Πες μου το κόμμα, να σου πω τι θα ψηφίσω

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 27/10/2017 08:00 |

Στην πολιτική αντιπαθώ τις ταμπέλες κι ακόμη περισσότερο τις παλιωμένες, με πιο παλιά σήμερα αυτή που προσδιορίζει κάποιους πολίτες ειδικά ως «δημοκρατικούς» ή «προοδευτικούς». Δυστυχώς, αυτή την παλιατζούρα την έβγαλαν από το ντουλάπι οι περισσότεροι υποψήφιοι για την ηγεσία του Νέου Φορέα, και την κολλούν παράσημο στους ψηφοφόρους που καλούν να τους στηρίξουν.

Ανοησίες. Για να είσαι δημοκρατικός και προοδευτικός δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε ικανή συνθήκη να πας να αναζητήσεις τον ηγέτη σου στις κάλπες του Νοεμβρίου. Ας μας κάνουν λοιπόν τη χάρη όσοι υποψήφιοι αρέσκονται σε ευκολίες: ας αφήσουν το μονοπώλιο στη δημοκρατικότητα, που δεν τους ανήκει, κι ας απαντήσουν στα μεγάλα ερωτήματα που θα βρουν μπροστά τους.

Το πρώτο που οφείλει να απαντήσει ο καθένας τους, αμέσως, είναι: θέλει να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, μετονομασμένου σε ΔΗΣΥ, Πράσινο Ήλιο, ή ό,τι άλλο, ή ενός ανανεωτικού, πολυσυλλεκτικού, μεταρρυθμιστικού κόμματος, στα ευρωπαϊκά πρότυπα; Και το ερώτημα αυτό δεν αφορά μόνο τους υποψήφιους αλλά κυρίως τους ψηφοφόρους του Νοεμβρίου, αφού η επιλογή ενός ηγέτη ορίζεται αρχικά από το ποιο κόμμα οραματίζεται ο ψηφοφόρος.
Παρακάτω τους αξιολογώ προσωπικά, με βάση τη δική μου άποψη.

Από τους τέσσερις υποψήφιους που έχουν κατά τη γνώμη μου ρεαλιστικές ελπίδες εκλογής, οι δυόμισι είναι αυτό που χαρακτηρίζω ΠΑΣΟΚ, γιατί βασικά περί αυτού πρόκειται, και ο ενάμισης υποστηρίζει έναν ευρύτερο φορέα.
Οι καθαρόαιμοι ΠΑΣΟΚ υποψήφιοι είναι η Φώφη Γεννηματά και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Η πρώτη εκπροσωπεί την αμιγέστερη και παλιότερη εκδοχή του κόμματος, ελαφρώς μεταλλαγμένη στα χρόνια της κρίσης. Σε αυτή προεδρεύει εδώ και δύο χρόνια, έχοντας δώσει αμέτρητα δείγματα γραφής. Βάσει αυτών, θεωρώ αφελή όποιον την ψηφίσει πιστεύοντας ότι κάτι θα αλλάξει στο κόμμα μελλοντικά, ουσιαστικά ή δημοσκοπικά. Φυσικά όσοι, εν έτει 2017, αρέσκονται στο παλιό ΠΑΣΟΚ, οφείλουν να ψηφίσουν τη Γεννηματά. Έτσι θα κοιμούνται ήσυχοι, ότι δε θα γίνει ποτέ τίποτε.

Ο Ανδρουλάκης είναι εκφραστής άλλης γενιάς. Μού είναι αντιπαθές το πολιτικό βιογραφικό του, καθώς αποτελεί παιδί του κομματικού σωλήνα, μεταπολιτευτικού τύπου. Τουλάχιστον όμως έφτασε εκεί που έφτασε χωρίς να πατάει στο όνομα του πατέρα του, άρα προφανώς έχει κάποιες ικανότητες. Στο πρώτο ντιμπέιτ των αρχηγών, που η Γεννηματά περιφρόνησε, ήταν ευχάριστη έκπληξη. Πιο έξυπνος, πιο συμπαθής και λιγότερο ξύλινος από ό,τι τον περίμενα, επιβλήθηκε στους περισσότερους άλλους. Με την ηλικία και την καλή του παρουσία, ο Ανδρουλάκης έχει το προτέρημα να ενσαρκώνει την ελπίδα του διαφορετικού στο ΠΑΣΟΚ. Και στα τωρινά χάλια του κόμματος, αυτή είναι σημαντική ελπίδα.

Μισός ΠΑΣΟΚ είναι και ο Γιώργος Καμίνης, όπως είναι μισός και σε ό,τι άλλο κάνει ή λέει-βλέπε και δήλωσή του, «είμαι βαθιά αριστερός, βαθιά φιλελεύθερος». Το ΠΑΣΟΚ τον έκανε δήμαρχο Αθηναίων στην πρώτη θητεία του. (Τη δεύτερη την κέρδισε συγκυριακά, από τη συσπείρωση των αντι-ΣΥΡΙΖΑ ψηφοφόρων). Αλλά και ο λόγος του βρίθει κλισέ του ΠΑΣΟΚ, από κουβέντες περί «αριστερής ψυχής», που τάχα απώλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι μια αντιδεξιά ρητορική εντελώς ντεμοντέ στην εποχή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σημειώνω, ότι όχι απλώς ψήφισα τον Καμίνη δήμαρχο, αλλά στις δεύτερες εκλογές τον στήριξα με άρθρα από τον πρώτο γύρο. Αλλά δυστυχώς με απογοήτευσε. Εκείνο το άλλο μισό που έλεγε ότι είναι, το καινούργιο, το ανανεωτικό, το δημιουργικό, δυστυχώς το είδα μόνο σε λόγια, όχι σε έργα. Η θητεία του ήταν απογοητευτική. Αρχικά είχε μαζί του δεκάδες ικανά στελέχη και πολλούς πνευματικούς ανθρώπους, που τους έχασε στην πορεία, απομονωμένος στο γραφείο του, διοικώντας τον Δήμο αναποτελεσματικά, μέσω μιας στενής κλίκας δικών του.

Είναι άθλιος ρήτορας, ανύπαρκτος σε συγκρούσεις, και επαμφοτερίζων σε όλα τα θέματα. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ξέρεις ούτε τι ακριβώς εκπροσωπεί, ούτε τι ακριβώς πιστεύει, και φοβάμαι ότι δεν το ξέρει κι ο ίδιος, γιατί είναι αρκετά ευφυής ώστε αν το ήξερε να το εξέφραζε επαρκώς. Επιπλέον, αισθάνθηκα προσωπικά προσβεβλημένος όταν δήλωσε ότι ήταν «ο ηγέτης της παράταξης του Ναι», στην οποία ξέρουμε όλοι που συμμετείχαμε ότι σύρθηκε εκών-άκων, και την οποία απαξίωσε μετά. Τέλος, ενώ το ότι ο Καμίνης είναι μισός ΠΑΣΟΚ και μισός κάτι άλλο θα μπορούσε να είναι εκλογικά προτέρημα-να μάζευε τους ψηφοφόρους και των δύο πλευρών-φοβάμαι ότι είναι εν προκειμένω μειονέκτημα: η μια ιδιότητα διώχνει τους οπαδούς της άλλης.

Μένει ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο μόνος υποψήφιος που ούτε είναι ΠΑΣΟΚ, ούτε παριστάνει ότι είναι, ο μόνος που τολμά να υποστηρίζει τον όρο «κέντρο», ο εγγύτερος στη νοοτροπία του σύγχρονου ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού χώρου.
Τον Θεοδωράκη τον υποστήριξα από την αρχή του Ποταμιού γιατί πίστεψα ότι φέρνει κάτι καινούργιο. Εντυπωσιάστηκα από το ότι συγκέντρωσε γύρω του τόσους άξιους ανθρώπους εκτός ενεργής πολιτικής, όσους κανένας ηγέτης στη Μεταπολίτευση. Δυστυχώς, έχασε κι αυτός στη συνέχεια πολλούς, κυρίως από δική του ευθύνη, καθώς υπήρξε συγκεντρωτικός και δεν έστησε έγκαιρα αποτελεσματική οργανωτική δομή. Παρ' όλα αυτά, μπροστά στον Καμίνη, ο Θεοδωράκης είναι οργανωτικός γίγας. Και επιπλέον: είναι ένας άνθρωπος που είχε και έχει ξεκάθαρες θέσεις. Με κάποιες διαφώνησα. Αλλά και στη διαφωνία, αναγνώρισα τη συνέπειά του.

Ένας άνθρωπος που έφτασε από ένα χωριό της Κρήτης στην κορφή του ανταγωνιστικότατου κόσμου της δημοσιογραφίας, είναι ένας άνθρωπος που δούλεψε σκληρά και πήρε ρίσκα στη ζωή του, αρετή που αποτελεί το εξ ων ουκ άνευ ενός ηγέτη. (Για ποιον άλλο από τους τρεις υποψήφιους μπορούμε να το πούμε αυτό;) Και κάτι ακόμη: ο Θεοδωράκης είναι ο μόνος άνθρωπος που, αν και εκτός πολιτικής, κατάφερε να φτιάξει νέο κόμμα που μπήκε στη Βουλή και στην Ευρωβουλή στα χρόνια της κρίσης, χωρίς να ενδώσει ούτε στιγμή στο χυδαίο λαϊκισμό που ανέβασε τα κόμματα των άκρων και που με τη λάσπη, το μίσος και τις ψεύτικες υποσχέσεις, μας έφερε τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία.

Μην ξεχνάτε, όσοι ψηφίσετε στις εκλογές του Νοεμβρίου, ότι πριν διαλέξετε αρχηγό θα πρέπει να αποφασίσετε τι κόμμα θέλετε. Από εκεί και πέρα, η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Βεβαιότητες σε αυτή δεν υπάρχουν, ούτε η υπόσχεση της ουτοπίας και του ιδανικού. Όποιος πιστεύει στο εγχείρημα του νέου φορέα, δεν πρέπει να ψάξει τον άριστο, γιατί θα απογοητευτεί. Πρέπει να βρει, με νου και γνώση, τον λιγότερο κακό για το νέο ξεκίνημα.
Βάσει αυτού, πιστεύω ότι όποιος θέλει κάποιας λογής νέο ΠΑΣΟΚ, είναι ασφαλέστερος ψηφίζοντας Ανδρουλάκη. Όποιος, όπως εγώ, θέλει κάτι καινούργιο, που φέρνει πραγματικές ελπίδες ανοίγματος και ανανέωσης, πρέπει να επιλέξει Θεοδωράκη.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
20
ΧΚ
11/11/2017 19:07
Θέλω να επιβραβεύσω το νέο ΠΑΣΟΚ, που συγκυβέρνησε με τον Σαμαρά, να επιβραβεύσω τον Βενιζέλο, την Φώφη, τον Ανδρουλάκη, τον Μανιάτη, τον Λοβέρδο κλπ. και να τιμωρήσω το παλαιό ΠΑΣΟΚ, που έχει τρυπώσει παντού! Γι' αυτό θα ψηφίσω για αρχηγό τον Σταύρο Θεοδωράκη! Η ευχή μου είναι να ενώσει τα μέλη της Κεντροαριστεράς και να εξαλείψει το όνομα ΠΑΣΟΚ από την μελλοντική ιστορία της Ελλάδας.
Α.Θ
31/10/2017 10:07
ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΣΤΕΙΛΑ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ..ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΑ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΕΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ "ΝΕΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ" ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ.ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ ΣΥΜΠΕΡΑΙΝΩ ΟΤΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ.ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΤΕ ΚΑΘΑΡΑ!! ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ,ΣΑΣ ΕΙΠΑ-ΚΑΙ ΞΑΝΑΛΕΩ-ΒΡΕΙΤΕ ΣΟΒΑΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΤΕΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΑΤΑΦΕΥΓΕΤΕ ΣΕ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΚΑΙ ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΕΣ.ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ.ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟΣΟ ΜΙΑ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ!!
Θεόδωρος Αντωνιάδης
29/10/2017 20:32
" Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού ", αυτή η αριστοτελική θέση,κ. Α. Δοξιάδη, αποτελεί, εξ αμνημονεύτων χρόνων, το θεωρητικό θεμέλιο του συντηριτισμού ! Η πολιτική, κ. Α. Δοξιάδη, είναι η τέχνη του ανέφικτου, του ουτοπικού !
Amelios
29/10/2017 08:43
Εξαιρετική προσέγγιση,με την οποία συμφωνώ απολύτως
Διανέλος Γεωργούδης
29/10/2017 02:47
Απογοήτευση με το σκεπτικό του Απόστολου Δοξιάδη Πρόσφατα ο Δοξιάδης κατέθεσε την γνώμη του για τις εκλογές της ηγεσίας του νέου φορέα της κεντροαριστεράς. (Εδώ http://www.tanea.gr/triti-apopsi/article/5481279/pes-moy-to-komma-na-soy-pw-ti-tha-pshfisw/) Αρχίζει την προσωπική του αξιολόγηση των υποψηφίων γράφοντας: “Από τους τέσσερις υποψήφιους που έχουν κατά τη γνώμη μου ρεαλιστικές ελπίδες εκλογής [...]” Δηλαδή διακατέχεται και ο Δοξιάδης από το σύνδρομο της χαμένης ψήφου, το όπιο των Ελλήνων ψηφοφόρων. Καθώς δεν τους αφήνει να δώσουν την ψήφο τους σε αυτόν που θεωρούν καλύτερο αλλά γίνονται βορά των μηχανισμών που χειραγωγούν την ελευθερία κρίσης τους. Μια νοοτροπία που υποβιβάζει σημαντικά την δημοκρατική διαδικασία στην χώρα μας. “θεωρώ αφελή όποιον την ψηφίσει [την Γεννηματά] πιστεύοντας ότι κάτι θα αλλάξει στο κόμμα μελλοντικά, ουσιαστικά ή δημοσκοπικά.” Αλλά η Γεννηματά ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε αλλαγές στο κόμμα, σταθεροποίησε την δημοφιλία του μετά από τα καταστροφικά χρόνια του Βενιζέλου και αν μη τι άλλο το έβαλε σε ανοδική τροχιά, και κατάφερε να οργανώσει το δύσκολο εγχείρημα της επανεκκίνησης της μεγάλης παράταξης της κεντροαριστεράς. Αντικειμενικά υπηρέτησε επάξια στην θέση της ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ - ότι και να γίνει από δω και πέρα αυτό το έχει κερδίσει. Μπορεί σήμερα κάποιος να κρίνει ότι η Γεννηματά δεν είναι καλύτερη για να κάνει την κεντροαριστερά κόμμα εξουσίας, όμως θεωρώ ότι αυτά που γράφει ο Δοξιάδης είναι λάσπη. Ιδίως όταν συνεχίζει “Φυσικά όσοι, εν έτει 2017, αρέσκονται στο παλιό ΠΑΣΟΚ, οφείλουν να ψηφίσουν τη Γεννηματά. Έτσι θα κοιμούνται ήσυχοι, ότι δε θα γίνει ποτέ τίποτε.” Δεν συμμερίζομαι αλλά προσπερνώ την κριτική του για τον Καμίνη. Προσωπικά κρίνω ότι ο Καμίνης είναι από τους πιο αξιόπιστους και αξιόλογους υποψηφίους. Στέκομαι σε αυτά που γράφει για τον Θεοδωράκη: “ο εγγύτερος στη νοοτροπία του σύγχρονου ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού χώρου” Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Μετά από εφτά μήνες αναμονής για το πρόγραμμα το Ποταμιού στο τέλος του 2014 τελικά δημοσιεύθηκε ένα κείμενο με τις “Κυβερνητικές προτεραιότητες του Ποταμιού”. Καλώ τον αναγνώστη να το διαβάσει και να κρίνει ο ίδιος πόσο “μεταρρυθμιστικό” και πόσο “σύγχρονο ευρωπαϊκό” είναι (εδώ http://bit.ly/potami-kivernitikes-thesis ). Ως προς τις μεταρρυθμίσεις πρέπει να ψάξει κανείς τι συγκεκριμένα προτείνεται πέραν της ευχάριστης ασάφειας που θυμίζει Κουβέλη. Και ότι είναι συγκεκριμένο είναι άστα να πάνε, π.χ. η πρόταση να νομιμοποιηθούν τα “μαύρα” χρήματα πληρώνοντας τα λαμόγια έναν χαϊδευτικό φόρο. Όσο για το “σύγχρονο ευρωπαϊκό” το Ποτάμι πρότεινε να “αποσυρθεί ένα μεγάλο μέρος του χρέους των κρατών της Ευρώπης”. Και αυτό το κείμενο είναι μόνο ένα παράδειγμα. Ο Θεοδωράκης συστηματικά απέφευγε να μιλήσει συγκεκριμένα για τα δύσκολα, και συχνά κατέφευγε στον λόγο του “ούτε ούτε” - δεν συμφωνούσε ούτε με Α ούτε με το Β, αλλά δεν έλεγε τι πρότεινε ο ίδιος. Αλλά ο Δοξιάδης έχει άλλη εντύπωση καθώς γράφει: “είναι ένας άνθρωπος που είχε και έχει ξεκάθαρες θέσεις.” Αν ο αναγνώστης γνωρίζει ποιες είναι οι ξεκάθαρες θέσεις του Θεοδωράκη σε κάποια από τα δύσκολα αλλά και βασικά θέματα της πολιτικής όπως οι απολύσεις στο δημόσιο ή οι μειώσεις στην συνταξιοδοτική δαπάνη ή η υπερφορολόγηση, παρακαλώ να το καταθέσει. Στο κείμενο για τις “κυβερνητικές προτεραιότητες του Ποταμιού” μου φαίνεται δεν γράφει ούτε λέξη. “Ένας άνθρωπος που έφτασε από ένα χωριό της Κρήτης στην κορφή του ανταγωνιστικότατου κόσμου της δημοσιογραφίας” Μόνο που το δημοσιογραφικό κατεστημένο βρίσκεται στο επίκεντρο του πελατειακού/διαπλεκόμενου κράτους, και λόγω της παραπληροφόρησης του κόσμου είναι ένας από τους κύριους λόγους της καταστροφής της χώρας. Και απ΄ ότι ξέρω ο Θεοδωράκης έκανε την καριέρα του στην ΕΡΤ, ένα από τα χειρότερα κέντρα νεποτισμού και σπατάλης δημοσίου χρήματος στην χώρα μας. Δεν το λες και αξιοθαύμαστο. Εκτός αν πρέπει να θαυμάζουμε και, ξέρω γω, τον Γιώργο Τράγκα για την μεγάλη επιτυχία του στον ανταγωνιστικό χώρο της δημοσιογραφίας. “ο Θεοδωράκης είναι ο μόνος άνθρωπος που, αν και εκτός πολιτικής, κατάφερε να φτιάξει νέο κόμμα που μπήκε στη Βουλή και στην Ευρωβουλή στα χρόνια της κρίσης” Ναι, με την τεράστια καθολική και πρωτοφανή υποστήριξη του μιντιακού συστήματος. Ο Θεοδωράκης ανακοίνωσε σε άρθρο του στον ιστότοπο Protagon την πρόθεση να ιδρύσει το Ποτάμι στις 26 Φεβρουαρίου του 2014, και θυμάμαι μια δυο μέρες αργότερα άκουγα σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων ότι σε δημοσκόπηση που ήταν σε εξέλιξη το Ποτάμι έπαιρνε 13%. Οχτώ μέρες μετά την πρώτη ανακοίνωση δημοσιευόντουσαν δημοσκοπήσεις όπου το Ποτάμι έπαιρνε 6,4%. Ένα αληθινό θαύμα. Και πράγματι κόσμος έβαλε το Ποτάμι στην βουλή τον επόμενο Ιανουάριο του 2015 με 6% της λαϊκής ψήφου και 17 βουλευτές. Και λοιπόν ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μια τρύπα στο νερό. Προσωπικά με ενόχλησε το πως ο Θεοδωράκης ουσιαστικά παρακαλούσε τον Τσίπρα να τον πάρει συνεταίρο, και ιδίως πως πριν τις δεύτερες εκλογές του 2015 είπε ότι ο Τσίπρας όπως όλοι μας δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία. Δηλαδή ήμαρτον. Παρόλα αυτά ο λαός τον ξαναέβαλε στην βουλή με ένα 4%. Όμως οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι αλλά και στελέχη του Ποταμιού συνέχισαν να φεύγουν και πριν ο Θεοδωράκης ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για τον νέο φορέα το Ποτάμι ήταν στις δημοσκοπήσεις εκτός βουλής με περίπου ένα 2%. Προφανώς μια απόλυτη αποτυχία του Θεοδωράκη ως αρχηγού κόμματος. Καλύτερα τα κατάφερε ο Λεβέντης, τόσο σε επίπεδο θαρραλέων προτάσεων όσο και δημοσκοπήσεων. Αλλά τον Θεοδωράκη αναδεικνύει ο Δοξιάδης ως επιτυχημένο πολιτικό που θα οδηγήσει την κεντροαριστερά στην εξουσία. “όσοι ψηφίσετε στις εκλογές του Νοεμβρίου, ότι πριν διαλέξετε αρχηγό θα πρέπει να αποφασίσετε τι κόμμα θέλετε.” Πράγματι. Ο ίδιος ο Δοξιάδης γράφει ότι ήταν συγκεντρωτικός και αναποτελεσματικός στο στήσιμο της οργανωτικής δομής του Ποταμιού. (Εγώ θα έλεγα έκτισε μια απόλυτα αρχηγοκεντρική και αυταρχική δομή, και έτσι σπατάλησε τις ικανότητες των συνεργατών του.) Και απέναντι στην χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών και με μια αξιωματική αντιπολίτευση χωρίς στίγμα – ο Θεοδωράκης απογοήτευσε τους ψηφοφόρους του και βούλιαξε το κόμμα του. Σε σύγκριση η Γεννηματά τα κατάφερε πολύ καλύτερα. - Διανέλος Γεωργούδης
το Ρόδο του Ισπαχάν
31/10/2017 14:15
Συμφωνώ μαζί σας κ. Γεωργούδη, έχω ακριβώς τις ίδιες απόψεις και ο κ. Δοξιάδης με απογοήτευσε για την στρέβλωση της πραγματικότητας.
οι πρωτες σοβαρες μεταρρυθμισεις αυτους θα σχολασουν
28/10/2017 23:53
Βασικα οι μονες μεταρρυθμισεις που γινηκαν αντιληπτες ως τωρα ειναι για απολυσεις,μειωση καθε λογης αμοιβων και γενικως λιτοτητα και ματζιριά.Κι αν αυτο ειναι που υποσχεται οχι μονο η ΔΗΣΥ αλλα ολακερη η πολιτικη σκηνη της χωρας επιχειρωντας επιπλεον να το περασει ως κατι νεο καινοτομο και πρωτοποριακο για να κανει κοινωνους τους πολιτες σε αυτο το εγχειρημα σημαινει οτι οι μεταρρυθμισεις θα πρεπει αυτους πρωτους πρωτους να αποκλεισουν για ενα νεο ξεκινημα.Γιατι εξακολουθουν να υποσχονται πως η ελλειψη χρηματων θα δημιουργησει κερδοφορια αλλα κριση σημαινει ελλειψη χρηματων αρα τοτε ποιο το προβλημα με την κριση μιας και κεσατια ισον κριση και το αντιστροφο.
Βασω
28/10/2017 19:13
Σεβαστή ή άποψη σας κ.Δοξιάδη αλλά πρώτα από όλα δέν είναι κέντρο ή νέα παράταξη,ευελπιστεί νά είναι Κεντροαριστερά ,τό πρώτο σημαντικό στοιχείο λοιπόν πού αφήνει έξω τόν κ.Θεοδωράκη,παρά όλα τά άλλα κάποια θετικά πού έχει καί είναι πολύ σημαντικό αυτό πού σάς αναφέρω .Τό δεύτερο out σας κατ'έμέ είναι ό τι θεωρείται τον Ανδρουλάκη αυτά πού γράψατε ,είναι όμως ακριβώς τό αντίθετο,έχει ξύλινο λόγο καί είναι παιδί τού κομματικού σωλήνα..Σωστό, κατ'εμέ πάντα ,είναι γιά τήν κ.Γεννηματά..δέν ξέρω καί γώ τί καινούργιο μπορεί νά φέρει..όσο γιά τον κ.Καμίνη είναι ένα πρόσωπο πού δέν συγκλονίζει σίγουρα.Μέ λίγα λόγια είμαστε καί μείς κάποιοι πολύ προβληματισμένοι ακόμα..Ό μόνος πού έχει όλα τά κριτήρια καί θά ψήφιζα εν λευκώ είναι ό Γ.Παπανδρέου αλλά δυστυχώς δέν συμμετέχει
MARCUS
28/10/2017 01:00
Όταν το νέο κόμμα δεν είναι παρα μια παραλλαγή του παλιού ΠΑΣΟΚ, που απλά θα παραμείνει μια κλίκα κρατικοδίαιτων και που θα προσελκύει ψηφοφόρους τάζοντας διορισμούς από το παράθυρο,δε μας ενδιαφέρει ποιος θα είναι αρχηγός. Όλα αυτά δεν είναι παρα μια κακόγουστη φάρσα. Εγώ θα ήθελα καθαρές γραμμές, δηλαδή η Φώφη η Θεοδωράκη, απλά για να ξέρουμε που θα βαδίσει ο νέος αναπαλαιωμένος φορέας, οι άλλοι δυο είναι υβρίδια που μονο σύγχυση θα προκαλέσουν.
Σκέψη
27/10/2017 20:32
Το κόμμα που θα προκύψει δεν έχει κανένα ενδιαφέρον γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να βοηθήσει τη χώρα. Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι αρχηγός. Κόμμα που δεν αναγνωρίζει την ανάγκη απολύσεων στο Δημόσιο, μείωσης συνταξιοδοτικής δαπάνης από τον προϋπολογισμό και απελευθέρωση της αγοράς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τη χώρα.
Ο Ευρωλάγνος
28/10/2017 21:59
Αυτά μπορεί να τα κάνει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σε τι τότε θα διαφέρει η ΔΗΣΥ?
Σκέψη
30/10/2017 22:37
Χαχα, μα δεν μπορεί ούτε "ο Κυριάκος", η ΝΔ δλδ φίλε μου. Και γιατί θα πρέπει δύο κόμματα με διαφορετική ιδεολογία να μη συμφωνούν σε κάτι αυτονόητο (όπως τα παραπάνω); Η ιδεολογική διαφορά του νέου φορέα θα είναι πάλι να χαρίζει λεφτά στο "φτωχό κοσμάκι";
Νικολας
27/10/2017 19:45
Πόση αντικειμενικοτητα Θεέ μου.....κρίμα! !
zxc
27/10/2017 18:28
ΠΕΣ ΜΟΥ KATI ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ. Πέρα από τις σύνηθες απολυτίκ νεοελληνικές ανοησίες. Για να είσαι δημοκρατικός και προοδευτικός είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη να πας να αναζητήσεις τον ηγέτη σου στις κάλπες του Νοεμβρίου με βάση το πολιτικό έργο του κι όχι τα θέλω του. Ας μας κάνουν λοιπόν τη χάρη όσοι αρέσκονται σε ευκολίες, τσουβαλιάσματα και αφορισμούς: ας αφήσουν το μονοπώλιο ότι κάποιοι θέλουν κάτι καινούργιο, που φέρνει πραγματικές ελπίδες ανοίγματος και ανανέωσης, ενώ οι υπόλοιποι θέλουν δήθεν το "παλιό" και την στασιμότητα. Το πρώτο που οφείλει να απαντήσει ο καθένας, αμέσως, είναι: Ποιο άλλο κόμμα εκτός του ΠΑΣΟΚ (μέχρι το 2011) έφερε προοδευτικές μεταρρυθμίσεις κοντά στα ευρωπαϊκά πρότυπα για την χώρα; Που βρισκόταν οι σημερινοί "σωτήρες" να τις υπερασπιστούν; Πού κρύφτηκαν όλοι όταν οι "αγανακτισμένοι" έκαναν "αντιμνημονιακό" πάρτι; Όταν στήνονταν κρεμάλες στο Σύνταγμα για τους "προδότες" και ανακάλυπταν "σκληρές διαπραγματεύσεις"; Όσοι βολικά περίμεναν στη γωνία να ωφεληθούν από "την λαϊκή οργή". Βάσει αυτών, θεωρώ αφελή όποιον ουσιαστικά υβρίζει το ΠΑΣΟΚ και την προσφορά του στον τόπο, και ψηφίσει πιστεύοντας ότι κάτι θα αλλάξει μελλοντικά, ουσιαστικά ή δημοσκοπικά αν δηλώσει Κεντρώος, άχρωμος και άοσμος, χωρίς πολιτικό υπόβαθρο, επικαλούμενος το νέο, το άφθαρτο και παρθενογέννητο. Φυσικά όσοι, εν έτει 2017, ΔΕΝ αρέσκονται στο ΠΑΣΟΚ που πήγε την Ελλάδα από τις λάσπες στα ευρωπαϊκά σαλόνια, οφείλουν να μην συμμετέχουν και να ψηφίσουν από ΤσιπροΚαμμένο και Λεβέντη μέχρι Μητσοτάκη. Έτσι θα κοιμούνται ήσυχοι, ότι δε θα αλλάξει ποτέ τίποτε. Μην ξεχνάτε, όσοι ψηφίσετε στις εκλογές του Νοεμβρίου, ότι πριν διαλέξετε αρχηγό θα πρέπει να αποφασίσετε τι κόμμα θέλετε. Ένα κόμμα χωρίς ταυτότητα, ιστορία, πολιτικό προσανατολισμό, ή κόμμα με πολιτική ευρωπαϊκή ταυτότητα και ιστορία όπως συμβαίνει στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό. Από εκεί και πέρα, η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Βεβαιότητες σε αυτή δεν υπάρχουν, ούτε η υπόσχεση της ουτοπίας και του ιδανικού. Όποιος πιστεύει στο εγχείρημα του νέου φορέα, δεν πρέπει να ψάξει τον άριστο, γιατί θα απογοητευτεί. Πρέπει να αναδείξει και να στηρίξει την θετική μέχρι σήμερα για τον τόπο πολιτική ιστορία του. Πρέπει να βρει, με νου και γνώση, τον λιγότερο κακό για το νέο ξεκίνημα. Όλα τα υπόλοιπα είναι για περνάει η ώρα!
Γέρασα και ξεχνάω...
06/11/2017 17:36
Καλά τα λες, αλλά δεν μας εξήγησες τί θα γίνει με την αρνητική "μέχρι σήμερα για τον τόπο πολιτική ιστορία του". Γιατί αυτός είναι ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ πια δεν μπορεί, και ταλαιπωρούμαστε όλοι με τους τσιπροκαμμένους καραγκιόζηδες και τα μπουλούκια των πασόκων που μετακόμισαν εκεί. Μήπως ξεχνάς κάτι;
zxc
07/11/2017 20:00
Όσο αυτοί που διεκδικούν την προεδρία, αλλά και όσοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ μέχρι πρόσφατα, δεν υποστηρίζουν οι ίδιοι την ιστορία τους αφήνοντας τον κάθε παλαβό, αριστερό ή δεξιό, να τους εξευτελίζει, είναι άξιοι της μοίρας τους. Μακάρι και τα υπόλοιπα κόμματα να είχαν την θετική "μέχρι σήμερα για τον τόπο πολιτική ιστορία του". Με γλυκανάλατους πολιτικάντηδες δεν παράγεις πολιτική. Σκέψου, τι θα ήταν σήμερα η ΝΔ, που μας χρεοκόπησε, χωρίς τον Άδωνη, και τι ο ΣΥΡΙΖΑ, που μας έφτασε στο πάτο, χωρίς τον Πλλάκη, που τροφοδοτούν καθημερινά με επιχειρήματα τους οπαδούς τους! Υπάρχει κανείς στη ΔΗΣΥΜ να στηρίξει το έργο του, την ιστορία του, τα αυτονόητα;
Αηδιασμένος
27/10/2017 17:12
Δεν σας ρώτησε κανείς κ. Δοξιάδη, που απ' ότι γνωρίζω είστε στο επιτελείο του κ. Θεοδωράκη, άρα η γνώμη σας περιττεύει. 
πανος
27/10/2017 13:55
Όμως,Θεοδωράκης που δεν θα αντιλαμβάνεται τα συριζέικα κολπάκια; Αυτό έχει αποδείξει το Ποτάμι.Ω,τής θείας αφελείας!
Γιάννης
27/10/2017 13:31
Ο Απ. Δοξιάδης που είναι στο επιτελείο του Στ. Θεοδωράκη κατηγορεί τον Καμίνη για ανικανότητα δημιουργίας κλίματος ενότητας και ότι ασκεί εξουσία κλίκας.
George
27/10/2017 13:29
Χίλιες φορές καλύτεροι όσοι τάσσονται ανοιχτά υπέρ υποψηφίων. Κάτι τύποι που το παίζουν αντικειμενικοί ενώ δουλεύουν σε επιτελεία είναι για τα κλάματα. Να ναι καλά ο κ. Δοξιάδης που μας έκανε να γελάσουμε για τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος είναι άλλωστε τοις πάσι γνωστόν ότι στο κόμμα-Α.Ε του δεν δούλευε με κλίκες κολλητών αλλά εμμίσθων. Κάπου έλεος δλδ.