Merci Emmanuel!

Τον περιμέναμε, δεν τον περιμέναμε; Κι όμως, όταν η γαλλική τηλεόραση μετρούσε αντίστροφα για την ανακοίνωση του exit poll, κρατήσαμε για λίγο την ανάσα μας. Ο ενθουσιασμός όταν κερδίζει η δημοκρατία -ή αλλιώς, η χαρά όταν χάνει ο λαϊκισμός- είναι ίδιος, σε όποια χώρα της Ευρώπης κι αν βρίσκεσαι. Βλέποντας τους Γάλλους να πανηγυρίζουν στους δρόμους, σκέφτομαι πως μάλλον είχαμε κι εμείς ανάγκη για μια νίκη. Και ήταν δική μας, χωρίς να είναι. REUTERS/Benoit Tessier

Μυρτώ Λιαλιούτη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/05/2017 23:26 |

Η άλλη όψη

«Όχι, μην αποδοκιμάζετε τους ψηφοφόρους της κ. Λεπέν. Σήμερα εξέφρασαν τον θυμό, τον φόβο τους -μερικοί τις πεποιθήσεις τους. Το σέβομαι. Όμως θα κάνω ό,τι μπορώ τα πέντε χρόνια που έρχονται, ώστε να μην έχουν κανένα λόγο να ψηφίζουν εξτρεμιστές»

Φωτογραφία: EPA/IAN LANGSDON

Μπριζίτ

"Σήμερα υπάρχει μόνο ο ενωμένος λαός της Γαλλίας. Ο κόσμος μας παρακολουθεί. Η Ευρώπη μας παρακολουθεί. Περιμένει να υπερασπιστούμε το πνεύμα του Διαφωτισμού, τις ελευθερίες όσων καταπιέζονται. Περιμένει να είμαστε (επιτέλους!) ο εαυτός μας. Κι εγώ θα σας υπηρετήσω με αγάπη"

Φωτογραφία: AP Photo/Yoan Valat

Παραβάν

"Ευχαριστώ εσάς που με ψηφίσατε, αλλά έχετε διαφορετικές ιδέες. Ξέρω πως δεν μιλάμε για λευκή επιταγή: θα προστατεύσω το πολίτευμα"

Φωτογραφία: REUTERS/Robert Pratta

Το θράσος ως επιλογή

"Σήμερα κερδίσαμε το δικαίωμα να είμαστε θρασείς. Και αυτό το τσαγανό θα το κρατήσουμε και αύριο και μεθαύριο -γιατί αυτό περιμένουν από μας"

Φωτογραφία: REUTERS/Philippe Laurenson

Ο χορός των ηττημένων

"Έχω πλήρη επίγνωση των οικονομικών και κοινωνικών διαιρέσεων, του δημοκρατικού αδιεξόδου και της ηθικής αποδυνάμωσης της χώρας. Θέλω να στείλω ένα δημοκρατικό χαιρετισμό στην αντίπαλό μου, κυρία Λε Πεν"

Φωτογραφία: EPA/IAN LANGSDON