«Σας παρακαλώ, κάντε γρήγορα, χάνω το παιδί μου. Για ‘μένα εσείς είστε ο
Θεός». Ήταν η κραυγή αγωνίας της μητέρας του 25χρονου φοιτητή Δημήτρη
Παπαδάκου, που οι γιατροί διέγνωσαν αμυγδαλές, ενώ εκείνος πέθανε από περιτονίτιδα.
|
Κλαίγοντας η μητέρα του 25χρονου Δημήτρη, κρατά τη φωτογραφία του
|
ΗΤΑΝ Η τελευταία έκκληση της κ. Ερασμίας Παπαδάκου, που βλέποντας να σβήνει το
παιδί της παρακαλούσε τους ανθρώπους των πρώτων βοηθειών να το σώσουν. Το
ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ ανταποκρίθηκε γρήγορα στην κλήση της οικογένειας, αλλά
δυστυχώς ήταν αργά. Ο Δημήτρης Παπαδάκος ξεψύχησε πριν προλάβουν να τον
μεταφέρουν στο νοσοκομείο.
Μέσα στα επόμενα λεπτά ένιωσε να χάνει τον κόσμο κάτω από τα πόδια της. Και
από τότε εκείνη μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία, ενώ ο σύζυγός της δεν άντεξε την
απώλεια του παιδιού του και έφυγε από τη ζωή πριν ακόμη καθίσουν στο εδώλιο οι
κατηγορούμενοι γιατροί, Θεοδόσιος Τυλλής και Δημήτρης Τσανικλίδης.
Η τελευταία του επιθυμία ήταν να αποδοθεί δικαιοσύνη. Και ήταν αυτό που ζήτησε
από την κόρη του, την Ράνια. Να παλέψει για τη μνήμη του αδελφού της. «Ράνια,
κράτα όσο μπορείς, μέχρι το δικαστήριο», της είχε πει λίγο πριν κλείσει τα
μάτια του.
Οδυνηρές μνήμες
Όλες αυτές οι οδυνηρές μνήμες του παρελθόντος «ξύπνησαν» κατά τη διάρκεια της
χθεσινής ακροαματικής διαδικασίας, όταν η μητέρα και η αδελφή του θύματος
αναγκάστηκαν να θυμηθούν κρίσιμες στιγμές. Την ώρα εκείνη ο λυγμός της μάνας,
που ξέσπασε, ακουγόταν έξω από τη δικαστική αίθουσα. «Το παιδί μου, το παιδί
μου», επαναλάμβανε μέσα στα αναφιλητά της έχοντας σχεδόν διπλωθεί στα δύο πάνω
στο βήμα του μάρτυρα.
«Είναι μαρτύριο βασανιστικό γι’ αυτήν να περιγράφει τον θάνατο του Δημήτρη»,
ακούστηκε να λέει κάποιος από το ακροατήριο. Έπρεπε, όμως, να επιτελέσει το
βαρύ της χρέος για τη μνήμη του γιου της, που την επικαλέστηκε και όταν έβγαλε
τις φωτογραφίες για τον δείξει στους δικαστές.
«Δεν ήθελα να παραδεχθώ ότι πέθανε», τους είπε, «τον κρατούσαμε με τον άντρα
μου μέσα στο ασθενοφόρο, αλλά δεν προλάβαμε να φτάσουμε στον Ευαγγελισμό, που
εφημέρευε την ημέρα εκείνη».
Στη δική της συνείδηση οι υπεύθυνοι για την απώλεια του Δημήτρη είναι οι
κατηγορούμενοι γιατροί. «Το παιδί μου κατέθεσε η μητέρα του θύματος το
μεταφέραμε υποβασταζόμενο στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού. Το εξέτασε ο κ.
Τυλλής και μας παρέπεμψε στον λαρυγγολόγο. Εκείνος με τη σειρά του μας είπε
ότι δεν έχει τίποτα. Γυρίζοντας στον κ. Τυλλή του ζήτησα να του βγάλει μία
ακτινογραφία. Δεν χρειάζεται να “φορτώνουμε” το παιδί με ακτινοβολία, μου
απάντησε και μας έγραψε χάπια ντεπόν και υπόθετα για την δυσκοιλιότητα. Ο
Δημήτρης συνέχιζε να πονάει. Έτσι αποφασίσαμε να καλέσουμε τον οικογενειακό
μας γιατρό Δημ. Τσανικλίδη. Τον εξέτασε και μου είπε ότι δεν είχε τίποτα
συστήνοντας να του δώσουμε κάτι να φάει. Το παιδί αντί να συνέρχεται
χειροτέρευε. Καλέσαμε το 166, αλλά ήταν αργά. Μέσα στο ασθενοφόρο ο Δημήτρης ξεψύχησε».
Και εξετάσεις
Η κ. Ερασμία Παπαδάκου και η κόρη της Ράνια πιστεύουν πως εάν ένας από τους
δύο γιατρούς είχε κάνει εγκαίρως σωστή διάγνωση ο Δημήτρης θα μπορούσε να
ζούσε.
Εξάλλου, καταθέτοντας νωρίτερα ο προϊστάμενος της ιατροδικαστικής υπηρεσίας κ.
Μ. Νόνας, ο οποίος είχε διενεργήσει την νεκροψία, εξέφρασε την άποψη πως θα
μπορούσε ο εφημερεύων γιατρός να είχε ζητήσει να γίνουν εργαστηριακές
εξετάσεις πριν αφήσει τον ασθενή να επιστρέψει σπίτι του.
Ο καθηγητής Παθολογίας κ. Θεοδ. Μουντοκαλάκης, ο οποίος γνωρίζει τον
κατηγορούμενο συνάδελφό του Θ. Τυλλή, κατέθεσε ότι δεν έδειξε επιπολαιότητα,
αλλά αντιμετώπισε όπως έκανε πάντοτε τον ασθενή με υψηλό αίσθημα ευθύνης.
«Είχε να κάνει πρόσθεσε με μία ασυνήθιστη εκδήλωσης μιας συνηθισμένης κατά
άλλα αρρώστιας. Αυτή ήταν και η ατυχία του».
Η δίκη συνεχίζεται αύριο.
