Ο ΑΡΙΘΜΟΣ των γάμων στην Ευρώπη των «15» μειώνεται εντυπωσιακά, ενώ ο αριθμός

των διαζυγίων αυξάνεται επικίνδυνα, σημειώνοντας ποσοστό ρεκόρ. Σύμφωνα με

ειδικό δελτίο της Κοινοτικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που δημοσιεύθηκε χθες,

ένας γάμος στους τέσσερις καταλήγει σε διαζύγιο.

Το ποσοστό των διαζυγίων στους «15», από 14% το 1960, έφθασε σε 30% το 1995.

Ωστόσο, το ποσοστό των ευρωπαϊκών διαζυγίων, παρά τη σταθερή άνοδό του,

ανταποκρίνεται στο ήμισυ, σχεδόν, του ποσοστού των διαζυγίων στις ΗΠΑ, με 55%.

Μικρότερα και περισσότερο σταθερά, πάντως, παραμένουν τα ποσοστά διαζυγίων

στις μεσογειακές χώρες-μέλη και στην Ελλάδα.

Ο θεσμός του γάμου απειλείται περισσότερο στο Βέλγιο και τη Σουηδία. Πάνω από

το ήμισυ των γάμων στις δύο αυτές χώρες καταλήγουν σε διαζύγιο. Στη Φινλανδία

το 49% από τους γάμους καταλήγει σε διαζύγιο, στη Βρετανία το 45%, στη Δανία

το 41%. Αντίθετα, τα ποσοστά διαζυγίων στην Ιταλία είναι 8%, στην Ισπανία 12%,

στην Πορτογαλία 16% και στην Ελλάδα 17%.

Εξάλλου, ο αριθμός των γάμων στην Ευρώπη των «15», ύστερα από μικρή αύξηση τη

δεκαετία του ’80, άρχισε να μειώνεται: Από οκτώ γάμους στους 1.000 κατοίκους

το 1970, μειώθηκε στους πέντε γάμους σε 1.000 κατοίκους το 1995. Ανάλογη

μείωση σημειώθηκε την ίδια περίοδο και στις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα από 7,7 γάμους σε

1.000 κατοίκους το 1970, μειώθηκε σε 6,1 το 1995.

Στο δελτίο σημειώνεται ότι τα παραδοσιακά στατιστικά δεδομένα για τους γάμους

και τα διαζύγια δεν έχουν προσαρμοσθεί στις νέες κοινωνικές τάσεις. Πολλά

ζευγάρια, αναφέρεται, συζούν χωρίς να έχουν τελέσει γάμο και όταν χωρίζουν,

δεν περιλαμβάνονται στα διαζύγια. Πολλοί άλλοι συζούν χωρίς να έχουν πάρει

διαζύγιο από το νόμιμο ή τη νόμιμη σύζυγο. Σημειώνεται, επίσης, ότι πολλές

τάσεις τα τελευταία 25 χρόνια έχουν επηρεασθεί από τη φιλελευθεροποίηση της

νομοθεσίας για το διαζύγιο. Σχεδόν σε όλα τα κράτη-μέλη των «15» το διαζύγιο

εκδίδεται με αμοιβαία συγκατάθεση.