ΣΠΥΡΟΣ ΠΕΦΑΝΗΣ

«Οι ξένοι καπετάνιοι μάς λένε πειρατές!»

Ενας πλοίαρχος της ακτοπλοΐας μιλάει για την περιπέτεια τού να κυβερνάς πλοίο στο Αιγαίο

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ GΑRΑΡΟGLΟU@DΟLΝΕΤ.GR   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 21/08/2010 07:00 |
Ο Σπύρος Πεφάνης από το 2007 είναι καπετάνιος του Βlue Star Ιthaki. «Πρώτα είμαι ναύτης και μετά καπετάνιος», λέει
 «Οι ξένοι καπετάνιοι μάς λένε πειρατές!»
Από μικρός αγαπούσε τη θάλασσα. Ο πατέρας του, Κεφαλονίτης από το Αργοστόλι, ήταν καπετάνιος σε ποντοπόρα πλοία. Ο Σπύρος Πεφάνης επέλεξε να υπηρετεί στην ακτοπλοΐα και, ως καπετάνιος του Βlue Star Ιthaki, μεταφέρει καθημερινά
χιλιάδες επιβάτες. Είναι ένας από τους καπετάνιους, τους αφανείς πρωταγωνιστές του καλοκαιριού, που φροντίζουν για την ασφαλή μετακίνηση στους τόπους των διακοπών μας στα δύσκολα λιμάνια του Αιγαίου.

O πατέρας κ. Πεφάνη του όχι μόνο δεν τον απέτρεψε, αλλά το ήθελε πολύ και σήμερα τον καμαρώνει. Ο ίδιος, βέβαια, δεν θα επιθυμούσε και ο πεντάχρονος σήμερα γιος του να τον ακολουθήσει στις επιλογές του. Θα του άρεσε, ωστόσο, να ασχοληθεί με τα ναυτιλιακά. «Είναι ένα επάγγελμα που είτε το δεις από τη στεριά είτε από τη θάλασσα, δεν χάνεται ποτέ».

Μπήκε στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων το 1991. Πρώτο ταξίδι με πετρελαιοφόρο από τον Περσικό προς Αμερική, 40 μέρες. Ολα τα ταξίδια του τα θυμάται. Αλλά το πρώτο είναι πάντα εμπειρία ζωής. «Την πρώτη φορά τρέμουν τα πόδια μέχρι να συνηθίσεις». Μετά τα μεγάλα καράβια στράφηκε στην ακτοπλοΐα. Από το 2007 είναι καπετάνιος του «Βlue Star Ιthaki», μεταφέροντας καθημερινά χιλιάδες επιβάτες στα νησιά των Κυκλάδων και ζώντας από μέσα τα προβλήματα της ελληνικής ακτοπλοΐας. «Πρώτα ναύτης, μετά καπετάνιος», είναι η συμβουλή που πήρε από τους παλιότερους. «Ο καπετάνιος από μόνος του δεν μπορεί να κάνει πολλά. Αν κερδίσεις τον σεβασμό του πληρώματος, θα αποδώσει και θα βγει μια καλή εικόνα του πλοίου σου και κατ΄ επέκταση της εταιρείας. Οπου πρέπει, να είσαι αυστηρός. Αλλά να κρατάς ισορροπίες και να είσαι δίκαιος», τονίζει.

Οι Ελληνες, αναφέρει ο Σπύρος Πεφάνης, δεν είναι εύκολοι, αλλά είναι καλοί επιβάτες. Θέλουν να ταξιδέψουν καλά, να φτάσουν στην ώρα τους, να μην ταλαιπωρηθούν. Στην Ελλάδα, ωστόσο, δεν υπάρχουν λιμάνια. Οσο και να προσπαθούν οι λιμενικοί να διευθετήσουν κάποια πράγματα δεν υπάρχουν υποδομές. Η Τήνος είναι το πιο δύσκολο λιμάνι της Ελλάδας. Οι ναυτικοί το λένε «εκτός συναγωνισμού». Στην είσοδό του ο καιρός είναι συνήθως δύσκολος και όταν το πλοίο πλησιάζει όλοι είναι σε εγρήγορση. «Ρεσάλτο». «Οι ξένοι καπετάνιοι μας λένε πειρατές! Δεν μπαίνουμε με πλοίο στο λιμάνι, κάνουμε ρεσάλτο...». Γι΄ αυτό όλοι οι πλοίαρχοι είναι ικανότατοι, αφού στην ελληνική ακτοπλοΐα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα να προβλέψεις όλες τις δύσκολες συνθήκες.

Σήμερα τα περισσότερα πλοία είναι πλέον καινούργια, ενώ και τα πιο παλιά είναι καλοσυντηρημένα, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το καλοκαίρι βγάζουν το βεβαρημένο πρόγραμμα με τις λιγότερες δυνατές βλάβες. Οι περισσότερες εταιρείες ακολουθούν πολιτική ανανέωσης του στόλου τους. «Τα πλοία θα ήταν πολύ καλύτερα αν δούλευαν σε λιμάνια με τις σωστές συνθήκες. Ευτυχώς που οι λιμενικοί είναι έμπειροι και εξοικειωμένοι και μπορούν να μας βοηθήσουν», επισημαίνει καπετάνιος του «Βlue Star Ιthaki».

Ο καιρός πάντα προβληματίζει τον ναυτικό στο ταξίδι. Πρέπει να τον λαμβάνεις υπόψη ώστε να ταξιδέψεις όσο πιο σωστά γίνεται, να μη ζορίσεις το πλοίο, να μην το χτυπήσεις. Το ίδιο κάνεις και σε ένα μεγάλο πλοίο στον ωκεανό, ωστόσο στην ακτοπλοΐα έχεις πιο δύσκολο φορτίο, τους επιβάτες. Ο καλός καπετάνιος φροντίζει να σκέφτεται και να προγραμματίζει τι μπορεί να πάει στραβά, ώστε ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμος, εξηγεί.

Στα 39 του, σήμερα, προτιμά την ακτοπλοΐα από τις μεγάλες θάλασσες. Αλλος τρόπος ζωής, άλλες δυσκολίες. Στον ωκεανό ο καπετάνιος αδημονεί να πιάσει λιμάνι, να αδειάσει, να ξεφορτώσει, να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί. Στο Αιγαίο περισσότερο κινδυνεύεις στο λιμάνι παρά στη θάλασσα, λέει.

Ο Σπύρος Πεφάνης έχει δει και αντιμετωπίσει πολλά. Στη διάρκεια ενός ταξιδιού στον Β. Ατλαντικό με γκαζάδικο άκουγαν στον ασύρματο εκκλήσεις για βοήθεια από παραπλέον πλοίο. Αργότερα έμαθαν ότι χάθηκαν όλοι. Στη θάλασσα έχει χαθεί κι ένας συμμαθητής του. «Το μυαλό κάνει παιχνίδια. Πας εσύ στη θέση του. Πολλές φορές λες ότι σε βοήθησε η Παναγία κι ο Αγιος Νικόλας να γυρίσεις σώος».

Η οικογένεια. Η σύζυγος, ο πεντάχρονος γιος και η δίχρονη κόρη του τού λείπουν πολύ. «Οταν ταξιδεύεις δεν μπορείς να είσαι δίπλα στο παιδί. Τις περισσότερες φορές η μόνη επικοινωνία είναι το τηλέφωνο. Ο μικρός θέλει να έρχεται μαζί, να βλέπει, να ακούει παραγγέλματα, να ταξιδεύει με το πλοίο. Στο παιδικό του το μυαλό είναι κάτι μαγικό». Ο πατέρας του, ωστόσο, ελπίζει πως μεγαλώνοντας θα συνειδητοποιήσει τι πραγματικά είναι αυτό το επάγγελμα. Πολλές φορές η συναισθηματική φόρτιση από την έλλειψη των οικείων του είναι μεγάλη, αλλά αυτή βγαίνει μόνο την ώρα που βρίσκεται μόνος στην καμπίνα: «Την ώρα που ταξιδεύω τα αφήνω όλα στην άκρη. Δεν μου επιτρέπεται. Πρέπει να προσέχω το πλοίο».

Και για τη σύζυγο είναι πολύ δύσκολο. Οταν όμως παντρεύεσαι ναυτικό, γνωρίζεις ότι θα έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις. Δεν τις αποδέχεσαι πραγματικά ποτέ, αλλά σιγά σιγά μαθαίνεις να ζεις υπ΄ αυτές τις συνθήκες. Γι΄ αυτό και δεν είναι επάγγελμα για γυναίκα. Οχι από θέμα ικανότητας. «Υπάρχουν κοπέλες που είναι πιο ικανές ακόμα και από τους άντρες. Το επάγγελμα, όμως, τελειώνει από τη στιγμή που θα θελήσει να κάνει οικογένεια. Μάνα, σύζυγος και ταξίδι δεν συμβαδίζουν. Ο πατέρας μπορεί να λείψει, η μάνα όχι», πιστεύει ο Σπύρος Πεφάνης.

ΕΙΠΕ
Στον ωκεανό ο καπετάνιος αδημονεί να πιάσει λιμάνι.
Στο Αιγαίο περισσότερο κινδυνεύεις στο λιμάνι παρά στη θάλασσα
Σούπερ Τζ
08/09/2010 13:52
Για όσους γράφετε για τα κοντεινερόπλοια κλπ Το ίδιο φορτίο είναι άνθρωποι και κοντέινερ;; Απορώ που ακούω τέτοια πράγματα από ναυτικούς...
Αντώνης
23/08/2010 00:25
Ωραία και καλά, αλλά το "ενώ και τα πιο παλιά είναι καλοσυντηρημένα, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το καλοκαίρι βγάζουν το βεβαρημένο πρόγραμμα με τις λιγότερες δυνατές βλάβες" μάλλον δεν στέκει! Κάθε τρεις και λίγο χαλάνε τα πλοία και αυτό το καλοκαίρι!!!
Αγύριγο κεφάλι
22/08/2010 21:47
Ελα τώρα.Τι να πουν και οι Νορβηγοί ,οι Αργεντινοί και οι Βρετανοί κατπετάνιοι.Εκεί να δες λιμάνια .Εκεί να δεις καιρικές καταστάσεις,Μιλάνε οι ωκεανοί ,μιλάνε κι οι πισίνες.
fuser
22/08/2010 21:43
"Το δε ναυτικον τεχνης εστιν ωσπερ και αλλο τι, και ουκ ενδεχεται οταν τυχη εκ παρεργου μελετασθαι, αλλα μαλλον μηδεν εκεινω παρεργον αλλο γιγνεσθαι..." Θουκυδιδου ξυγγραφη.
Γιωργος.Κ
22/08/2010 17:23
Καπεταν Σπυρο.
Ως πρωιην Ναυτικος,σου βγαζω το καπελο μου ,δια τα γραφομενα σου μακαρι να υπειρχαν και αλλοι σαν και εσενα,που παρ ολες τοις δυσκολιες που εχεις καθημερινως μεταφερεις επιβατες και πληρομα σωον και αβλαβες.
Μετ'' εκτιμησεως
Γιωργος Συνταξιουχος Ηλεκτρολογος ΕΝ
Γιαννης Οθειτης
22/08/2010 17:00
Γεια σας.Γραφουν οτι η Ελληνοκτητος Ναυτιλια ειναι η πρωτη στον κοσμο.Οτι δισεκατομμυριων παραγγελιες πλοιων κλπ κλπ. Τα θεμελια της πρωτιας ανηκουν στους Ελληνες ναυτικους που δεν ζουνε πια.Στους καπεταναιους που εφερναν κερδη εξτρα κερδη απο υπερφορτωσεις, κρυψιμο πετρελαιων των ναυλωτων,στερηση απο τον ναυτικο των δικαιωματων του μισθων επιδοματων και αλλων,φοβερες οτι δεν σας ξαναδινουμε δουλεια,κομμουνιστες....
Αυτοι λοιπον οι κροισοι ας φυγουν απο τα πολυτελει γραφεια τους να μαζευτουν πανω σε καποιο σαραβαλλο βαπορι απο αυτα που δεν θα υπαρχουν, να πανε μεσοπελαγα στον ωκεανο,να στειλουν λουλουδια με τα κυμματα,να σκορπιστουν στα πελαγα τα ροδοπεταλα τους γιαυτους που δεν εχουν ταφο με καντηλι και λουλουδια.Να στησουν αγαλαματα στην Ακτη Μιαουλη για τον Ελληνα Καπετανιο και για την μανα του Ελληνα Ναυτικου. """Ο Λιβανος απεθανε, η σκουνα ΖΕΙ ακομη""ευχαριστω
Χρήστος Πάτρας
22/08/2010 15:44
Καλά τα λέει ο αγαπητός συνάδελφος, αλλά καλό είναι να μην συγκρίνει το Αιγαίο που γνωρίζει καλά με τους Ωκενούς και τις διάφορες περιοχές του κόσμου που δεν γνωρίζει ,τουλάχιστον καλά..

Και εκεί ο Πλοίαρχος των κοντεϊνερόπλοιων ( στα οποία είναι όλη μου η υπηρεσία ), προτιμά πολλές φορές τον ωκεανό και να αντιμετωπίζει τις θύελλες και τους τροπικούς κυκλώνες παρά την τρέλλα των λιμανιών..

Όσοι μάλιστα έχουν κάνει ακτοπλοιία με πλοία κονταίνερ τακτικής γραμμής (που δεν χρησιμοποιούν τοπικούς πλοηγούς) στα λιμάνια της Ιαπωνίας , της Βόρειας Κίνας, της Taiwan, και της Κορέας με βδομάδες ολόκληρες ομίχλης πυκνής σαν γάλα, αναγκασμένοι να διατηρούν την υπηρεσιακή τους ταχύτητα των 22, 23 ή και 26 κόμβων μέσα σε συνθήκες τρομακτικής κυκλοφοριακής πυκνότητας από πλοία και ψαράδικα όλων των ειδών και χρωμάτων για να τηρήσουν το πρόγραμμα τους , περιοριζόμενοι ακόμη και στο να μπορούν να στρίψουν γιατί λόγω οριακών καταστάσεων ευσταθείας, στροφή του πλοίου με τέτοιες ταχύτητες σημαίνει κλίση 20 ή και παραπάνω μοιρών, μάλλον θα κάνουν διαφορετικές συγκρίσεις.....!

Όσο για την συννενόηση με τους Κινέζους, Κορεάτες η και Ιάπωνες Πλοιάρχους και ψαροκαπετάνιους, εκεί σας θέλω.. Οι Κινέζοι ιδιαίτερα, δεν μπορούν πολλές φορές να συννενοηθούν και μεταξύ τους..

Και δεν θα ξεχάσω ποτέ την γραμμή "Round the South World" της Evergreen ( Singapore, 4 λιμάνια στην Αυστραλία, Νεα Ζηλανδία, 4 λιμάνια στην Χιλή, πέρασμα από το cape Horn..!!, cape town, πέρασμα από το cape of Good hope, Durban και Singapore...) Τότε εγώ Πλοίαρχος και μόνος ΄Ελληνας σε ένα G type containership 2,850 Teu, τριάντα και κάτι ψιλά χρονών με Αξ/κους εγγλέζους και πλήρωμα Ιρλανδούς. Σημαία Παναμά.... Με τι μπορεί να μετρηθεί αυτή η εμπειρία....?

Γιατί τα γράφω όλα αυτά..

Γιατί τώρα που ο συνάδελφος ακτοπλόος μπορεί να ζορίζεται όντως από το αεράκι να μπή στην Τήνο, κάποιος άλλος ποντόπορος συνάδελφος , μόνος σε κάποια υγρή γωνιά αυτού του πλανήτη, νοιώθη στην σφιγμένη του ψυχή ότι ο στίχος του ποιητή " ..η πλώρη το κύμα εκέρδιζε οργιά με την οργιά.." δεν είναι απλά λόγια σε μιά όμορφη μουσική επένδυση, αλλά ψυχές που μετρούν τον χρόνο τους μέσα από το ρυθμικό αγκομαχητό των μηχανών και το βογκητό της πλώρης καθώς χτυπά και μετρά ένα ένα τα νερένια βουνά του ωκεανού...

ΣΕΒΑΣΜΟΣ λοιπόν...!

Χρήστος
Mάνος Βιντζηλαίος
21/08/2010 21:57
KΑΠΕΤΑΝΙΟΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία αλλά και υπέροχος άνθρωπος. Να''σαι καλά καπτά-Σπύρο και να έχεις πάντα καλές θάλασσες!
Αχαιός
21/08/2010 14:01
Το γεγονός οτι δεν γελάει ο Πεφάνης δεν είναι τυχαίο. Που να βρεί την όρεξη να γελάσει αφού τον πάνε ιππεύοντας απο το πρωί μέχρι το βράδυ. Μακρία απο τη δουλειά του Ναυτικού, ούτε ο σκύλος μου τέτοια τύχη. Κοιτάξτε και συγκρίνετε τη φωτογραφία αυτή με φωτογραφίες απο επαγγέλματα που πραγματικά προσφέρουν προνόμια και ικανοποίηση σε αυτούς που τα κάνουν, πχ του Στρατιωτικού. Εκεί όλοι οι Στρατιωτικοί γελούν, γιατί βασικά έχουν λύσει όλα τα προβλήματα της ζωής τους, εδώ ο Ναυτικός τι να γελάσει; Για το γεγονός ότι δουλεύει 14 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα, 30 μέρες το μήνα και δεν μπορεί ούτε οικογένεια να χαρεί ούτε κάν τα λεφτά που βγάζει; Γι`αυτό σου λέω, ασε καλύτερα. Να πάνε να την κάνουνε αυτή τη δουλειά τα Καραμάνια και οι γιοί των Εφοπλιστών.
Απένταρος Δίφραγκος
21/08/2010 09:25
Δεν ξέρω για τον εν λόγω καπετάνιο αλλά εχω τύχει σε πλοία που μόνο σούζα δεν τα έχουν σηκώσει τα παλικάρια! Να ''ναι καλά όλοι τους να μας ταξιδεύουν.

όλες οι τελευταίες ειδήσεις