Οι βιβλιοφάγοι δίνουν ραντεβού στα... κλαμπ

Εκατοντάδες λέσχες για αναγνώστες με μεράκι το βιβλίο σε όλη την Ελλάδα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής pstefanis@dolnet.gr   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18/01/2010 07:00 |
 Οι βιβλιοφάγοι δίνουν ραντεβού στα... κλαμπ
▅ «Τώρα ανοιγόμαστε ώστε παράλληλα με τις σχολικές λέσχες ανάγνωσης που ήδη λειτουργούμε με επιτυχία, να οργανώσουμε και περισσότερες, πιο ποιοτικές, νέες λέσχες ανάγνωσης ενηλίκων, να χαράξουμε μικρά μονοπάτια γνώσης στην παρέα, στην κοινωνία», λέει o συγγραφέας και ερευνητής της σχέσης μεταξύ μαθηματικών κι αφήγησης Απόστολος Δοξιάδης, από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας Θαλής+Φίλοι

«Μέχρι σήμερα έχουμε ιδρύσει εκατοντάδες λέσχες ανάγνωσης σε γυμνάσια και λύκεια από το Σουφλί ώς τη Νότια Κρήτη και από την Ηγουμενίτσα ώς την Κύπρο, καθώς και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε διάφορες πόλεις» εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης.

Κοινός παρονομαστής τους είναι το μεράκι για το βιβλίο. Συνηθίζουν να μελετούν από λογοτεχνία και ποίηση, μαθηματικά ή άλλες επιστήμες, μέχρι και μαγειρική. Και στην Ελλάδα πλέον, οι φανατικοί βιβλιοαναγνώστες στήνουν το ένα μετά το άλλο τα δικά τους γκρουπ, οργανώνονται με αυξητικούς ρυθμούς σε λέσχες, στα πρότυπα των πετυχημένων reading groups της Αγγλίας, των book clubs της Αμερικής. Με πρωτοβουλία της εθελοντικής, μη κερδοσκοπικής ομάδας Θαλής+Φίλοι, που ίδρυσαν από πέντε χρόνια για τη διάδοση της ανάγνωσης ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης, ο συγγραφέας- μαθηματικός σΤεύκρος Μιχαηλίδης και ο καθηγητής Στατιστικής Πέτρος Δελλαπόρτας, δημιουργήθηκαν πανελλαδικά περισσότερες από 300, ένα ολόκληρο δίκτυο, την τελευταία τετραετία. Εκατό δραστηριοποιούνται και φέτος, κατά 80% σε δημόσια σχολεία, οι μισές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι υπόλοιπες σε μικρότερες πόλεις αλλά και χωριά. «Οι λέσχες ανάγνωσης είναι μικρές ομάδες, συνήθως 10-20 ατόμων, που τους συνδέει η αγάπη τους για το διάβασμα. Κατόπιν συνεννόησης, αποφασίζουν να διαβάσουν όλοι, καθένας στον χώρο του, το ίδιο βιβλίο και συναντιούνται μια φορά τον μήνα, κατά βάση σε τακτή ημέρα, για να συζητήσουν σχετικά με το περιεχόμενό του. Ουσιαστικά, είναι ένας συνδυασμός ψυχαγωγίας, καλλιέργειας και καλής παρέας», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Δοξιάδης.

Στην πράξη, Θαλής+Φίλοι ενέπνευσαν μαθητές και καθηγητές μέσης εκπαίδευσης να καταπιαστούν κυρίως με έργα της λεγόμενης μαθηματικής λογοτεχνίας: να προσεγγίσουν διαφορετικά τη λογική και τα μαθηματικά μέσα από μυθιστορήματα, βιογραφίες, ιστορικά έργα, σε αφηγηματική εκλαΐκευση. Εδώ και λίγο καιρό, μάλιστα, η θεματολογία τους ξανοίχτηκε και σε βιβλία που σχετίζονται με φιλοσοφία, ιστορία, κλασική λογοτεχνία κι αστυνομικό μυθιστόρημα. «Κατά κανόνα, την ιδέα την υλοποιεί ένας ή περισσότεροι εθελοντές καθηγητές, με την άδεια του σχολείου τους. Συνήθως κάθε Παρασκευή μεσημέρι, εκτός σχολικού ωραρίου, παιδιά κι εκπαιδευτικοί συζητούν, για τουλάχιστον ένα δίωρο, κάθε φορά κι ένα κεφάλαιο του βιβλίου που διαβάζουν», περιγράφει ο κ. Δοξιάδης. Οι λέσχες ανάγνωσης του ΕΚΕΒΙ
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου- ΕΚΕΒΙ προβάλλει από το 2005 τις λέσχες ανάγνωσης, και από το 2008 και στην Κύπρο. «Για τα ελληνικά δεδομένα είναι κάτι πολύ φρέσκο, αλλά ξεκινήσαμε πολύ φιλόδοξα. Ήδη, σήμερα, εποπτεύουμε συνολικά 242 λέσχες, σχεδόν σε κάθε γωνιά της χώρας. Οι 57 από αυτές είναι παιδικές- μαθητικές, άλλες δύο οργανώθηκαν μέσα σε φυλακές», λέει ο υπεύθυνος του ΕΚΕΒΙ για τις λέσχες κ. Βασίλης Ρούβαλης.


«Τα παιδιά εθίστηκαν»

ΜΕ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ τη συνταγή, η λέσχη ανάγνωσης του 2ου Πειραματικού Λυκείου Αθηνών, στους Αμπελοκήπους, διανύει τον πέμπτο χρόνο λειτουργίας της. «Φέτος η αναγνωστική ομάδα μας αποτελείται από 25 μαθητές και μαθήτριες, και των τριών τάξεων. Διαβάζουμε κι αναλύουμε το βιβλίο “Logicomix”, που έχει να κάνει με τα μαθηματικά και τη λογοτεχνία», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο μαθηματικός κ. Ηλίας Ανδριανός, υπεύθυνος του προγράμματος στο σχολείο. «Στο ξεκίνημά μας, σκεφτόμασταν με συνάδελφό μου για το πώς μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη σχολική βιβλιοθήκη. Είπαμε, λοιπόν, να δοκιμάσουμε να καλέσουμε τα παιδιά να διαβάσουν ένα βιβλίο και να το συζητήσουμε όλοι μαζί μετά- αυτά να το παρουσιάσουν. Πράγματι, από την πρεμιέρα μας κιόλας εμφανίστηκαν είκοσι ενδιαφερόμενοι, εξαιρετική αρχή. Διαπιστώνω πλέον πως και τα παιδιά εθίστηκαν, και εγώ έχω γίνει σαφώς πολύ καλύτερος εκπαιδευτικός», υποστηρίζει.


Πίνουν τον καφέ τους διαβάζοντας

ΛΕΣΧΗ ΔΙΑΒΑΣΤΕΡΩΝ στη Σάμο, Ανήσυχων Γυναικών στον Βόλο, Τρελών Βιβλιοφάγων στη Θεσσαλονίκη ή Βιβλίων Αυτογνωσίας στο Ηράκλειο, είναι μερικές μόνο από τις εκατοντάδες ομαδικές προσπάθειες των φίλων του βιβλίου για τη διάδοσή του με τη σύσταση τοπικής λέσχης ανάγνωσης. Και στα Γιάννενα, μια ομάδα εκπαιδευτικών, ηλικίας 30-45 ετών, έχει πλέον τον τρόπο της να μην πίνει σκέτο τον καφέ της!

«Μια παρέα φίλων συνηθίζαμε να διαβάζουμε διάφορα βιβλία και να συζητάμε γι΄ αυτά χαλαρά όταν πίναμε τον καφέ μας. Ώσπου είδαμε μια μέρα στο Ίντερνετ γι΄ αυτές τις λέσχες κι είπαμε, δεν το κάνουμε κι εμείς λίγο πιο οργανωμένα; Στην πράξη τη συγκροτήσαμε τον περασμένο Οκτώβριο, 13 μέλη, διαβάζουμε τα πάντα, κυρίως σύγχρονη λογοτεχνία. Προσεχώς θα μελετήσουμε και κλασικά έργα, ψυχολογία και ιστορία...», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ευαγγελία Δαβή, από την ομάδα των Χαλαρών Αναγνωστών. «Δεν επιλέγουμε μόνο το βιβλίο, αλλά συχνά και το ανάλογο περιβάλλον όπου θα συναντηθούμε για να μιλήσουμε γι΄ αυτό. Το περασμένο Σάββατο, η συνάντησή μας έγινε σε καφέ μέσα στο κάστρο των Ιωαννίνων, μέρος που θύμιζε έντονα την Κωνσταντινούπολη, τόπο όπου διαδραματιζόταν η ιστορία του βιβλίου».


Συναντήσεις στους Δήμους

ΤΑΚΤΙΚΕΣ βιβλιοσυναντήσεις έχουν καθιερώσει από τον Αύγουστο 2007 και τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Δημοτικής Βιβλιοθήκης στο Τυχερό Έβρου, μία από τις εξήντα του Δικτύου Δημοτικών Βιβλιοθηκών του ΕΚΕΒΙ. Στην κωμόπολη των 5.500 κατοίκων, 48 χιλιόμετρα βόρεια από την Αλεξανδρούπολη, 10 άντρες και γυναίκες, 25-50 ετών, συναντώνται κάθε 45 ημέρες σε τοπικό ξενοδοχείο για ένα δεύτερο ξεφύλλισμα του βιβλίου που μόλις διάβασαν. «Για μας η λέσχη αυτή είναι και μια διέξοδος. Εδώ κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διασκεδάσουμε, τουλάχιστον εμείς ερχόμαστε πιο κοντά στο βιβλίο», λέει η κ. Χρυσούλα Δραγάνη.


Η λέσχη των συμβολαιογράφων

ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΟΙ, συνταξιούχοι, αλλά και οι συμβολαιογράφοι της Αθήνας έχουν οργανώσει τις δικές τους λέσχες ανάγνωσης. «Θέλαμε να ανοίξει ένα παράθυρό μας στη νεοελληνική λογοτεχνία και στον κόσμο, γι΄ αυτό και το ξεκινήσαμε, πριν από τρία χρόνια.

Σήμερα, τα μέλη μας πλησιάζουν τα 50, ανάμεσά τους και τέσσερις άντρες, ο σταθερός πυρήνας μας είναι γύρω στα 15. Πλέον συναντιόμαστε κάθε μήνα στα γραφεία του συλλόγου μας», λέει η κ. Παναγιώτα Μιχαηλίδη, που υλοποίησε την ιδέα της Λέσχης Ανάγνωσης Λογοτεχνίας των Αθηναίων Συμβολαιογράφων.


Και κινητή λέσχη ανάγνωσης

Η ΚΙΝΗΤΗ Αναγνωστική Λέσχη με αφετηρία το 1ο Γενικό Λύκειο Ελευσίνας φιλοξενείται μία φορά τον μήνα σε σχολικές βιβλιοθήκες της Αττικής (φέτος για τέταρτη χρονιά) στο πλαίσιο πρωτοβουλίας των καθηγητών- υπευθύνων για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Είναι ανοιχτή στις τοπικές κοινωνίες, σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, γενικά σε κάθε βιβλιόφιλο, σε συνεργασία με το ΕΚΕΒΙ. Ομάδα έξι συντονιστών επισκέπτεται το σχολείο, αξιοποιεί τη συλλογή και τα μέσα της βιβλιοθήκης του και καλύπτει επιτόπου μια συγκεκριμένη θεματική ενότητα, από ταξιδιωτικό μυθιστόρημα και ιστορίες τρόμου, έως λογοτεχνία και μαγειρική.


Παζάρι Βιβλίου

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΒΙΒΛΙΑ εκτίθενται από την περασμένη Παρασκευή στο 15ο Παζάρι Βιβλίου, που οργανώνει στην Πλατεία Κλαυθμώνος ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων. Έως και την προσεχή Κυριακή, οι βιβλιόφιλοι έχουν την ευκαιρία, καθημερινά 10.00- 21.45, να βρουν βιβλία της αρεσκείας τους σε χαμηλές τιμές.

29
Μιχάλης
17/05/2010 15:05
Σαλογραία σε διαβάζω και σε λατρεύω! Ο Θεός να σε έχει καλά! Ενδιαφέρον το άρθρο αυτό για το βιβλίο. Μας χρειάζεται το βιβλίο, ειδικά σήμερα που η πολλή τηλεόραση τείνει να μας χαζέψει...
Μικρή Λουλού
23/01/2010 21:22
@Μ.Λ.

Σύμφωνώ απολύτως...
Μ. Λ.
22/01/2010 16:44
@ Mικρή Λουλού 18/1/2010 17:14

ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΛΥΝΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ. ΔΕΝ ΤΟ ΠΝΙΓΟΥΝ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, Η ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ...
Μ. Λ.
22/01/2010 16:41
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ giannis L 19/1/2010 10:27
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΑΓΓΛΟΕΛΛΗΝΙΚΑ. ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΒΟΗΘΟΥΝ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΛΟΒΛΕΠΟΥΜΕ.
Σαλογραία
21/01/2010 14:01
@Wells
Εξαιρετικά ευφυείς οι παρατηρήσεις σου.
Είναι έτσι όπως τα λες...

Προσωπικά- ευτυχώς- δεν μου δόθηκε κανένα απολύτως χάρισμα και καμία απολύτως σπέσιαλ ιδιότητα.
Μακράν εμού τα τοιαύτα!
Τα φοβούμαι καθώς υποκρύπτουν μ έ γ ι σ τ ο κίνδυνο
π λ ά ν η ς.

Ε μ π ε ι ρ ί α μου δόθηκε, γ ν η σ ί α περί του ότι ο Θεός είναι
Ζ ω ν και Ε ν ε ρ γ ή ς και όχι ένα ανύπαρκτο όν, ή ένα παλιοκουφάλογο, όπως ενίοτε φανταζόμουνα... και ίσως κάποια στιγμή αξίζει στο μπλογκάκι, την εμπειρία να την καταγράψω, να την διαβάσουν και τα παιδιά μου...

(<<Μανδάμ, με σημειώματα επικοινωνείτε εσείς, στην οικογένειά σας;>> θα με ρωτήσεις.
Ναι, καλέ! ΚΑΙ με σημειώματα! :-))
Wells
21/01/2010 13:19
Είχα κι εγώ κάποτε μια προσωπική εμπειρία που αποδείχτηκε πλάνη, σφάλμα. Μέχρι να το καταλάβω έκανα σημαντικά λάθη. Η <ικανότητα> που πίστεψα πως μου δόθηκε, δεν ήταν φως, αλήθεια, γνώση, ήταν μια περίπλοκη λειτουργία του μυαλού μου που ψευδαισθητικά με οδήγησε στον τόπο που επιθυμούσα διακαώς να βρεθώ. Η θέση μου παρέμεινε τελικά στο ίδιο αδιάφορο σημείο περιγελώντας <τα φαινόμενα> και τις ιδέες μου.
Ξέρω πως δεν μπορώ να σε πείσω και δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Κάθε άνθρωπος προσθέτει, αφαιρεί, διαιρεί, πολλαπλασιάζει διαφορετικά τον κόσμο των αισθήσεών του. Κανείς δεν γνωρίζει την αλήθεια. Όποιος την πλησιάζει καίγεται, <χάνεται>.



Σαλογραία
21/01/2010 12:02
@Πέτρο Στεφανή
αν ξέρεις τη φίλη μου την Ευαν. τη σκηνοθ- όχι την Εύα- δώσε χαιρετίσματααα!
Σαλογραία
21/01/2010 10:17
@Wells
Έγραψες: <<Ο ισχυρισμός σου έχει την ίδια λογική με τον αντίθετό του. Κανείς δεν διαθέτει όλη την πληροφορία ώστε να δικαιούται να είναι αισιόδοξος.
Και οι δυο παραπάνω έννοιες επειδή δεν σχετίζονται με “εμπειρικές συνθήκες” είναι κενές. Διαλέγουμε λοιπόν την ψυχολογία που μας ταιριάζει περισσότερο και πορευόμαστε>>
.................................
Τα είχα σκεφτεί και γω όλα αυτά κάποτε.
Επειδή το μυαλό μου γεννάει συνέχεια σκέψεις όπως το μυαλό της κότας γεννάει συνέχεια κοτόψειρες, :-)
επί πολλά έτη από τους λογισμούς μου βασανίστηκα και θεωρούσα έως και ...ηλίθιους τους αισιόδοξους.
Μια μέρα όμως, και εκεί που βασανιζόμουν από το μονοδιάστατο ορθολογισμό μου- για την ακρίβεια, μια νύχτα- στο αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, μου συνέβη μια
ε μ π ε ι ρ ί α που με έπιασε από τα πέτα του ρούχου που φορούσα και με προσγείωσε στο έδαφος της Πίστης, όχι της πίστης εξ ακοής, αλλά στην κυριολεξία της Πίστης από
π ρ ώ τ ο χ έ ρ ι που γράφει και ο Σκοτ Πεκ στο σοφό έργο του: <<Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος>>

Ξέρω ότι δεν μπορώ να σε πείσω, πρώτα και κύρια διότι δεν είμαι παρά μια μακρινή ηλεκτρονική παρουσία, για την εντιμότητα και ειλικρίνεια της οποίας από πουθενά δεν μπορείς να έχεις καμία εγγύηση.
Κατά δεύτερο λόγο δεν μπορεί κανείς να πείσει κανέναν, αν για τον καθένα δεν υπάρξει η π ρ ο σ ω π ι κ ή ε μ π ε ι ρ ί α που θα ρίξει φ ω ς στη συνείδησή του και που θα ενοποιήσει τις συναισθηματικές του δυνάμεις, προς μ ί α κατεύθυνση σωτηρίας.
Μέχρι εκείνη την ευλογημένη στιγμή θα πρέπει να περιμένεις και να υπομένεις, επειδή ό λ α ανεξαιρέτως τα γεγονότα έχουν ένα βαθύτερο, ευεργετικό για την ζωή μας, νόημα.

Wells
21/01/2010 09:13
@ Σαλογραία 20/1/2010 17:43

Πιστεύω στον Θεό άνευ όρων, αλλά οι άνθρωποι μου είπαν πολλά ψεύδη. Θαύματα δεν περιμένω γιατί είμαι πια 50 χρονών. Αισθάνομαι πως δεν έχω να δώσω πολλά στον κόσμο εν αντιθέσει με σένα και σε θαυμάζω γι’ αυτό.
Λες πως κανείς δεν διαθέτει όλη την πληροφορία ώστε να δικαιούται να είναι απελπισμένος. Ο ισχυρισμός σου έχει την ίδια λογική με τον αντίθετό του. Κανείς δεν διαθέτει όλη την πληροφορία ώστε να δικαιούται να είναι αισιόδοξος. Και οι δυο παραπάνω έννοιες επειδή δεν σχετίζονται με “εμπειρικές συνθήκες” είναι κενές. Διαλέγουμε λοιπόν την ψυχολογία που μας ταιριάζει περισσότερο και πορευόμαστε. Όσοι ακολουθούν τη δική σου εκδοχή είναι χαρούμενοι άνθρωποι. Εκείνοι που συλλογίζονται όπως εγώ γίνονται κατηφείς αλλά και πιο ελεύθεροι. Έτσι πιστεύω και δυστυχώς δεν μπορώ να υπερβώ την περιορισμένη μου άποψη. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν σέβομαι τη δική σου. Την σέβομαι μάλιστα παραπάνω και από τη δική μου για την πρακτική της αξία μέσα στη ζωή, αλλά κατ’ επέκτασή της δεν την πιστεύω. Καμία φιλονικία ανάμεσά μας λοιπόν.
Σαλογραία
20/01/2010 17:43
@Wells:-)
ολοι οι χαρακτηρισμοί δεκτοί , εκτός από το <<απελπισμένο>>.
ΠΟΤΕ των ποτών απελπισία και για ΤΙΠΟΤΑ!
Κ α ν ε ί ς , δε διαθέτει ό λ η την πληροφορία ώστε να δικαιούται να είναι απελπισμένος.
Ποιητικές και θαυμαστές συγκυρίες ΠΑΝΤΑ γεννιούνται και ...ειδικά εκεί που δεν τις περιμένεις, αρκεί να εύχεσαι γι αυτές...και να πιστεύεις ότι μπορούν να λάβουν υπόσταση.
(Δεν προλαβαίνω να τις καταγράφω στη δική μου συνείδηση...)
Η Ελπίδα ανα-δημιουργεί το Σύμπαν, το κάθε δευτερόλεπτο, πραγματικά και όχι κατά φαντασίαν...

(Στον Ορθόδοξο ναό που συχνάζω- και κάνω και χρέη, νεωκόρου καμιά φορά- η Παναγία του τέμπλου, ονομάζεται: <<Η Ελπίς των Χριστιανών>>.
Όμως, καθώς την κοίταζα , παρατήρησα ότι τα μάτια της, έβλεπαν πλάγια.
Αυτό με στενοχώρησε.
Μια Ελπίδα όταν δεν σε προσεγγίζει ευθέως, δε χορηγεί την δύναμη που χρειάζεσαι.
Λοιπόν, κάλεσα αγιογράφο και έβαλα να ξαναζωγραφήσει της Παναγιάς τα μάτια, έτσι ώστε να κοιτάζουν τον κάθε πιστό, κατευθείαν!
Κάθε φορά που την ατενίζω χαίρομαι σαν να βλέπω την άνοιξη...

Wells
20/01/2010 14:11
@Σαλογραία 20/1/2010 10:45

Κάπου αλλού … κάποτε άλλοτε … Ποιητικό, απελπισμένο, ελπιδοφόρο. Ίσως και να δηλώνει επιστροφή στις εκκρεμότητες του παρελθόντος, σε όσα αναζητήσαμε αλλά δεν βρήκαμε στον κατάλληλο χρόνο.
Ευχαριστώ για τις ευχές σου ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΥΡΙΑ. Κάθε “τίτλος” βρίσκεται στην ψυχή μας και αποκαλύπτεται με το λόγο μας.
Αντίο Σαλογραία. Θα τα ξαναπούμε κάπου αλλού … κάποτε άλλοτε …

Σαλογραία
20/01/2010 10:45
@Wells
Σ'' ευχαριστώ για την αγάπη
(πάντα τα καλά σχόλια από ανιδιοτελείς άγνωστους, είναι αγάπη, και τίποτε άλλο)
Γέλασα που με είπες κυρία, διότι όλη μου τη ζωή, ήθελα να ΜΗΝ είμαι κυρία, θα σου εξηγήσω κάπου αλλού, κάποτε άλλοτε...:-)
Να έχεις υγεία και πολλές και καλές εμπνεύσεις!
Wells
20/01/2010 09:11
@ http://salograia.blogspot.com 19/1/2010 13:00

Σαλογραία είσαι υπέροχος άνθρωπος. ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΥΡΙΑ. Δυστυχώς δεν έχω το χρόνο να σου πω περισσότερα πράγματα. Λυπάμαι ειλικρινά για τους γονείς σου. Να είσαι καλά για να τους θυμάσαι καθώς επίσης και η οικογένειά σου. Καλή σου μέρα.

@ cthulhu 19/1/2010 18:52

Ίσως να ταυτίζομαι με τον ΛΟΥΙΣ ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΡΧΕΣ όσον αφορά το κοινό πάθος μας για τα βιβλία. Πέραν τούτου τίποτα άλλο. Υπήρξε μεγάλο πνεύμα και εγώ ωχριώ μπροστά του. Όσο ζω πάντως θα ελπίζω. Η προοπτική για το “μεγάλο άλμα” με κρατά ζωντανό. Να είσαι καλά φίλε μου.
Salograia.blogspot.com
19/01/2010 22:12
Ζήκοοοοοο!
Πάψε να τρως πολλές ελβετικές σοκολάτες!
Φιλιά στη Ζήκαιναααα!
:-)
Σαλογραία
19/01/2010 22:11
Κθουλάκι μου
είχα καιρό να σε δώ.
Καλή χρονιά.
Τι νέα; όλα καλά;
Τελικά ο λ η η ζ ω ή μας είναι ΑΦΗΓΗΣΗ.
Ολα δια του Θείου Λόγου, υποστασιάζονται.
Διάβασε το <<Χριστιανισμός Απλώς>> του Λιούις και θα καταλάβεις περισσότερα...:-)
Τι γίνεται η λοιπή παρέα, μικρή και μεγάλη;
Γράφει ακόμη ο 666, ο Κουρεύς, ο Φινλανδέζος ιστορικός , ο Αγιοβασίλης, ο Φιλιππινέζος, η Στέλλα;
Πες χαιρετίσματα, όπου τους πετύχεις..:-)
Σαλογραία
19/01/2010 21:50
@NNικολαίδη
Σε ευχαριστώ θερμά για την αγάπη ...
Θα ήθελα να είμαι και στην...πλατεία, αν και δεν υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος, διότι...μέσα σε 4 μήνες έχασα και τους δύο γονείς , και έχω πολλά να φροντίσω...
Επίσης δεν είναι και η ψυχολογία μου στην καλύτερη κατάσταση και αυτό δεν ευνοεί το διάλογο...
Τουλάχιστον στο δικο μου μπλογκάκι...παραληρώ μόνη μου ή και με κάποιους, σχετικά ήπιους συζητητές του ίδιου κλίματος(τους πιο πολλούς τους γνωρίζω ηλεκτρονικά - και ΔΕΝ κάνω δημόσιες σχέσεις, δεν έκανα ποτέ στη ζωή μου )
..Αυτό τον καιρό προσπαθώ να γράψω και κάποια...απομνημονεύματα χάριν των παιδιών μου..:-)
Αν τα διαβάσουν , σε ωριμότερη ηλικία- και όταν δεν θα είμαι πλέον, σε αυτό το μάταιο κόσμο- ίσως κλάψουν με ένα λυτρωτικό- για τις ψυχές τους- τρόπο...:-)
Και πάλι είμαι ΥΠΟΧΡΕΗ!
Να είσαι πάντα καλά με όλους τους αγαπημένους σου.
cthulhu
19/01/2010 18:52
@ Wells Σαν τον Jorge Luis Borges ένα πράγμα ε? Που είχε φανταστεί τον κόσμο σαν μια τεράστια βιβλιοθήκη (όνομα βιβλίου: Η βιβλιοθήκη της Βαβέλ.Αριστούργημα.).Ήθελε να βρει και να διαβάσει το ''βιβλίο όλων των βιβλίων''! Και τελικά τυφλώθηκε... Υ.Γ Έχει επισκεφτεί και την ελλάδα μιλώντας στο πανεπιστήμιο της κρήτης. “Writing is nothing more than a guided dream.”
Νικος Νικολαιδης - Σαν Φρανσισκο
19/01/2010 17:11
http://salograia.blogspot.com 19/1/2010 13:00. Τι θα θελα ; Θα ''θελα να ερχεσαι στην ηλεκτρονικη πλατεια πιο συχνα και να μη χρησιμοποιεις το ηλεκτρονικο σου σπιτι για εντος εδρας δημοσιες σχεσεις. Αυτο θα ''θελα. ΝΝ
http://salograia.blogspot.com
19/01/2010 13:00
@Νίκο Νικολαίδη Σαν Φρανσίσκο

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩ!
ΣΕ ΕΧΩ ΛΑΤΡΕΨΕΙ!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑ!
(Δεν το θεωρώ τυχαίο, άκουσα κάτι ευλογημένο σήμερα, που ευχόμουν καιρό να το δώ να συμβαίνει...)

ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΩ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ; :-)

Αμα δε με βλέπεις εδώ και θες να μου πεις κάτι, στείλε σημείωμα στο μπλογκάκι μου, εκεί μπαίνω κάθε μέρα..

@Wells
με συγκινείς...

Σαλογραία
giannis L
19/01/2010 10:27
Γιατί επιμένουν μερικοί να γράφουν με αγγλικούς χαρακτήρες;
Δε γνωρίζουν ορθογραφία και ντρέπονται;
Τα windows διαθέτουν 40 γλώσσες κι ανάμεσά τους ελληνικά.
Μας κουράζουν greeklish και κεφαλαία!
Νικος Νικολαιδης
19/01/2010 10:13
Σαλογραια : Ρε Σαλογραια, πηγα να δω τον Μαξιμοβιτς για λογαριασμο σου εδω στο Σαν Φρανσισκο. Μου το ειχες ζητησει παλιοτερα. Τον εχουνε εδω στο Γκιαρι Στριτ με σκεπασμενο το προσωπο του. Αναψα κερακι οπως μου ζητησες και εφυγα γιατι δεν ειμαι των εκκλησιων....Παιδια συγγνωμη για το ασχετο ποστ αλλα ειχα μηνες να δω μηνυμα απο τον Σαλογραια. ΝΝ
Νικος Νικολαιδης - Σαν Φρανσισκο
19/01/2010 10:02
Η Ελλαδα των ονειρων μου ! Το βιβλιο δεν ειναι καλοπεραση. Το βιβλιο δεν ειναι γνωση. Το βιβλιο ειναι ΜΑΘΗΣΗ ΚΩΔΙΚΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ περαν του εγω μας, ενδειξη μετριοφροσυνης, θαρρους, ανθρωπιας, πεινας για ενα καλυτερο αυριο, ο πιο συντομος δρομος προς εναν πραγματικο πολιτισμο. Ειναι αυτο που παντα ελειπε απο μας γιατι και στην Ελλαδα και στην Διασπορα ποτε δε δημιουργησαμε ενα στοιχειωδες συστημα βιβλιοθηκων, μια στοιχειωδης κουλτουρα του βιβλιου. Ειχαμε μοναχα διανοουμενιστικες ελιτ οπως η "γενια του 30", οταν ο καθενας μας θα μπορουσε να γινει ποιητης, να αναβαθμισει τον τροπο που επικοινωνει με τον συμπατριωτη του, να συντονιστουμε πανω σε ενα κοινο οραμα για τη ζωη, το μελλον του τοπου, να συμφωνησουμε σε ενα ουδετερο επιπεδο για το πως να κανουμε το οραμα πραξη. Η Ελλαδα βρισκεται εκει που βρισκεται σημερα γιατι η Ακαδημια μας και η Δημοσιογραφια μας, ξεχασανε την κουλτουρα του βιβλιου, την βαση καθε πραγματικης πολιτικης κουλτουρας και το ριξανε τα τελευταια 40 χρονια στα κομματικα. Εκμεταλευθηκαν το γεγονος οτι δεν ειμαστε ενας μορφωμενος λαος ( συμφωνα με ολα τα στατιστικα στοιχεια, Ελληνικα και ξενα ) και γινανε τα τσιρακια παραταξεων μεσα στα σχολεια και τα πανεπιστημια οπως οι μουλαχες στην Περσια ! Εγιναν οι μεσαιωνικοι ιπποτες κομματικης - πολιτικα παρτικιουλαριστικης - εξουσιας, δεν ειδαν τον Ελληνικο λαο ως μια ενιαια οντοτητα , συνεχισαν τον εμφυλιο υπο την μορφη ψυχρου πολεμου, αντι να κοιταξουν να πολεμησουν για μια πιο ισσοροπημενη και αναβαθμισμενη εκπαιδευτικη υποδομη προς ΟΛΟΥΣ τους Ελληνες, μετετρεψαν το πτυχιο και την πεννα σε οπλο στον κομματικο στρατο και το ποστο τους, σε προπυργιο. Γι αυτο η προσπαθεια των τριων αυτων Ελληνων ειναι οχι μονο αξιεπαινη αλλα αυτο που πραγματικα χρειαζεται ο λαος μας. Για να μαθει να επικοινωνει. Για να μαθει που να ξοδευει τα λεφτα που διεκδικει με απεργιες, για να σκεφτεται το μελλον των παιδιων του και οχι μονο τον εαυτουλη του και το τωρα. Μας λειπει ως λαος, ενα κοινο οραμα. Ανεκαθεν μας ελειπε διανοητικος συντονισμος. Προιοντα και τα δυο της κουλτουρας του βιβλιου που ποτε δε δημιουργησαμε. Ευχαριστω για τον χωρο. Νικος Νικολαιδης
Wells
19/01/2010 07:40

Λατρεύω τα βιβλία. Πεθαίνω για βιβλία. Λογοτεχνία, ποίηση, φιλοσοφία, επιστήμη, πολιτική … τα πάντα, τα πάντα. Θέλω να διαβάσω όλα τα βιβλία του κόσμου και δεν προλαβαίνω. Διαβάζω τόσο πολύ που δεν μου μένει χρόνος για να γράψω τα δικά μου βιβλία. Αχ, ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα! Με έχει κυριεύσει φόβος και απογοήτευση γιατί απομακρύνεται το όνειρό μου. Γιατί είναι μακρύτερος ο δρόμος πίσω μου. Πόσα θα προλάβω να κάνω μέσα σε αυτόν που μου απέμεινε να διανύσω;
Mικρή Λουλού
18/01/2010 17:14
@Γιάννη
δεν το κάνουν από βαρεμάρα
. Από απελπισία και απο μοναξιά το κάνουν.
Παραγίναμε μόνοι μας, οι κακόμοιροι...
ΓΙΑΝΝΗΣ
18/01/2010 16:29
Βολεμενοι δημοσιοι υπαλληλοι - καθηγητες που απο βαρεμαρα και μονο βρηκαν μια ασχολια για τα απογευματα. Αν σχολουσαμε ολοι μας στη μία το μεσημερι και ειχαμε αργια 6 μηνες το χρονο, οχι λεσχη βιβλιων, ολοκληρη ακαδημια θα φτιαχναμε! Βριστε με οσο θελετε...
βατ κικι
18/01/2010 15:07
η έκθεση στη κλαυθμώνος χρειάζεται καλύτερη οργάνωση.το Σάββατο το μεσημέρι περιμέναμε για ταμείο τουλάχιστον μισή ώρα όρθιοι και φορτωμένοι.Επιπλέον οι διάδρομοι είναι πολυ στενοί και ο κόσμος δεν μπορεί να δει τα βιβλία
Λ. Στεφανής
18/01/2010 12:48
.....έχω πλεύσει σε ωκεανούς και βιβλιοθήκες.......

Κλείστε το σκουπιδαριό της τηλεόρασης και πιάστε κανά βιβλίο
Σαλογραία
18/01/2010 11:30
Ζήκο, ομορφόπαιδοοοοο! Οποία χαρά!
Χαίρομαι που επι της ουσίας πάντα συμφωνούμε! :-)
"Ziko tha provo se omotites!"
18/01/2010 09:56
"...H Ellada pou antisteketai, i Ellada pou epimenei, & opoios den katalavainei den xerei pou pata & pou pigainei..." Epikairoi oi stixoi tou Nioniou gia mia diaforetiki ellada..An provalloume ligotero xekolla, Petzentakou, Vissi kai olo to pathetic elliniko "showbiz" tha doume oti kapou sto fonto yparxei kai skepsi, kai dianosi kai poiotita kai en telei elpida..