] ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ: ΜΙΑ (ΑΚΟΜΗ) ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 21/09/2010 07:00 |

Η θεσμοθέτηση των μετεγγραφών έγινε σταδιακά και διαχρονικά από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, συνήθως με τη μορφή παροχών σε προεκλογικές περιόδους, επενδυόμενη όμως με έναν μανδύα μιας ψευδεπίγραφης κοινωνικής πολιτικής. Τα περιφερειακά πανεπιστήμια ιδρύθηκαν για να αναζωογονηθεί η περιφέρεια και να σπουδάζουν περισσότεροι συνολικά φοιτητές στη βάση των επιλογών και των δυνατοτήτων τους και όχι για να αποτελούν θύρες εισόδου υπεράριθμων σε άλλες σχολές, οι οποίες αδυνατούν να προγραμματίσουν στοιχειωδώς και να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς. Γιατί ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός των μετεγγραφόμενων φοιτητών έχει τα εξής δυσμενή αποτελέσματα:

Αλλοιώνεται και υποβαθμίζεται ο χαρακτήρας και η αποδοτικότητα των σπουδών στις σχολές υποδοχής. Η αναλογία διδασκόντων- διδασκομένων μειώνεται σημαντικά, οι υποδομές δεν αντέχουν, οι φοιτητές σωρεύονται σε σημείο που η εκπαιδευτική αποτελεσματικότητά να υστερεί διεθνώς σημαντικά.

Μειώνεται σημαντικά ο αριθμός των φοιτητών στις ομοταγείς σχολές της περιφέρειας, καθώς το μέγιστο ποσοστό των μετεγγραφόμενων φοιτητών προέρχεται από αυτές, με αποτέλεσμα να καταστρατηγείται στην πράξη η πολυδιαφημισμένη και πολυδάπανη αποκέντρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Η τόσο σημαντική αύξηση του αριθμού των φοιτητών στις περιζήτητες σχολές μέσω ειδικών κατηγοριών εισαγωγής είναι κοινωνικά άδικη, αφού οδηγεί στη συνεχή μείωση του αριθμού των εισακτέων μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων, προκειμένου να «δημιουργηθούν θέσεις» για τους εισαγόμενους των ειδικών κατηγοριών.

Παραβιάζεται συστηματικά και μαζικά το περιβόητο «αδιάβλητο» και πολυδάπανο για τους γονείς σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων εις βάρος των αριστούχων.

Για την αντιμετώπιση όλων αυτών των δυσμενών συνεπειών, προτείνονται οι εξής ενέργειες: Η Πολιτεία θα πρέπει να ενισχύσει σημαντικά τη φοιτητική μέριμνα και τις εν γένει κοινωνικές παροχές στους φοιτητές των ειδικών κατηγοριών έτσι ώστε να μπορούν να παραμείνουν στα πανεπιστήμια εισαγωγής τους και να σταματήσει κάθε δυνατότητα μετεγγραφής τους. Εκτιμώ ότι αν ποσοτικοποιηθεί το άμεσο αλλά και έμμεσο κόστος αυτής της πολιτικής των μετεγγραφών για την ανωτάτη εκπαίδευση, θα είναι μεγαλύτερο από το κόστος μιας ορθολογικής κοινωνικής πολιτικής!

Αν αυτό δεν μπορεί να γίνει άμεσα (ύστερα από τόσα χρόνια παραχωρήσεων), να τεθεί ένα μέγιστο όριο στο συνολικό αριθμό των φοιτητών που μετεγγράφονται από όλες τις κατηγορίες σε μία σχολή, π.χ. της τάξεως του 10%, επί του αριθμού των εισακτέων. Η επιλογή μεταξύ των υποψηφίων να γίνεται με αναλογική κατανομή του ορίου (π.χ. με βάση οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια) στις διάφορες κατηγορίες και η επιλογή μεταξύ των υποψηφίων κάθε κατηγορίας με βάση την επίδοση στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Σταδιακά, φυσικά, θα πρέπει να τείνουμε στην πλήρη κατάργηση του αντιακαδημαϊκού αυτού μέτρου.

Καταλαβαίνω ότι η πραγματοποίηση όλων αυτών συνεπάγεται σημαντικό πολιτικό κόστος, πολύ περισσότερο στη δύσκολη συγκυρία που ζούμε. Εχει όμως αποδειχθεί τραγική η μέχρι τώρα πολιτική (και) επί του θέματος αυτού. Πρέπει επιτέλους να γίνει κοινή συνείδηση ότι η υποβάθμιση της ποιότητας και αποδοτικότητας των σπουδών των δημόσιων ανωτάτων ιδρυμάτων, και άρα και των πτυχίων τους, αποβαίνει τελικά εις βάρος του λαού και μάλιστα των ασθενέστερων τάξεων. Αλλά και εις βάρος των αρίστων αυτής της χώρας.

Η Μαρία Μιμίκου είναι καθηγήτρια της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ

3
Γεώργιος Α. Πανέτσος
23/09/2010 19:38
Κατά συνέπεια οι μετεγγραφές, αμβλύνουν έστω και κατά λίγο, την παραπάνω κραυγαλέα ανισορροπία, για την οποία κανείς αρμόδιος δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται.

Με εκτίμηση,
Γεώργιος Α. Πανέτσος
Πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών.

Γεώργιος Α. Πανέτσος
23/09/2010 19:37
Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών, του οποίου προεδρεύω, μετά τις μετεγγραφές και τις έμμεσες εισαγωγές, έχει 3,5 και 3 φορές δυσμενέστερη αναλογία ΔΕΠ προς φοιτητές έναντι των αντιστοίχων τμημάτων ΕΜΠ και ΑΠΘ και 13 και 6 φορές δυσμενέστερη αναλογία σε εμβαδό κτηριακών υποδομών. Προ των μεταγραφών αυτή η αναλογία είναι 2 φορές χειρότερη. Τα προηγούμενα τα ολιγάριθμα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος είναι αναγκασμένα να επανορθώσουν με υπερπροσπάθεια.
Στο Τμήμα υπηρετούν συνολικά 8 υπάλληλοι, ΕΤΕΠ, κλπ.
Ως πρόεδρος, δεν έχω γραμματέα και συστεγάζομαι με άλλο μέλος ΔΕΠ σε γραφείο εμβαδού 16 τμ.σε λυόμενο κτίσμα ηλικίας 40 ετών.

Γεώργιος Α. Πανέτσος
23/09/2010 19:36
Αγαπητή κ. Μιμίκου,
Σας ευχαριστώ για την αποστολή του συνδέσμου του άρθρου σας. - Συμφωνώ με τις θέσεις σας περί εισαγωγής φοιτητών ειδικών κατηγοριών. Θεωρώ ότι οι κάθε είδους έμμεσες εισαγωγές εκτός συστήματος εξετάσεων πρέπει να καταργηθούν και μάλιστα αμέσως. - Εν τούτοις, οι λοιπές παρατηρήσεις και οι προτάσεις σας απηχούν εν πολλοίς την εμπειρία σας ως καθηγήτριας σε κεντρικό, παλαιό, πλούσιο και πολιτικά ισχυρό εκπαιδευτικό ίδρυμα. - Επιτρέψτε μου να επισημάνω το τεράστιο χάσμα σε προσωπικό (διδακτικό και άλλο), εξοπλισμό και υποδομές κάθε είδους μεταξύ κεντρικών και περιφερειακών πανεπιστημίων.