|
Ουντάι Χουσεΐν. Άξιος συνεχιστής του έργου του πατέρα του, ο Ουντάι έχει δίκαια κερδίσει τον τίτλο τού πιο μισητού ανθρώπου στο Ιράκ
|
Δολοφονεί τις ερωμένες του, σκοτώνει συγγενείς του και τιμωρεί ανελέητα τους
ποδοσφαιριστές του Ιράκ αν κάνουν το λάθος να χάσουν κάποιο ματς. Ο υιός τού
Σαντάμ μπορεί να είναι πλέον ανίκανος και ανάπηρος, παραμένει όμως ο πιο
μισητός στυλοβάτης του τυραννικού ιρακινού καθεστώτος.
ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ ότι δολοφόνησε πρόσφατα μία γυναίκα επειδή αδυνατούσε να έλθει σε
σεξουαλική επαφή μαζί του. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα ήταν μάλλον δικό
του. Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η… δε σαρξ ασθενής. Καθότι ο Ουντάι Χουσεΐν
είναι πλέον ανίκανος και σακατεμένος: οκτώ μήνες μετά τη δολοφονική απόπειρα
εναντίον του, βρίσκεται ακόμη σε αναρρωτικό στάδιο.
Αναμφισβήτητα, ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα θρηνούσαν τον χαμό του. Σίγουρα
όχι οι οικογένειες των γυναικών που έχει βιάσει. Ούτε οι συγγενείς των
σωματοφυλάκων που έχει ταπεινώσει ή και χτυπήσει μέχρι θανάτου. Όσο για τα
μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ιράκ, έχουν κάθε λόγο να εύχονται τον θάνατό
του. Λέγεται μάλιστα ότι πρόσφατα διέταξε να μαστιγωθούν εν είδει
παραδειγματικής τιμωρίας, μετά την ήττα τους από την Εθνική του Καζαχστάν, στα
προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η ασίγαστη δίψα του 33χρονου Ουντάι για δύναμη και τα αθέμιτα μέσα που
χρησιμοποιεί για να πραγματοποιήσει τις φιλοδοξίες του, του έχουν χαρίσει τη
φήμη τού πλέον αδίστακτου και σαδιστικού υποστηρικτή του καθεστώτος. Ακόμα και
η οικογένειά του έχει στραφεί εναντίον του: η δολοφονία του ευνοούμενου
σωματοφύλακα του πατέρα του εξαγρίωσε τον Σαντάμ, που αποφάσισε να τον
εξορίσει για ένα διάστημα στη Γενεύη. Εις μάτην. Καμία τιμωρία δεν έχει
καταφέρει να κατευνάσει τα πάθη του.
Γεννημένος το 1964, ο πρωτότοκος γιος του Σαντάμ έγινε, από πολύ μικρή ηλικία,
μάρτυρας στυγνών βασανιστηρίων. Ως έφηβος μάλιστα, συνήθιζε να επισκέπτεται
τους θαλάμους βασανιστηρίων στις φυλακές, ενώ συχνά προσκαλούσε φίλους στο
σπίτι προκειμένου να παρακολουθήσουν βιντεοκασέτες με ανθρώπους να σφαδάζουν
από αγωνία και πόνο.
Πολλοί λοιπόν θα αναζητήσουν ενδεχομένως τα αίτια της κατοπινής συμπεριφοράς
του στα παιδικά του χρόνια. Γεγονός παραμένει ότι οι πρόσφατες βιαιοπραγίες
του, ενδεικτικές της φύσης του ιρακινού καθεστώτος, έχουν αποδυναμώσει τη θέση
του Ουντάι, μειώνοντας τις πιθανότητες να διαδεχθεί κάποτε στην ιεραρχία τον
πατέρα του. Ίσως βέβαια τα γεγονότα διαψεύσουν τις απαισιόδοξες προβλέψεις και
ο Σαντάμ, μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά του, απομακρυνθεί μια μέρα από την εξουσία.
Ελάχιστοι θα είναι εκείνοι που θα λυπηθούν…
