το βουνό ήταν στο Σχιστό όπου είχε

καταλήξει το αυτοκίνητο, όπως υποστήριζαν στον αθλητικό δικαστή οι παράγοντες

του Άρη. Και σίγουρα το σύνθημα αυτό εξόργισε τους οπαδούς του Άρη περισσότερο

από την τιμωρία.

Οι… «πελάτες»

Προ ημερών ο Ολυμπιακός έχασε στη Νέα Φιλαδέλφεια το παιχνίδι και την πρόκριση

για τις «4» του Κυπέλλου και οι Αεκτζήδες βρήκαν τον τρόπο να θυμίσουν στους

αντιπάλους τους πόσο συχνά χάνει ο Ολυμπιακός σε αυτό το γήπεδο τα τελευταία

χρόνια. «Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο» και «γεια σας πελάτες» ήταν τα συνθήματα

που ίσως προσέβαλαν τους φιλοξενούμενους περισσότερο από τις ύβρεις που

συνήθως ακούγονται στα γήπεδα.

Πρόσφατα πάλι οπαδοί του Ηρακλή θέλησαν να φωνάξουν κατά της διαιτησίας του κ.

Τσαγκαράκη, στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Αντί να τον βρίσουν προτίμησαν να

τον πονέσουν με το χιούμορ τους τραγουδώντας «Τσαγκαράκη βάλε ένα γκολ».

Η αιώνια αντιπαλότητα ΠΑΟΚ – Άρη είναι πηγή έμπνευσης για προσβλητικά και

υβριστικά τραγούδια, που, όμως, έχουν θαυμαστή ομοιοκαταληξία.

Συχνά τα συνθήματα βγαίνουν μέσα από την πραγματικότητα του ελληνικού

ποδοσφαίρου. Και αυτή η πραγματικότητα λέει ότι είναι αδύνατον να επισκεφθούν

οπαδοί του Ολυμπιακού την Τούμπα, χωρίς να δεχθούν την επίθεση κάποιων

θερμόαιμων οπαδών του ΠΑΟΚ. Οι Ολυμπιακοί το ξέρουν και φαίνεται να το

διασκεδάζουν κιόλας. Όταν η ομάδα τους αγωνίζεται στην Τούμπα ακούγεται το

σύνθημα: «Βάλτε ένα γκολ και αντέχουμε το ξύλο».

Το «πορτοφόλι»

Από τα ευρηματικά σχόλια συχνά δεν ξεφεύγουν και παράγοντες της δικής τους

ομάδας. Τίποτε δεν ενόχλησε τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού από τα πικρόχολα

σχόλια των φίλων της ομάδας του. Ο κ. Σαλιαρέλης μετρούσε ημέρες στη θέση του

προέδρου της ΠΑΕ και το κλίμα ήταν εχθρικό γι’ αυτόν στο Στάδιο Καραϊσκάκη.

Στην διάρκεια ενός αγώνα από τα μεγάφωνα ανακοίνωσαν ότι χάθηκε ένα πορτοφόλι

και όποιος το βρει… Η αντίδραση της κερκίδας ήταν ακαριαία: «Αργύρη κ….,

δώσε το πορτοφόλι». Ο κ. Σαλιαρέλης υποχρεώθηκε να φύγει από το γήπεδο πριν

τελειώσει το ματς.

Οι οπαδοί της ΑΕΚ δεν χαρίστηκαν στη διοίκηση της ομάδας τους την εποχή που…

τύχαινε να παθαίνουν βλάβη τα φώτα του γηπέδου, όταν η γηπεδούχος ήταν πίσω

στο σκορ. Μερικές ημέρες αργότερα σε αγώνα πρωταθλήματος όταν η φιλοξενούμενη

ομάδα προηγήθηκε στο σκορ οι Αεκτζήδες στην εξέδρα τραγουδούσαν: «Σβήστε τα

φώτα».

Οι αγαπημένοι παίκτες της κερκίδας είναι και αυτοί πηγή έμπνευσης. Οι

Αεκτζήδες για παράδειγμα έχουν βγάλει ολόκληρο τραγούδι για τον Χάρη Κοπιτσή:

«Ο πιο τρελός ο βιαστής είναι ο Χάρης Κοπιτσής. Είναι τρελός είναι ψυχοπαθής

μα πάνω απ’ όλα ΑΕΚτζής». Και για τον Ντέμη Νικολαΐδη τραγουδούν: «Σε βλέπει ο

Ελευθερόπουλος και τρέμει, γεια σου Ντέμη, γεια σου Ντέμη».

Στον Ολυμπιακό τρεις παίκτες έχουν εμπνεύσει την κερκίδα. Παλαιότερα ο

Γρηγόρης Γεωργάτος «έκανες την Τούμπα άνω-κάτω, Γεωργάτο, Γεωργάτο», ο Σίνιτσα

Γκόγκιτς «Ο παππούς πίνει χασίς και κόκα, γεια σου Γκόγκα, γεια σου Γκόγκα»

και τον Πέντρακ Τζόρτζεβιτς «είναι τρελός ο καραφλός». Το τελευταίο σύνθημα το

έχουν δανεισθεί οι φίλοι του Ολυμπιακού από τη Νέα Φιλαδέλφεια που το

τραγουδούσαν προς τιμή του Τιμούρ Κετσπάγια.

Στους διεθνείς αγώνες των ελληνικών ομάδων οι αντίπαλοι οπαδοί δεν χάνουν την

ευκαιρία να γιορτάσουν την αποτυχία των συμπατριωτών τους. Όταν ο Ολυμπιακός

αποκλείστηκε με βαριά ήττα από την ουγγρική Φερεντσβάρος οι οπαδοί του

Παναθηναϊκού έστησαν χορό με το ανάλογο για την περίσταση τραγούδι: «Νιώθετε

ένα βάρος, Φερεντσβάρος, Φερεντσβάρος».