ΌΤΑΝ Ο ΘΥΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑ

ΗΠΑ: ολοένα και πιο διαδεδομένα γίνονται τα μαθήματα διαχείρισης της οργής

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/03/2010 07:00 |
 Όταν ο θυμός είναι ασθένεια

Οι εκρήξεις οργής είναι μια ασθένεια που πλήττει έναν Αμερικανό στους είκοσι. Για τους ανθρώπους αυτούς, η οργή δεν είναι συναίσθημα αλλά πρόβλημα. Και προσπαθούν να μάθουν πώς να την ελέγχουν. Όμως, ακόμη και σήμερα που η οργή ερευνάται από τους ψυχολόγους, πολλοί είναι αυτοί που λένε πως η απελευθερωτική και η καταστροφική πλευρά της ισορροπούν στη ζυγαριά.

Μας κάνει άραγε καλό ή κακό να αφήνουμε την οργή μας να ξεσπάει; Η απάντηση εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Μια αμερικανική μελέτη του 2006, που δημοσιεύθηκε από τον Ρόναλντ Κέσλερ στην επιθεώρηση «Αrchives of General Ρsychiatry», καταλήγει στο συμπέρασμα πως ένας Αμερικανός στους 20- ως επί το πλείστον άνδρες- πάσχει από τη διαλείπουσα διαταραχή απώλειας ελέγχου των επιθετικών παρορμήσεων (intermittent explosive disorder). Ο Κέσλερ υπολόγισε πως ένας άνθρωπος που πάσχει από τη διαταραχή αυτή έχει στη διάρκεια της ζωής του, κατά μέσον όρο, 43 εκρήξεις οργής οι οποίες προκαλούν υλικές ζημιές αξίας 1.359 δολαρίων.

Αμφιλεγόμενη χρησιμότητα
Υπό τον τίτλο «Όταν ο θυμός είναι ασθένεια», η «Ουόλ Στριτ Τζέρναλ» αναφέρθηκε σε πρόσφατο δημοσίευμά της στα ολοένα και πιο διαδεδομένα στις ΗΠΑ «μαθήματα διαχείρισης θυμού». Τα «μαθήματα» αυτά «επιβάλλονται είτε από δικαστήρια, ως εναλλακτική επιλογή έναντι της φυλάκισης, είτε από εταιρείες για να μειωθούν οι καβγάδες στο γραφείο». Όμως η χρησιμότητά τους αμφισβητείται. Οι δύο μαθητές- φονιάδες του λυκείου Κολουμπάιν, ο Έρικ Χάρις και ο Ντίλαν Κλίμπολντ, είχαν παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα διαχείρισης θυμού πριν από τη σφαγή του 1999.

Η διαλείπουσα διαταραχή απώλειας ελέγχου των επιθετικών παρορμήσεων- χαρακτηρίζεται από τη δυσαναλογία ανάμεσα στη σοβαρότητα της αιτίας και την ένταση της βίαιης αντίδρασης- έχει περιληφθεί από το 1980 στις ψυχιατρικές ασθένειες με την ονομασία «intermittent explosive disorder». Πρόκειται για μια ακραία μορφή οργής, που απέχει από τις συνήθεις εκρήξεις θυμού οι οποίες περιλαμβάνουν φωνές, ακόμη και εκτοξεύσεις αντικειμένων. Η εν λόγω διαταραχή συχνά ευνοείται από την κακή ποιότητα του ύπνου, από ορμονικές ανισορροπίες ή, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, από κατάθλιψη. Σύμφωνα με την «Ουόλ Στριτ Τζέρναλ», τα τεστ δείχνουν πως ενεργοποιεί την αμυγδαλή, το πρωτόγονο τμήμα του εγκεφάλου όπου συγκεντρώνονται τα συναισθήματα, ενώ κάνει να λειτουργεί ανεπαρκώς ο μετωπιαίος φλοιός που ελέγχει τις παρορμήσεις.

Από καρδιολογική άποψη, τα πρόσωπα τα οποία εμφανίζουν τη διαταραχή αυτή κινδυνεύουν εξαιτίας της ξαφνικής αύξησης της αρτηριακής πίεσής τους.

Όμως το να οργίζεται κανείς μια φορά στις τόσες, όπως έχουν δείξει παραλλήλως πολλές άλλες μελέτες, βοηθάει στην απαλλαγή από το στρες. Η οργή είναι κι αυτή ένα συναίσθημα και η καταστολή του δεν κάνει καλό στο σώμα ούτε στην ψυχή. Το πού βρίσκεται το όριο ανάμεσα στην απλή «αποσυμπίεση» με μια έκρηξη θυμού από τη μία και στην επικίνδυνη βία από την άλλη, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί γενικά και έγκειται στον καθένα μας να το ανακαλύψει για τον εαυτό του.

ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΡΓΗΣ
Ένας Αμερικανός στους 20 πάσχει από τη διαλείπουσα διαταραχή απώλειας ελέγχου των επιθετικών παρορμήσεων

Δέκα συμβουλές για... ασκήσεις ηρεμίας

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ για να αναλύσετε ξανά την κατάσταση. Σκεφτείτε και τις θετικές πλευρές της.

ΒΡΕΙΤΕ μια εποικοδομητική λύση.

Το να τα βάζετε με τους άλλους δεν εξυπηρετεί σε τίποτε.

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ένα «ημερολόγιο θυμού». Σημειώνετε τις καταστάσεις που σας οργήζουν για να τις αποφεύγετε στο μέλλον.
ΜΕΤΡΗΣΤΕ την οργή σας. Συνήθως κλιμακώνεται και αν βαθμολογήσετε την κλιμάκωσή της από το 1 (ματαίωση) ώς το 10 (οργή), θα μπορέσετε να σκεφτείτε πιο ορθολογικά την κατάσταση αν συλλάβετε τον εαυτό σας να βρίσκεται στο 3 ή στο 4 της κλίμακας.

ΚΑΝΤΕ ένα «τάιμ-άουτ». Αν μετρήσετε από μέσα σας ώς το 10, μπορεί να αποφύγετε εκρήξεις οργής.

ΚΑΝΤΕ ένα τσεκ-απ υγείας. Ορμονικές ανισορροπίες μπορεί να σας καθιστούν ευερέθιστο.

ΜΗ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ότι είστε το θύμα. Αυξάνετε την αίσθηση του ανικανοποίητου και της ματαίωσης και γίνεστε πιο ευερέθιστοι.

ΜΗΝ ΑΝΑΜΑΣΑΤΕ ταπεινώσεις και αδικίες που έχετε υποστεί στο παρελθόν.

ΜΗΝ ΠΙΝΕΤΕ αλκοόλ για να ηρεμήσετε.
Θα χάσετε ακόμη περισσότερο τον αυτοέλεγχό σας.

ΚΑΝΕΤΕ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ. Η οργή βρίσκει διέξοδο σε αυτήν. Ακόμη και το περπάτημα με γρήγορο βήμα μπορεί να σας ηρεμήσει.

12
Δεσποινα Γρηγοριαδου
21/03/2010 14:11
Δυστυχως πολλοι ανθρωποι εχουν την τση να βιωνουν με πολυ συναισθηματικο τροπο εντονο πολλα πραγματα και δυστυχως την εκμεταλευση απο φιλους φιλες η να πληρωνουν τη δειλια τους η την αδυναμια τους να μην μπορουν να πουν ΟΧΙ ,Η ΤΗΝ αδυναμια τους να μην μπορουν ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ οτι ατομα που τους σταθηκαν στο παρελθον απο συμφερον και τωρα ΤΑ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΝΤΑΙ!
salo
18/03/2010 14:53
Πίσω απο τη μεγαλύτερη ευγένεια κρύβεται η μεγαλύτερη εκμετάλλευση!

Φοβερό!
Ισχύει σε πολλές περιπτώσεις αλλά ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΕΣ...
Albanidis from Hamburg
18/03/2010 14:11
O Thimos mexri enos simeiou einai fisiologikos kai epithimitos. An arxisei to atomo na deixnei kai alla simtomata tote arxisei na dimiourgeitai i astheneia. I eleipsei tou prosopikou elenxou kai ta anekselekta sinaisthimat katagrafontai os astheneia sto ICD 10 (psychiatrikos kodikas).
Χριστινα Καραηλιαδη
18/03/2010 12:54
Μερικοι..ανθρωποι ..δεν προκειται να ξυπνησουν ποτε ..και να ..ωριμασουν ...kαι να αναρωτηθουν τι θελει ο αλλος απο μας..Πισω απο την μεγαλυτερη ευγενεια ...κρυβεται ...η μεγαλυτερη ..εκμεταλλευση
ΜΑ
17/03/2010 18:49
Θέμα εξάσκησης είναι... Παλιά μέτραγα μέχρι το 100 για να ανακτήσω την ψυχραιμία μου. Τώρα δεν μετράω πια...
mimi
17/03/2010 16:20
Προς vana(09;35)
Δεν είναι πάντα τα πράγματα όπως τα λες.Γιατί,να ήσουν στο εξωτερικό,θα συναναστρεφόσουν με διαφορετικής κλάσης ανθρώπους;Μην ξεχνάς ότι πολλές φορές ο θυμός κι η έκρηξη οργής,σε συνδυασμό με τον τσαμπουκά και τη νοοτροπία πολλών συμπολιτών μας (κυρίως ανδρών)είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για την κοινωνία.Ορισμένοι εύθικτοι με το πως θα τους συμπεριφερθείς,π.χ στην οδήγηση,στις ουρές σε υποκαταστήματα τραπεζών και αλλού,λίγο τους κάνεις μια κάποια παρατήρηση,κάπου νιώθεις θιγμένος/η και σου αρχίζουν τον εξάψαλμο(πάλι καλά που δε σου''χουν χώσει και καμμιά ανάποδη).Να μην ξεχάσω ν''αναφερθώ στο τραγικό -αν και ακραίο- περιστατικό της κοπελίτσας απ''την Κόρινθο,που έπεσε θύμα ενός εύθικτου-μάλλον κομπλεξικού νεαρού,επειδή δε δέχτηκε να του "κάτσει"επί τω λαικώτερον.
Δε θέλω να περιγράψω με τα μελανότερα χρώματα την ανθρώπινη συμπεριφορά,όμως δε δικαιολογώ επ''ουδενί την ύπαρξη τόσων πολλών "κινητών βομβών"συνανθρώπων μας,έτοιμοι να εκραγούν με το παραμικρό και να τα βάζουν με όλους και με όλα.Και μην ακούω αηδίες του τύπου "μεσογειακό ταπεραμέντο",γιατί ο τσαμπουκάς δεν κληρονομείται,είναι επίκτητος και διδάσκεται απ''το σπίτι..
Τζόε Ντάλτον
17/03/2010 13:48
Του ρίχνεις κρυφά(με συνταγή γιατρού )ηρεμιστικό στον καφέ
Ξέρω ανθρώπους που το κάνουν με καλά αποτελέσματα!
:-)
Και το Σαββατοκύριακο, πάλι με καλά αποτελέσματα, τους ρίχνουν κρυφά στον καφέ , σιάλις(ένα πράμα σα Βιάγκρα)
ΜΑΡΙΑ ΗΛΙΑΔΗ
17/03/2010 11:34
Η σκληρή πραγματικότητα(γραφειοκρατία, αναξιοκρατία, αποξένωση στις μεγάλες πόλεις) που βιώνουμε κάθε μέρα, μας φέρνει στα όριά μας. Ιδίως τώρα που έχει γίνει καθεστώς ο καθένας για τον εαυτό του( ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν) μας ωθούν να θυμώνουμε εύκολα με αποτέλεσμα να χάνουμε την ψυχική μας ηρεμία και να ξεσπάμε αναίτια στον κοντινό μας περιβάλλον. Η συμβουλή μου? Ψυχραιμία και προσοχή να μην είμαστε πολύ δοτικοί σε οτιδήποτε. Ας κρατάμε και κάτι για τον εαυτό μας. Ευχαριστώ που μου δόθηκε η ευκαιρία να διατυπώσω την άποψή μου.
Βασια
17/03/2010 11:19
@ maria stef 17/3/2010 09:54

Tον λυπασαι...
maria stef
17/03/2010 09:54
an aytos poy eixei ekrixeis thimoy nomizei oti mono oi alloi ftene kai oti AYTO POU PATHENEI EINAI FYSIOLOGIKO! TI KANEIS ESY??
salograia
17/03/2010 09:35
vana
Η δική μου εμπειρία λέει ότι μπορείς να συναναστρέφεσαι με ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς και όμως να κρατάς απόλυτη ψυχραιμία εξ αιτίας των εσωτερικών σου τοποθετήσεων.
Εχω δει άτομα που το πετυχαίνουν και πραγματικά τα θαυμάζω.
Ζούν στον ίδιο χώρο με μας, έχουν το ανάλογο νευρικό σύστημα με μας, τους κάνουν τις μύριες άδικες επιθέσεις και αυτοί, εκεί! στωικοί, ήρεμοι βούδες!
Μα για Ονομααα! :-)
vana
17/03/2010 08:20
Σε αυτήν την χώρα που ζούμε και με τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε έστω και εαν είσαι φυσιολογικός χωρίς εκρήξεις θυμού, είναι αδύνατο να μην υποστείς μια έκρηξη καθημερινά και επι μονίμου βάσεως!