Επιφυλλίδα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 09/04/2010 07:00 |

Η ασεβής Εκκλησία
Του Θανάση Θ. Νιάρχου

Σαφέστατα δεν εννοούµε την Εκκλησία ως Σώµα Χριστού, αλλά το κοµµάτι της που ονοµάζεται ιερείς, µητροπολίτες, ιεράρχες. Μεγάλη Πέµπτη βράδυ, στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής της οδού Ακαδηµίας, στις εννέα παρά δέκα ακριβώς, µετά το «Ο εν ύδασι την γην κρεµάσας». Ενας ιερέας στην Ωραία Πύλη µιλάει µε ήρεµο στόµφο και λέει πως θα περιέλθει δίσκος ώστε µε τα χρήµατα που θα συγκεντρωθούν να ενισχυθεί η Εκκλησία των Ιεροσολύµων. Προσθέτει µάλιστα πως ο Χριστός δεν µας κατέλιπεν οτιδήποτε το υλικό, παρά µόνον τον Σταυρό του Μαρτυρίου του, ώστε χρειάζεται το σχετικό κενό να το γεµίσουν οι σηµερινοί πιστοί. Θα ήθελε να ρωτήσει κάποιος τον ιερέα ή, ακριβέστερα, την Ιεραρχία που µε δική της αναµ φισβήτητα απόφαση ακούστηκε µετά το «Ο εν ύδασι την γην κρεµάσας» ο δεκάρικος για τη συγκέντρωση των χρηµάτων: Ποιος µπορεί πια να λογαριάζεται τόσο αφελής ώστε να αδυνατεί να σκεφθεί το στοιχειώδες, ότι δηλαδή για να µη µας έχει κληροδοτήσει τίποτε το υλικόν ο Χριστός σηµαίνει πως δεν αναγνώριζε την ελαχιστότερη αξία σε οτιδήποτε υλικόν. Με συνέπεια οι επίσηµοι απολογητές του, αντί να τον τιµούν, να τον παραµορφώνουν, αν δεν τον εξευτελίζουν κιόλας. Στον βαθµό βέβαια που µπορεί να εξευτελιστεί ένα σύµβολο που παραµένει αναλλοίω το και απρόσβλητο, αιώνες τώρα, παρά τις προσβολές και τις επιθέσεις που έχει δεχτεί και εξακολουθεί να δέχεται. Επειτα κάθε αγωνιών χριστιανός δεν γίνεται να µη ρωτήσει κάθε ιερωµένο που θα συναντούσε στον δρόµο του: Πόσο, επιτέλους, πιο ακριβά θα µπορούσε να έχει πουληθεί µέσα στους αιώνες ένα κοµµάτι ξύλου που αντιγράφει τον Σταυρό του Μαρτυρίου και που αν γίνεται να αποκτήσει αξία, δεν θα έπρεπε να είναι γιατί ασίγαστος παραµένει σε όλους ο φόβος του θανάτου, ώστε να προστρέχουν σ’ αυτόν ως έσχατη ελπίδα σωτηρίας, αλλά γιατί η Εκκλησία µε τα έργα της κάνει πιθανή την ύπαρξη του θαύµατος.

Οποιοσδήποτε προσέρχεται σε µιαν εκκλησία, περιστασιακά ή κατ’ εξακολούθηση, το κάνει µε το αίσθηµα πως ο συγκεκριµένος χώρος τού χρειάζεται για να ακουµπήσει και να εκφράσει ό,τι πολυτιµότερο νιώθει να υπάρχει µέσα του.

Δεν έχει κανείς το δικαίωµα (αντίθετα θα έπρεπε να λογαριάζεται απεχθέστατος) να τον κάνει να αισθάνεται πως χρειάζεται να πληρώσει προκειµένου να εκφραστεί ή έστω να συγκεντρωθεί στον εαυτό του. Αν η Εκκλησία υποβιβάζει την ανάγκη της επαφής µαζί της σε µια δοσοληψία αντίστοιχη µε κείνη της Εφορίας, που αν δεν πληρώσει κάποιος κινδυνεύει να πάει φυλακή, τότε δεν συντρέχει λόγος να υφίσταται η Εκκλησία. Ή, µάλλον, φαίνεται πως για τη συνείδηση ενός µεγάλου µέρους του κόσµου έχει καταργηθεί, αφού στην ίδια εκκλησία, το βράδυ της Μεγάλης Πέµπτης, ακούστηκαν µέσα σε µιάµιση ώρα δέκα το λιγότερο κινητά, ενώ οι κάτο χοί τους, σαν να βρίσκονταν σε χώρο εµποροπανήγυρης, χαµηλόφωνα ή µεγαλόφωνα, µίλησαν κανονικότατα. Αν οι ίδιοι οι λειτουργοί δεν είχαν απαξιώσει τον χώρο της Εκκλησίας, κατά έναν µυστηριώδη αλλά και ευεξήγητο ταυτόχρονα τρόπο κανένα κινητό δεν θα είχε ακουστεί.

Εχουµε κατ’ επανάληψη οµολογήσει πόσο σπουδαίοι είναι οι στίχοι της Κικής Δηµουλά που γράφει, καθώς το αδιαχώρητο στις εκκλησίες το βράδυ της Μεγάλης Πέµπτης δεν της επιτρέπει να πλησιάσει τον Εσταυρωµένο: «Δεν πειράζει.

/ Θα µάθω το τετέλεσται / από άλλη πηγή. / Πιο θετική». Δεν θα ‘πρεπε όµως να λογαριάζονται οι στίχοι αυτοί περισσότερο ως υπονόµευση ενός θρησκευτικού αισθήµατος παρά ως η µοναδική οδός σωτηρίας που µας έχει αποµείνει;

§ Ο Θανάσης Θ. Νιάρχος είναι ποιητής, συνεκ δότης του περιοδικού «Η Λέξη».

Νεκταρία
10/04/2010 14:07
Βάγγο δεν αμφιβάλλω με αυτά που γράφεις αλλά δεν νομίζω το γεγονός ότι για τα κινητά των πιστών μέσα στην ακολουθία της Μεγάλης Πέμπτης ευθύνονται οι κληρικοί του Ναού,όπως γράφει ο αρθογράφος.
Βεβαίως και είμαι αντίθετη στη πρακτική και ψέγω και πολλούς ιερείς αν κατα την διάρκεια ιερων ακολουθιών ασχολούνται με τα κινητά τους.
Βάγγος
10/04/2010 02:26
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Εγώ συμφωνώ με το άρθρο. Για το στίχο της Δημουλά έχω επιφυλάξεις.
Ποιητής Β''
10/04/2010 01:37
Αγαπητή Νεκταρία Μια και μιλάμε για κινητά τηλέφωνα, σε πρόσφατο ταξίδι μου στο Άγιο Όρος, τα κινητά που περισσότερο κουδούνιζαν ήταν των μοναχών και όχι ημών των κοσμικών. Ας μην αναφέρω πως παλιότερα, σε βραδυνή πεζοπορία στις Καρυές (πρωτεύουσα του Όρους) εντυπωσίαζαν οι θερμές αναλαμπές από τα κεριά στα πράθυρα και τα κονάκια των εκεί διαβιούντων μοναχών - ενώ σήμερα το θρησκευτικό αυτό συναίσθημα δέους έχει αντικατασταθεί από αναλαμπές τηλεοράσεων. Αυτά, για να ξέρουμε τί λέμε.
Νεκταρία
10/04/2010 00:09
"Οποιοσδήποτε προσέρχεται σε ιαν εκκλησία, περιστασιακά ή κατ εξακολούθηση, το κάνει ε το αίσθηα πως ο συγκεκριένος χώρος τού χρειάζεται για να ακουπήσει και να εκφράσει ό,τι πολυτιότερο νιώθει να υπάρχει έσα του."
Aν αυτό που γράφετε το υιοθετείτε τότε δεν θα σας απασχολούσε η περιαγωγή δίσκου (που πάντα βγαίνει),
εξάλλου δεν σας υποχρεώνει κανείς να ρίξετε χρήματα στο δίσκο.
Ούτε το γεγονός ότι κινητά τηλέφωνα κτυπούσαν και οι κάτοχοί τους απαντούσαν ανεξέλεγκτα αποτελεί απαξίωση της Εκκλησίας απο τους λειτουργούς της,όπως λέτε,διότι δεν νομίζω ότι θα κάνουν τους χωροφύλακες αν οι πιστοί έχουν ανοικτά τα τηλέφωνά τους.Η έλλειψη σεβασμού στο χώρο ενός Ναού φαίνεται απο τόν τρόπο προσέλευσης, απο την αμφίεση,απο τη φλυαρία του κόσμου,ο οποίος μάλλον δεν αισθάνεται την ιερότητα του χώρου,με αποτέλεσμα να μιλά,φωνασκεί,απαντά στα τηλέφωνα κ.α.
Αυτά εκφράζετε και εσείς λοιπόν,αφου προφανώς δεν παρατηρήσατε τους κατόχους των τηλεφώνων
ΑΠ
09/04/2010 13:45
Εντάξει κύριε Νιάρχο, καλά και σωστά είναι αυτά που γράφεις, αλλά έχω μια ερώτηση. Αφού σε ενδιαφέρει η Εκκλησία ως χώρος μυστηρίου, αφού - σωστά - δεν ταυτίζεις την ιεραρχία με την Εκκλησία-σώμα Χριστού, εσύ τι έκανες ή τι προτίθεσαι να κάνεις για να σώσεις το μυστήριο και το εκκλησιαστικό σώμα του Χριστού; Μήπως οι ''παπάδες'' έχουν αναλάβει επειδή οι διανοούμενοι πολλές φορές τραβάνε γραμμή και λένε ''δε θα στριμωχτώ εγώ μαζί με την πλέμπα για να πλησιάσω και να προσκυνήσω τον Εσταυρωμένο, του χρόνου θα δω τον Επιτάφιο από την τηλεόραση''; Καλά κάνεις και γράφεις όσα γράφεις, αλλά μην πέφτεις κι εσύ στην παγίδα που επισημαίνεις. Είσαι κι εσύ υπεύθυνος για την Εκκλησία, και πλήρες μέλος της, όσο και ο αρχιεπίσκοπος.
Έρις
09/04/2010 13:42
"το κοάτι της που ονοάζεται ιερείς, ητροπολίτες, ιεράρχες": Να σας βοηθήσω λίγο; Κλήρος λέγεται, κύριε Νιάρχο. Μην παιδεύεστε.

όλες οι τελευταίες ειδήσεις