Κάµα Σούτρα στο Μετρό

Του Γκαζµέντ Καπλάνι   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 24/08/2010 07:00 |

Εχω τη διαστροφή να προσπαθώ να δω τους τίτλους των βιβλίων που διαβάζουν οι άλλοι που κάθονται δίπλα ή απέναντί µου.

Στην παραλία, στο Μετρό, στο λεωφορείο, στο τρένο. Συµπεριφέροµαι κυριολεκτικά σαν ηδονοβλεψίας. Νιώθω ένα αίσθηµα έντονης µη ικανοποίησης όταν δεν καταφέρνω να δω τον τίτλο. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να αφηγηθώ τη σπάνια προχθεσινή µου εµπειρία. Στο Μετρό, µεσηµέρι, µια κυρία γύρω στα σαράντα, µε ένα µοβ βραχιόλι στο δεξί της χέρι, κάθεται στο απέναντι κάθισµα και διαβάζει. Για την ακρίβεια, ξεφυλλίζει ένα χοντρό βιβλίο που έχει ακουµπήσει στο αριστερό της πόδι. Ρίχνω µια µατιά στον τίτλο: «Κάµα Σούτρα, το εγχειρίδιο του έρωτα».

Πρώτη φορά βλέπω στη ζωή µου κάποιον/ κάποιαν να ξεφυλλίζει δηµόσια το Κάµα Σούτρα, λέω µέσα µου. Το βιβλίο έχει πράσινο χρώµα και στο εξώφυλλο δεσπόζει ένα ινδικό ζευγάρι, ηµίγυµνο και εξωτικό. Επάνω είναι γραµµένο το όνοµα του συγγραφέα, του Vatsyayana, του ινδού σοφού που έγραψε το εγχειρίδιο του έρωτα πριν από περίπου 19 αιώνες. Στην Ευρώπη το Κάµα Σούτρα έφθασε αργά, πριν από δύο αιώνες, τότε που µεσουρανούσε η αποικιοκρατία και η λατρεία της εξωτικής Ανατολής. Οι τρεις σκοποί της ύπαρξης, γράφει ο Βατσιαγιάνα, είναι η εξουσία, η ηδονή και η θρησκεία. (Οι άθεοι σαν και µένα έχουν ήδη χάσει τον έναν από τους τρεις σκοπούς).

Κατά λάθος οι άνθρωποι νοµίζουν ότι το Κάµα Σούτρα είναι απλά µια περιγραφή εξεζητηµένων ερωτικών πράξεων. Υπάρχουν, βέβαια, και αυτές αλλά αποτελούν το πιο βαρετό µέρος. Ετσι κι αλλιώς, πολλές από αυτές τις στάσεις είναι ανέφικτες για όσους ανήκουµε στην κατώτερη κάστα τού «δεν έχω τόσο άφθονο χρόνο, δεν έχω προσωπικό µασέρ, δεν είχα τη δυνατότητα να µάθω τις εξήντα τέσσερις τέχνες της σαγήνης και του σεξ».

Πολύ πιο γοητευτικές βρίσκω τις λεγόµενες «θεατρικές ερωτικές σκηνές»: η γυναίκα που στέκεται στο κατώφλι του σπιτιού της, εκείνη που σε κοιτά επίµονα στα µάτια, η γυναίκα που «εάν τη βλέπεις, στρέφει το βλέµµα της», σίγουρο σηµάδι αυτό ότι το βέλος του έρωτα έχει χτυπήσει την καρδιά της. Ή η σκηνή όπου εκείνος βγάζει αργά τα ρούχα της. Ακόµη, η σκηνή όπου οι δυο τους ατενίζουν το φεγγάρι, µε µάτια υγρά από το πάθος και την ηδονή. Η σκηνή όπου οι νεόνυµφοι, µετά τον έρωτα, πηγαίνουν χωριστά στο λουτρό, σαν να είναι άγνωστοι µεταξύ τους. Το εκπληκτικό είναι ότι ο Βατσιαγιάνα έγραψε το Κάµα Σούτρα απέχοντας ο ίδιος εντελώς από το σεξ. Τελικά, περιγράφουµε καλύτερα αυτό που επιθυµούµε και όχι αυτό που κατέχουµε.

Η άγνωστη γυναίκα απέναντί µου σηκώνεται απότοµα από το κάθισµα. Σαν να έχει διαβάσει τις σκέψεις µου. Μου ρίχνει ένα γρήγορο βλέµµα. Το συνοδεύει µε ένα χαµόγελο, πονηρό και ειρωνικό µαζί. Ο συρµός σταµατάει, εκείνη κατεβαίνει. Μου µένει στο µυαλό η τελευταία εικόνα της, το χαµόγελό της, πονηρό και ειρωνικό. Ή µήπως έτσι µου φάνηκε; Ο άνδρας και η γυναίκα ψάχνουν, γράφει ο Βατσιαγιάνα, ψάχνουν και θα ήθελαν να ξέρουν. Αλλά αυτά τα πράγµατα είναι µυστικά, το µυαλό και η καρδιά του ανθρώπου ασταθή: ποιος ξέρει τι θα γίνει, και πότε, και πώς, και από ποιον;

LΙΝΚ: http://gazikapllani.blogspot.com

19
Π.Π.
25/08/2010 20:03
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, αγαπητή Λιτσα!!! Ελεος πια.
Αγαπητε κύριε Καπλάνι, συνεχίστε -και- έτσι παρακαλω.
Καλό απόγευμα σε όλους.
Κατερίνα Κ.
25/08/2010 19:32
Κύριε Καπλάνι ευχαριστούμε πολύ που σε άλλη μια βδομάδα κακών νέων με σκοτεινά πάθη πήρατε ως έναυσμα κάτι μικρό και φτιάξατε ένα άρθρο χάρμα. Και τι πειράζει που δεν είναι επιπέδου Χειμωνά αγαπητοί συναναγνώστες; Με τον "Πεισίστρατο" ανά χείρας πορευόμαστε ως έθνος δηλαδή; Δεν είναι εύκολο πράγμα η συγγραφή, όσοι χλευάζουν τα δήθεν ταπεινά πρώτα υλικά σας, ας γράψουν πρώτα σε 300 λέξεις μια ιστορία που να βγάζει νόημα και να κρατάει το βλέμμα και μετά να κάνουν κριτική. Μάλλον δύσκολο βέβαια για τους εθισμένους μοντέρ άρθρων που έχουν και όρεξη για έκθεση ιδεών μετά αλλά ας διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας.....Καλή συνέχεια!
Ανθισμενη Κερασια
25/08/2010 16:16
Κυριε Γκαεμζτ. Εγω ημουν. Η ματια ηταν οντως πονηρη γιατι σας αναγνωρισα. Ομως, δεν βρηκα το θαρρος να κανω μια κινηση. Βλεπετε και η αναγνωση του βιβλιου με ειχε.....αναστατωσει καπως. Τι λετε? Αυριο το μεσημερακι στις 14:30 στον σταθμο Μετρο στο Συνταγμα. Δεν χρειαζεται να κραταω το βιβλιο για να με γνωρισετε. Θα φοραω ομως το βραχιολι μου...
ΛΙΤΣΑ
25/08/2010 09:34
Τι άλλη ανωμαλία θα δούμε και θα ακούσουμε;;;;;

Σίσσυ
25/08/2010 01:21
Ρε τι τραβάει ένας αρθρογράφος που σκέφτηκε να μεταφέρει ένα περιστατικό ανάλαφρο, έτσι για αλλαγή τόσο των αναγνωστών του όσο και του ίδιου. Φασιστοκολλημένοι του την πέφτουν για τον Αλβανό που βίασε και σκότωσε το παιδάκι (λες και ο κος Καπλάνι είναι ο απανταχού δικηγόρος των ομοεθνών του. Α, με την ευκαιρία ένας "παππούς" Έλληνας στην Ηγουμενίτσα βίασε ένα 6χρονο κοριτσάκι από την Αλβανία...αλλά για αυτό μόκο τα ΜΜΕ). Θεούσηδες του την λένε γιατί έχασε το νόημα της θρησκείας, λες και είναι κανας παπάς που ξέχασε τη πρωινή λειτουργία του. Έχουμε και τον αναγνώστη κ. Παπαντζίκο που ως "σεξολόγος" διαβλέπει την πρόθεση του αρθρογράφου για καμάκι. Ερώτηση: Κε Καπλάνι, σας κολλάνε ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά; Γιατί πρέπει να έχετε γερή κράση για να διαβάζεται τόση μπουρδολογία από τα σχόλια... Καλό κουράγιο λοιπόν ;-)
Κωνσταντινος Νισυριος
24/08/2010 19:47
Καλο το αρθρο. Πονηρος ο Στεφ. Παπαντζικος. Κακος παλι... πολυ κακος ο SPYROS. Γιατι ρε Σπυρο σπερνεις τοσο μισος... πρεπει να εισαι πολυ δυστυχισμενος ανθρωπος.
βασίλης
24/08/2010 19:46
@14.18 Φοβάμαι πως κι ο δικός σου ομοεθνής, ο 70άρης παιδόφιλος από την Ηγουμενίτσα δεν θα διαβάσει το δικό σου σχόλιο.
αναγνώστρια
24/08/2010 18:06
Ποιητικό κείμενο: μου θυμίζεις γιατί σε θαυμάζω από τις αρχές ακόμα της προηγούμενης δεκαετίας. Γκάζι με ξανακερδίζεις και ένα έχω να πω: ευχαριστώ πολύ
Ελένη
24/08/2010 17:52
Ναι κ. Καπλάνι μου, ο κ. Στεφ. Παπαντζίκος έχει δίκιο, σήμερα ήσασταν σαν να γράφατε στο "Σε είδα" της Athens Voice!
Βουχ
24/08/2010 16:21
Να διαβάζεις το Κάμα Σουτρα στο μετρό ειναι χαριτωμένο και ωραιότατο. Να είσαι 50αρα γυναίκα και να παρακολουθεις στο κινητό σου το βίντεο της Αλεξανδράτου μετ''εμβρίθειας αδιαφορώντας μάλιστα για το αν οι συνεπιβάτες έχουν πλήρη οπτική πρόσβαση στην οθόνη σου, είναι μεγάλη ξεφτίλα. Μου έτυχε και το είδα στο μετρό την εποχή που το βίντεο ξεπουλούσε...
Κιτρινο βραχιολι
24/08/2010 16:15
Εγω θα μπαινω τωρα στο Μετρο και θα διαβαζω τον " εραστη της λαιδης Τσατερλυ"...
ανώνυμος
24/08/2010 15:44
αν έχετε χάσει έναν απο τους σκοπούς της ύπαρξης, τη θρησκεία, πείτε μας λίγο για την εξουσία και την ηδονή...
SPYROS
24/08/2010 14:18
Κε Καπλανι, λαθος μερα διαλεξες να συγγραψεις ''περι ερωτος'' οπως θα ελεγαν οι ελληνες το καμα σουτρα. Τραγικη συμπτωση, για μια ακομη φορα ενας αλβανος πρωταγωνιστησε σε ενα ακραιο εγκλημα (βιασμος και δολοφονια ενος 11χρονου κοριτσιου στην Αρκαδια). Μαλλον ο ομοεθνης σου δεν προλαβε να σε διαβασει...
cazzoduro
24/08/2010 14:01
Πολύ ωραίο το θέμα σας για το Γάμα Σούτρα με μέτρο.
menelaos
24/08/2010 13:59
βρίσκω πεζό και ασήμαντο το διήγημα, δηλαδή, γράφωντας οτι διαβάζει ο καθένας στο λεωφορείο η στο μετρό, βγαίνει τόσο ευκολα το μεροκάματο? τότε και εγώ θα ηθελα να γράψω τις χαζομάρες που βλέπω γύρω μου, και να πληρώνουμε κιόλας!
ΓΙΑΝΝΗΣ Κ.
24/08/2010 11:41
Σας έριξε χαμόγελο γρήγορο και πονηρό.Μάλιστα ! Στην επόμενη επιφυλλίδα να περιμένουμε τη συνέχεια της ιστορίας;
simela
24/08/2010 10:42
"Τελικά, περιγράφουμε καλύτερα αυτό που επιθυούε και όχι αυτό που κατέχουμε" έτσι μου φαίνεται κι εμένα..... το δεδομένο (το ότι κατέχουμε) καταντά κομμάτι αδιάφορο μα το επιθυμητό εμπνέει έντονα και με διάφορους τρόπους! την ίδια διαστροφή (να κρυφοκοιτάζω τι διαβάζει ο άλλος) την έχω κι εγώ κι έχω αντιμετωπίσει διαφόρων ειδών βλέμματα από τα "θύματα" μου αλλά who cares...
Στέφ. Παπαντζίκος
24/08/2010 10:22
. Γκαζμέντ Καπλάνι, δεν είχες φαίνεται το θάρρος να την "πέσεις" στην σαρανταπενηντάρα επί τόπου και επιχειρείς να το κάνεις μέσα από την εφημερίδα. Κι αν δεν διαβάζει η ίδια ΤΑ ΝΕΑ, όλο και θα το κάνει κάποια φίλη της που γνωρίζει το μόβ βραχιόλι και το πράσινο βιβλίο.
ΧΡΗΣΤΟΣ
24/08/2010 09:46
Καλόοοο...