ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΡΟΜΑΪΚΕ

] ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΛΟΓΩ ΚΑΤ΄ ΟΙΚΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 29/03/2010 07:00 |
 [ Πρόσωπα ]  Εξόριστοι λόγω κατ΄ οίκον διδασκαλίας
Χαμόγελα. Ο Ούβε και η Χαναλόρε Ρομάικε με τα παιδιά τους

Λίγο μετά τις 7 το πρωί μιας παγωμένης ημέρας του Οκτωβρίου 2006, η αστυνομία κτύπησε την πόρτα του Ούβε και της Χαναλόρε Ρομάικε στο Μπίσινγκεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Λίγο αργότερα, οι αστυνομικοί αποχώρησαν παίρνοντας μαζί τους τα τρία παιδιά που ήταν παρόντα.
Ποιο ήταν το έγκλημα των Ρομάικε; Ότι εκπαίδευαν τα παιδιά τους στο σπίτι, σε μια χώρα που κάτι τέτοιο όχι μόνο είναι παράνομο, αλλά θεωρείται ιδιαιτέρως ύποπτο και αντικοινωνικό. Μάλιστα ένα γερμανικό δικαστήριο αποφάσισε πρόσφατα ότι η εκπαίδευση στο σπίτι ισοδυναμεί με τη δημιουργία «παράλληλων κοινωνιών». Έτσι, οι αστυνομικοί πήγαν στο σπίτι των Ρομάικε για να πάρουν τα παιδιά και να τα στείλουν στο σχολείο. Δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2008, η οικογένεια έφυγε από τη Γερμανία και κατέφυγε στην Αμερική, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο. Και τον περασμένο Ιανουάριο, ένας δικαστής στο Τενεσί ικανοποίησε το αίτημά τους με το επιχείρημα ότι αν επιστρέψουν στη Γερμανία διατρέχει κίνδυνο η ζωή τους.

Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για την απόφαση αυτή, με την «Ντι Βελτ» να ισχυρίζεται ότι οι Ρομάικε κάνουν κακό στα παιδιά τους. Αν όμως οι δημοσιογράφοι είχαν κάνει τον κόπο να μιλήσουν με την οικογένεια, ίσως να είχαν καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα. Επισκέφθηκα τους Ρομάικε στο Τενεσί και βρήκα ανθρώπους ήρεμους και ευγενείς. Τα παιδιά μελετούσαν ήσυχα στο σαλόνι και κάθε τόσο σηκώνονταν για να φέρουν ένα βιβλίο. Ακόμη και η 4χρονη Νταμάρις καθόταν χωρίς να ενοχλεί κανέναν. «Θα αγωνιστώ μέχρι το τέλος», λέει η 37χρονη μητέρα τους. «Ο νόμος αυτός πρέπει να αλλάξει».

Η Χαναλόρε είχε κακή εμπειρία από το σχολείο, καθώς οι συμμαθήτριές της της συμπεριφέρονταν πολύ άσχημα. Ανησύχησε πολύ, έτσι, όταν ο μεγαλύτερος γιος της, ο Ντάνιελ, κλείστηκε στον εαυτό του όταν πήγε στο Δημοτικό. Και ανησύχησε ακόμη περισσότερο όταν η κόρη της, η Λίντια, άρχισε να παραπονιέται για πονοκεφάλους και στομαχόπονους. Το ζευγάρι αναζήτησε άλλα σχολεία στο κρατίδιο, αλλά δεν βρήκε τίποτα ικανοποιητικό. Τον Σεπτέμβριο του 2006, άρχισε να κάνει μαθήματα κατ΄ οίκον στον Ντάνιελ (που ήταν τότε 9 ετών), τη Λίντια (8) και τον Γιόσουα (6). Περίμεναν ότι μπορεί οι αρχές να τους επέβαλλαν κάποιο πρόστιμο και έπαθαν σοκ όταν η αστυνομία πήρε εκείνο το πρωί τα παιδιά. Έτσι, αποφάσισαν να πουλήσουν το σπίτι, να εγκαταλείψουν τη χώρα και να πάνε στην Αμερική. Ξέρουν ότι η κατ΄ οίκον εκπαίδευση δεν είναι για όλο τον κόσμο. Σε εκείνους όμως φαίνεται σωστό και είναι αποφασισμένοι να μην κάνουν πίσω.

4
Harry the Canadian
31/03/2010 06:48
How strange. I have two sons. Both of them attended junior and senior high school at home. Today the older son is a computer programmer and the younger an aeronautical engineer. My daughter studied at home for elementary and junior high school. She went to public school only for senior high. Today she teaches English at junior high school level. She even taught and wrote books on Advanced English as a foreign language, in Athens (of all places) for a year.

How strange and inflexible are the Germans.....!
Γιωργος ο αναιδης
31/03/2010 00:47
Μαλλον σε καποια σεκτα θα ανοικουν και εγινε οτι εγινε και η οικογενεια αυτογκετοποιηθηκε. Δηλαδη ολοι οι αλλοι ειναι σκαρτοι και αυτοι ειναι ΟΚ? Απο σεκτες στην κεντρικη ευρωπη ......, καθε χωριο και σεκτα καθε πολη και αιρεση...
Ιωάννης ο Ακτήμων
30/03/2010 02:43
Και βεβαίως είχε κάθε δικαίωμα η οικογένεια να ζητήσει πολιτικό άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Γιατί το δικαίωμα να μορφωθείς όπως ταιριάζει στην προσωπικότητά σου και όπως επιλέγεις είναι αυτονόητο φυσικό ανθρώπινο δικαίωμα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί τα παιδιά και οι γονείς να διαλέξουν τον τρόπο που θα μάθουν και χωρίς να πάνε σχολείο αν το επιλέγουν. Το αν μορφώθηκαν ελέγχεται με ειδικές εξετάσεις κάθε χρόνο. Εάν ο μαθητής αποδεικνύει ότι ξέρει αυτά που η Πολιτεία απαιτεί από αυτόν να ξέρει, δεν έχει σημασία πως τα έμαθε. Αυτά ισχύουν στην κατά τα άλλα συντηρητική Αμερική. Για γονείς που δεν έχουν
λεφτά να στείλουν τα παιδιά τους στο ιδιωτικό σχολείο είναι αναφαίρετο δικαίωμα να τους δώσουν μόρφωση με άλλο τρόπο αν το αποδεικνύουν, αντί να στέλνουν τα παιδιά τους να χάνουν το χρόνο τους στα σχολεία του κράτους. Καθώς είναι και δικαίωμά τους να αρνηθούν να καταβάλουν τεράστιες προσπάθειες για να αποφύγουν την κακή επίδραση του μαθητικού περιβάλλοντος της χαζορόκ, των chat rooms, των χολυγουντιανών ταινιών που μετατρέπει τη νεολαία σε μη σκεπτόμενο όχλο και όλων αυτών των συμπράγκαλων μαθητικής υποκουλτούρας που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος και των ελληνικών δημόσιων σχολείων, των γαλλικών, των γερμανικών...

Δηλαδή αν ένας καλλιεργημένος Έλληνας για κάποιο λόγο προέκυπτε να μένει στην ... Αμάρυνθο. Τι θα έκανε; Θα έστελνε το παιδί του να συγχρωτίζεται σε ευαίσθητη ηλικία με
τους ντόπιους μαθητές της Αμάρυνθου, ειδικά αν ήταν κοπέλλα, και μετά θα περνούσε ώρες να του εξηγεί ότι "εμείς δεν είμαστε σαν κι αυτούς;" Όχι ασφαλώς. Δεν θα έμενε στην Αμάρυνθο για το λόγο αυτό και μόνο.

Η Γερμανία έκανε ακόμη μιά φορά την Ευρώπη ρεζίλι με το να δίνει το δικαίωμα στους Αμερικάνους, και δικαίως, να θεωρούν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται στη χώρα -στρατόπεδο αυτή που λέγεται Γερμανία.

Η υποχρεωτική στράτευση των παιδιών σε ένα και μόνο τρόπο εκπαίδευσης ισχύει και στην Ελλάδα. Όχι όμως ότι κινδυνεύει η ζωή της οικογένειας αν αρνηθεί το σύστημα αυτό. Η άμεση απαγωγή των παιδιών από το κράτος λόγων διαφωνίας των γονέων με ένα σύστημα εκπαίδευσης
που επιβάλει το κράτος γινόταν στη χιτλερική Γερμανία εκτενώς. Γίνεται βλεπουμε και σήμερα. Φταίμε εμείς αν χρησιμοποιήσουμε λέξεις που ενοχλούν τους Γερμανούς γιατί αφορούν μιά περίοδο για την οποία λένε ότι ντρέπονται και με την οποία λένε ότι δεν έχουν σχέση; Αν δεν έχουν
σχέση να το δείξουν με την συμπεριφορά τους.

Το ότι η εφημερίδα Bild που μας πρότεινε να πουλήσουμε την Ακρόπολη είναι φασιστική δεν το λέμε εμείς. Το λένε οι ίδιοι οι Γερμανοί μεταξύ των άλλων και στη γνωστή ταινία "Η χαμένη
τιμή της Κατερίνας Μπλουμ" που έχουμε δει πολύ στην Ελλάδα, που είναι μεταφορά του βιβλίου του Heinrich Bοll με τον ίδιο τίτλο. Η συγκεκριμένη φράση που αναφέρεται στην εφημερίδα Bild έχει ως εξής: "Das ist nicht mehr kryptofaschistisch, nicht mehr faschistozid, das
ist nackter Faschismus, Verhetzung, Luge, Dreck".

Στα ελληνικά σε δική μου πρόχειρη μετάφραση: "Αυτό δεν είναι πιά κρυπτοφασισμός, δεν είναι φασιστοειδής συμπεριφορά, είναι σκέτος φασισμός, είναι ψευτιές και βρωμιές από ένα ταραχοποιό".

Το ότι οι Γερμανοί πολιτικοί αισθάνθηκαν υποχείριοι της γερμανικής κοινής γνώμης που εκφράζεται και δημιουργείται από μια φασιστική εφημερίδα έγινε φανερό από αυτά που είπαν στην ίδια τους τη Βουλή φοβούμενοι τον γερμανικό όχλο. Γιατί λοιπόν η απορία που αναφέρεται σε ένα προσφατο άρθρο στα ΝΕΑ για μιά ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης με θέμα τη Μέρκελ που την κατηγορεί ότι έχει ναζιστική νοοτροπία; Τη Bild δεν αντιγράφει η Μέρκελ; Η Bild δεν είναι σκέτος φασισμός; Δε το λέμε εμείς, οι Γερμανοί το λένε.

Και πάλι: Φταίμε εμείς αν χρησιμοποιήσουμε λέξεις που ενοχλούν τους Γερμανούς γιατί αφορούν μιά περίοδο για την οποία λένε ότι ντρέπονται και με την οποία λένε ότι δεν έχουν σχέση; Αν δεν έχουν σχέση να το δείξουν με την συμπεριφορά τους.
fani
29/03/2010 10:18
που είναι το άρθρο? που η ενημέρωση? Γιατί όλα τα παιδιά μιας και μόνο οικογένειας είχαν προβλήματα προσαρμογής στο σχολείο? Ασ σταματήσει πια αυτή η περιληπτική μετάφραση του ξένου Τύπου, δεν καταλαβαίνουμε τίποτα!