Ντροπή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 12/07/2017 08:00 |

Η τοποθέτηση της απερχόμενης προέδρου του Αρείου Πάγου σε θέση κυβερνητικής ευθύνης και προσωπικής εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού είναι μια καταφανώς πολιτική πράξη.
Η οποία μπορεί να μη λέει τίποτα για το πολιτικό μέλλον της νέας «άμισθης προϊσταμένης της Νομικής Υπηρεσίας» του Πρωθυπουργού. Σίγουρα όμως κάτι λέει για το δικαστικό παρελθόν της.
Να ξεκαθαρίσουμε δυο - τρία πράγματα.
Το ζήτημα δεν είναι αν η Βασιλική Θάνου υπήρξε ή δεν υπήρξε η χειρότερη πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου από τη Μεταπολίτευση και μετά. Αδιάφορο.
Ούτε αν κατά τη θητεία της ενεπλάκη σε παρδαλές υποθέσεις - από τη μήνυση κατά του καθηγητή Τσακυράκη και την επιστολή στους ευρωπαίους ομολόγους της για το Μνημόνιο έως την επίθεση στο ΠΑΣΟΚ και την απόπειρα αντισυνταγματικής διεύρυνσης του ορίου ηλικίας των δικαστικών. Ετσι έκρινε.
Ούτε αν έχει την επάρκεια να καλύψει μια θέση που κόσμησαν στο παρελθόν προσωπικότητες όπως ο αείμνηστος Γιώργος Παπαδημητρίου ή ο Γεώργιος Κασιμάτης. Το αφήνω στην κρίση του καθενός.  
Το ζήτημα δεν είναι καν τα κριτήρια με την οποία την επέλεξε ο Πρωθυπουργός. Δικαίωμά του. Αυτή θέλει, αυτή βάζει.    
Το ζήτημα είναι ότι δημιουργείται η εντύπωση μιας ξεδιάντροπης συναλλαγής μεταξύ πολιτικής και δικαστικής εξουσίας.
Μίλησα προφανώς για «εντύπωση». Αλλά ακόμη και μια απλή εντύπωση αποτελεί τεράστιο πλήγμα στη δημοκρατία μας.
Αν η γυναίκα του καίσαρα οφείλει να φαίνεται τίμια, τότε η επικεφαλής του πρώτου δικαστηρίου της χώρας οφείλει να το φωνάζει στις ρούγες και να το δείχνει στις γειτονιές.    
Ανιδιοτελής διάθεση πολιτικής προσφοράς μιας συνταξιούχου; Γιατί όχι;
Αλλά εξ όσων ακούω η Θάνου δεν είναι (ή δεν ήταν) καν ΣΥΡΙΖΑ - τουλάχιστον ως συνδικαλίστρια. Λέγεται ότι έχει την υποστήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και κατά προέκταση του δεξιού κυκλώματος που στηρίζει την κυβέρνηση.
Αλλά ούτε αυτό είναι για θάνατο. Δημοκρατία έχουμε.
Μόνο που η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί α λα καρτ. Δεν γίνεται τη μια μέρα να είσαι η αδέκαστη κι ανεξάρτητη επικεφαλής του Αρείου Πάγου και την επομένη να υπηρετείς στο Μέγαρο Μαξίμου τις (όποιες) δικαστικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Τη στιγμή μάλιστα που οι συνάδελφοί σου δικαστικοί καταγγέλλουν σύσσωμοι κι ομόθυμα τις άγαρμπες προσπάθειες της κυβέρνησης να παρέμβει, να ακυρώσει ή να καθυποτάξει τη Δικαιοσύνη.  
Διότι τότε το «γιατί» της επιλογής αποκτά ξεχωριστή σημασία.
Αν είναι ανταμοιβή για παρασχεθείσες υπηρεσίες, ντρέπεσαι για τη Δικαιοσύνη.
Αν είναι προκαταβολή για όσα ετοιμάζονται, ντρέπεσαι για την κυβέρνηση.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
1
μητσος
13/07/2017 09:05
Ξανα εικονική πραγματικότητα: Η μυθολογία της αντιπολίτευσης, που αναπαράγει με θρησκευτική ευλάβεια ο αρθρογράφος μιλάει γιά παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη κλπ.Βλ. γιά παράδειγμα τον Πολλάκη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει δίκιο. Η ανακοινωση εναντίον του λέει οτι ορισμένοι δικαστικοί θέλουν τις δηλωσεις τους να μην τις κοιτάει η εφορία , αλλά άλλοι δικαστικοί. Και να μην τις υποβάλλουν ηλεκτρονικά(διευκολύνοντας έτσι τους ελέγχους και εξοικονομώντας προσωπικό) γιατί υπάρχει κίνδυνος διαρροής των προσωπικων τους δεδομένων, ενω γιά όλους τους υπόλοιπους πολίτες δεν υπάρχει. Λέει το Σύνταγμα ότι υπάρχουν "πιό ίσοι" πολίτες με πιό ισα προσωπικά δεδομένα; Επειτα να δούμε τις αποφάσεις που βγάζουν. Αν τα δικαστηρια αποφασιζουν οτι ο γαιδαρος πετάει, φυσικά και ΘΕΛΩ και ΠΡΕΠΕΙ η πολιτεία να μπορεί να τους ελέγξει. Μεταξύ των άλλων γιατι οι πολιτεία και όχι οι δικαστικοί που εβγαλαν τις αποφάσεις αυτές θα πρέπει να πληρώσουν τα πρόστιμα όταν καταδικαστεί η χώρα από τα Ευρωπαικά δικαστήρια. Αλλο ανεξαρτησία, άλλο ασυδοσία. Τι να πείς οταν Ανωτατα δικαστηρια αποφασίζουν ότι είναι θεμιτή η αθέτηση συμβολαίων "για τονωση ανταγωνιστικότητας" χωρις να χρειαζεται να αποδειχθει αυτό, ότι αμα σε έχουν απλήρωτο για 10 χρόνια δεν είναι λόγος να παρεις αποζημιωση απολυσης αν σηκωθείς και φύγεις, ότι καταδικάζεται και φυλακιζεται κάποια με βάση ένα DNA που ... χάθηκε η οτι χάνεις το εννομο συμφέρον αν δεν καταθέσεις εγγραφα που ΔΕΝ ζητάει ο νόμος, ΔΕΝ ζητάει η προκύρηξη, ΔΕΝ ζητησε κανείς και ΔΕΝ ζητουνται ΠΟΥΘΕΝΑ σε ολο τον κόσμο. Η οταν αποφασιζει ο εισαγγελεας οτι συλληφθεις φυγοδικος δεν είναι υποπτος φυγής(και αμέσως διαψεύδεται). Η οταν στελνει στο ακροατηριο ΓΕΛΟΙΕΣ κατηγορίες που καταπίπτουν σε 1 λεπτό και από την άλλη βάζει στο αρχείο υποθέσεις με πλήρη φάκελλο από κρατικές αρχές γιά τεράστια ποσά. Οποιος εχει καθαρο το σπίτι του δεν έχει να φοβάται. Σωστές αποφάσεις ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ το σεβασμό. Αθλιες αποφάσεις την ανυποληψία. Τώρα ειδικά γιά το θέμα με συνταξιοδοτηθέντες δικαστικούς, ποιά ακριβώς απόφαση έβγαλε η κα Θάνου που συμφέρει την κυβέρνηση; ΑΠότι θυμάμαι η τελευταία απόφαση από Ολομέλεια στην οποία προήδρευε έλεγε ότι είναι θεμιτή η αθέτηση συμβολαίων γιά λόγους "τόνωσης ανταγωνιστικότητας", χωρίς να χρειάζεται να αποδειχεθεί οτι τονώνεται η ανταγωνιστικότητα. Βέβαια τόνωση ανταγωνιστικότητας είναι και να μην πληρώνεις τους προμηθευτές η τους φόρους. Και πρός πληροφορία του αρθρογράφου: Ο πρώην πρόεδρος του ΣΤΕ συνταξιοδοτηθείς, τον Ιούνιο 2015 πήρε την ίδια η αναλογη θέση (προισταμενος νομικού γραφείου) του Προέδρου της Δημοκρατίας, κάτι που είχε ανακοινωθεί από αρχές Μαρτίου 2015. Προηγουμένως ήταν πρόεδρος σε υπόθεση εισαχθείσα Οκτώβριο 2014 και εκδικασθείσα Ιανουάριο 2015 ! στην οποία διάδικος ήταν ο νύν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η δέ απόφαση αυτή (υπέρ της πλευράς που εκπροσωπούσε ο νυν ΠτΔ) έκρινε ότι ο πολίτης χάνει το έννομο συμφέρον αν σε διαγωνισμό δεν καταθέσει δικαιολογητικά που ΔΕΝ ζητάει ο νόμος, ΔΕΝ ζητάει η προκύρηξη, ΔΕΝ ζήτησε κανείς, δέν τα ζητάνε ΠΟΥΘΕΝΑ στον κόσμο γιατί είναι σαν να ζητάς γιά πρόσληψη σαν δικαστικός απολυτήριο δημοτικού!