Ο αργός θάνατος της σοσιαλδημοκρατίας

  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/03/2017 08:00 |
Από τον πόλεμο και μετά κυρίαρχα κόμματα στην Ευρώπη ήταν τα συντηρητικά και τα σοσιαλιστικά. Ηταν τα κόμματα της θεμελίωσης της δημοκρατίας και της ενωμένης Ευρώπης. Εχτισαν, εναλλασσόμενα στην εξουσία ή συγκυβερνώντα, βήμα βήμα την ενότητα της ευρωπαϊκής ηπείρου, θεμελίωσαν την ειρήνη, την ευημερία και την ενσωμάτωση των αξιών του Διαφωτισμού. Και δημιούργησαν ένα κοινωνικό κράτος ισχυρό. Υπήρξαν περίοδοι που κυριαρχούσαν πότε τα μεν, πότε τα δε. Και οι λαοί τους τα εμπιστεύονταν για δεκαετίες. Στην Ιστορία έχουν καταγραφεί ως τα κόμματα της κοινωνικής δημοκρατίας (social democracy).
Η ομαλή εναλλαγή στην εξουσία τούς έδινε τον χρόνο να ανανεώνονται και έτσι να απορροφούν τη δυσαρέσκεια και την κόπωση του εκλογικού σώματος. Η κρίση του 2007 που συνεχίζεται αποδυνάμωσε την κοινωνική δημοκρατία. Τα σοσιαλιστικά κόμματα υφίστανται σήμερα τη μεγαλύτερη φθορά. Ας μείνουμε σε αυτά.
Κάθε φορά που ένα σοσιαλιστικό κόμμα ερχόταν στην εξουσία, μια μικρή πτέρυγά του αναλάμβανε την άσκηση της εξουσίας. Και αυτή τη μικρή αλλά ισχυρή λόγω πραγματισμού πτέρυγα την είπαν σοσιαλφιλελεύθερη. Από τον Βίλι Μπραντ και τον Χέλμουτ Σμιτ έως τον Γκέρχαρντ Σρέντερ και από τον Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι τον Ούλοφ Πάλμε και τον Μιτεράν κατόρθωσαν να κρατήσουν δυνατές και τις χώρες τους, και την Ευρώπη, και τα κόμματά τους.
Σήμερα, τρεις παράγοντες φαίνεται να τα οδηγούν σε αργό θάνατο, που η χειρότερη στιγμή αυτής της εξέλιξης ονομάζεται «πασοκοποίηση». Ο πρώτος είναι η κόπωση και η φθορά της εξουσίας. Ο άλλος, η συρρίκνωση της εκλογικής τους βάσης μια και η εργατική τάξη που τα στήριζε περιορίστηκε σημαντικά. Η τεχνολογική επανάσταση - από τη ρομποτική έως το Διαδίκτυο - άδειασε τα εργοστάσια και δυνάμωσε τον τριτογενή τομέα. Σε αυτή την εξέλιξη δεν μπόρεσαν να δώσουν μια πειστική απάντηση. Τέλος, και το πιο σημαντικό, η παγκοσμιοποίηση. Που μετέφερε πλούτο σε άλλες περιοχές της Γης, ενώ αύξησε τις ανισότητες σε κάθε χώρα. Τα σοσιαλιστικά κόμματα που μπόρεσαν να ισορροπήσουν την κοινωνία στο παρελθόν, έμειναν αδύναμα στο να προτείνουν πολιτικές χαλιναγώγησης της προκλητικής συγκέντρωσης του εθνικού πλούτου σε όλο και λιγότερους. Το περίφημο 1%. Κι έτσι οι κοινωνίες των 2/3 που ισορροπούσαν το σύστημα έγιναν κοινωνίες πενόμενης μεσαίας τάξης, ενώ την εργατική τάξη αντικατέστησε σε μεγάλο βαθμό ο άνεργος. Οι εργατικές συνοικίες, άλλοτε προπύργια της Αριστεράς γενικότερα, συντάχθηκαν είτε με ακροδεξιούς δημαγωγούς είτε με αριστερούς θαυμαστές και μιμητές του λατινοαμερικανικού αριστερού αυταρχισμού και ανικανότητας ορθολογικής διοίκησης.

Σήμερα στην Ευρώπη βλέπεις ηγέτες όπως ο Κόρμπιν, που αδυνατεί να κατανοήσει και να αντιδράσει στην τραγωδία που επέρχεται στη χώρα του από την επικράτηση των ιδεών των χυδαίων και ψευδεπίγραφων Ακροδεξιών στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Στην Ιταλία, η εξαφάνιση των χριστιανοδημοκρατικών δυνάμεων άφησε ελεύθερο τον χώρο σε δυνάμεις επικίνδυνα ανορθολογικές. Και στην Ελλάδα παγιώθηκε μια αλλόκοτη συμμαχία που δηλητηριάζει όλη την Αριστερά στην Ευρώπη.
Και αιφνιδίως στη Γαλλία με τον Μακρόν και στην Ολλανδία με τους Πράσινους γεννιέται μια νικηφόρα αντίσταση στις ελαύνουσες δυνάμεις του σκότους. Ας ελπίσουμε η επέλαση των διαλυτικών δυνάμεων να σταματήσει. Και τα κόμματα της Κεντροαριστεράς να παίξουν τον ρόλο τους. Προϋπόθεση είναι η ένωση των δυνάμεών τους σε ένα μεταρρυθμιστικό κοινωνικό πρόγραμμα, αφήνοντας πίσω τις διαμάχες των πτερύγων τους. Δεν είναι εύκολο, το κατανοούμε. Αλλά χωρίς αυτή την εξέλιξη η «πασοκοποίησή» τους είναι αναπόφευκτη.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γιωργος
18/03/2017 00:43
Η ισορροπια επανω στην ταυτιση των αντιθετων λειτουργησε μεν καλα για πεντε δεκαετιες αλλα πλεον ο κοσμος εχει ανοιξει κι εχουν μπει νεες υπερδυναμεις στην παγκοσμια σκηνη.Ελευθερη διακινηση προιοντων,ανθρωπων,κεφαλαιων δεν μπορει σε καμμια περιπτωση να εξισορροπησει με την αποβιομηχανιση,ανεργια,φυγη κεφαλαιων στο εξωτερικο και ελλειματα.Δεν μπορεις να προτεινεις μια ορθολογικη λυση γιατι απλα δεν υπαρχει καμμια απολυτως.Διοτι για να βρεις λυση σε καποιο προβλημα πρεπει να εξετασεις σφαιρικα ολες του τις παραμετρους που ομως ετσι θα αναδειξει τον σχιζοφρενικο του χαρακτηρα δημιουργωντας τρια επιπλεον προβληματα.Πρωτον γιατι σχεδιαστηκε λαθος,δευτερον γιατι δεν διορθωνεται εγκαιρως και τριτον γιατι εισαγονται εμβολιμες πρακτικες αντιμετωπισης που μοιαζουν ως κατα περιπτωσιν απολογητικες δικαιολογιες πανω σε ενα τεραστιο δομικο λαθος.Τα λεφτα για παραδειγμα δεν τα φαγαμε ουτε μαζι ουτε χωρια,φευγουν κι απο μονα τους και χανονται ποτε ως επισημα εμβασματα,ποτε ως επενδυτικα κι εμπορικα κεφαλαια και ποτε ως υπερκερδος που εξαγεται.Η μειωση των μισθων μπορει να συνιστα την μοναδικη λυση στο προβλημα τοσο οσο οι αθροες εισαγωγες να βοηθουν την βιομηχανικη παραγωγη και την μειωση της ανεργιας κι επισης το φθηνο εργατικο δυναμικο να φτασει να δινει κινητρα για επενδυσεις τριτοκοσμικου χαρακτηρα,πραγμα που ομως δεν το λες κι ακριβως ως αναπτυξη.Οποτε σε ενα τετοιο χοντρο λαθος ισχυει το δρυος πεσουσης πας ανηρ ξυλευεται,ωστε δυστυχως οι προσπαθειες δεκαετιων για ενα καλυτερο και δικαιοτερο κοσμο να φτανουν και να νικιουνται μεσα απο τις μονολεκτικες ατακες πεζοδρομιου του καθε αντιδραστικου δημαγωγου γιατι απο την αλλη υπαρχουν τα νεοφιλελευθερα και πλανοδια golden boys.Ποιος απο τους δυο αραγε να ειναι ο καλυτερος αυτο ειναι το διακυβευμα της Ευρωπης,το ταχα δηθεν πατριωτικο η το εντελως απατριδο?

όλες οι τελευταίες ειδήσεις

Ο Εμφύλιος Πόλεμος τέλειωσε το 1949. Οι επιπτώσεις και τα τραύματά του διαπέρασαν οριζόντια όλη την ελληνική κοινωνία.
όλες οι απόψεις όλοι οι αρθρογράφοι

Ό,τι χρειάζεται να ξέρω: κινηματογράφοι, θέατρα, τι παίζει η TV, Νοσοκομεία, Φαρμακεία