Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΠΟΛΛΑΛΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΕ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 31/05/2011 20:45 |

Ο Σπύρος Πολλάλης, καθηγητής Πολεοδομικού Σχεδιασμού στο Χάρβαρντ, αναλαμβάνει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Ελληνικό ΑΕ, με απόφαση των υπουργών Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, Πολιτισμού και Τουρισμού, Π. Γερουλάνου, και Επικρατείας, Χ. Παμπούκη.

Η Ελληνικό ΑΕ θα έχει την ιδιοκτησία, διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση του ακινήτου, των κτιρίων και εγκαταστάσεων του πρώην αεροδρομίου και γειτονικών ακινήτων που ανήκουν στο Δημόσιο.

Ο καθηγητής Πολλάλης ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την αξιοποίηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου το 1996, μετέχοντας σε σχετική μελέτη του Χάρβαρντ. Είναι ο κύριος ερευνητής του έργου «Gulf Encyclopedia for Sustainable Urbanism» που χρηματοδοτείται από το Qatar Foundation.

Τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικό ΑΕ είναι τα εξής:

1. Μιχάλης Αναστασόπουλος του Δημητρίου
2. Ιωάννης Σγουρός του Παναγιώτη
3. Αθανάσιος Ορφανός του Ιωάννη
4. Σταύρος Μπονίκος του Νικολάου
5. Λουδοβίκος Βασενχόφεν του Κωνσταντίνου-Ουμβέρτου
6. Θεόδωρος Αζάς του Ηλία-Ορέστη
7. Γεώργιος Κουντούρης του Ευαγγέλου
8. Μάρθα Χουσιανάκου του Κλεάρχου

Η θητεία τους θα είναι τριετής. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο της Ελληνικό ΑΕ, η διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση της έκτασης του παλιού αεροδρομίου θα περάσει στην εταιρεία σε ένα μήνα από την πρώτη συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου.

1
Τάκης Παπαγγελόπουλος
01/06/2011 02:14
Χαιρετιστήριο μήνυμα προς τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της νεοπαγούς κοινοφελούς εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε. Κε Πρόεδρε, κύριοι σύμβουλοι. Εις τα εκλεκτά μέλη του διοικητικού Συμβουλίου εύχομαι επιτυχία στους ευγενείς στόχους τους. Είς τον εξ Εσπερίας φίλον και μετά βεβαιότητος φιλέλληνα κ. Λουδοβίκο Βασενχόφεν του Κωνσταντίνου Ουβέρτου και εις τον παρεπιδημούντα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας κ. καθηγητή του Χάρβαντ κ. Σπύρο Πολλάλη, εύχομαι το ως ευ παρέστησαν. Εις όλα τα αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της νεοσυσταθείσης κοινοφελούς (;) Εταιρίας την ευχή του αειμνήστου παππού μου καλά μπερικέτια , στην οποία προσθέτω την ιδική μου, να είναι σιδεροκέφαλοι. Παρότι δεν γνωρίζω ούτε τις ασχολίες ούτε τα πολιτικά φρονήματα των μελών του διοικητικού συμβουλίου ή τα κριτήρια επιλογής των, ούτε πολύ περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο επείσθηκαν να συμμετέχουν σε αυτή την αποστολή, θα ήθελα σε αυτό το σημείωμα να τονίσω το θάρρος και την αυτοθυσία τους. Θεωρώ την αποστολή που αναλαμβάνουν, εξίσου σημαντική με εκείνη των αδάμαστων πολεμιστών των νατοικών δυνάμεων που προωθούν το ιδεώδες της δημοκρατίας δυτικού τύπου στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, επιβάλλοντας τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων με ένα πραγματικά πρωτότυπο και απλό τρόπο. Σκοτώνοντας όποιον κινείται ή διαφωνεί ή είναι ύποπτος ότι διαφωνεί, ή απλά επειδή βρέθηκε στο δρόμο τους. Αυτή είναι η ιδεολογική βάση της επέμβασης . Το καθήκον της μεγάλης Δημοκρατίας . Να απαλλάξει τις χώρες και τους λαούς από τους τυράννους. Η υλική βάση της επιχείρησης είναι το πετρέλαιο. Εμείς ευτυχώς πετρέλαιο δεν τολμούμε να αντλήσουμε, πριν το μοιράσουμε με τους Νατοικούς μας συμμάχους, της απέναντι όχθης του Αιγαίου, ούτε ΑΟΖ δηλώνουμε. Είμαστε μια φιλήσυχη χώρα, ένα γωνιακό οικόπεδο. Με ήλιο, με πολιτισμένη θάλασσα όπως λέγει ο Καταλανός Μονταλμπάν, χωρίς καρχαρίες, με ήπιο καιρό χωρίς ανεμοστρόβιλους, μια χώρα με ιστορία. Κι’ ένα φιλετάκι για οντέρβ είναι το Ελληνικό. Ο αφελής αναγνώστης θα ομιλήσει περί υπερβολών του γράφοντος και ίσως να μου καταλογίσει την πρόθεση ότι προσπαθώ να αποθαρρύνω τα μελη του Δ.Σ. στην αποστολή τους. Καμμιά τέτοια πρόθεση δεν θα πρέπει να αποδώσει στον γράφοντα ο καλόπιστος αναγνώστης. Απλώς εθορυβήθηκα από πληροφορίες που συνέλεξα στην μεγαλειώδη συγκέντρωση στα Προπύλαια, σχετικά με τις κινήσεις που προγραμματίζουν οι κάτοικοι της περιοχής για περιφρούρηση του Ελληνικού επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Με δεδομένο ότι το εκλεκτό διοικητικό συμβούλιο θα προχωρήσει στον ευγενή στόχο της οικοπεδοποίησης του Ελληνικού και την πώλησή του κατ’ αποκοπή, δεν αποκλείω να εμφανιστεί εκ νέου αυτή η θυελλώδης αντίδραση όμοια με εκείνη των κατοίκων της Κερατέας, που οι ευφάνταστοι γραφείς των ιστοτόπων παρουσίασαν ως συγκρίσιμη ή και εφάμιλλη της μάχης για την κατάκτηση της Λιβύης. Θα ήθελα εδώ να προσθέσω ότι ακόμα και ο γράφων, άσχετος με ζητήματα τακτικής, παρατήρησα ότι το Ελληνικό είναι ένα ιδανικό πεδίο μάχης. Διαθέτει κτίρια που μπορούν να αποτελέσουν οχυρά, αναπεπταμένες εκτάσεις όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκηβόλα όπλα, ανύπαρκτο φωτισμό που διευκολύνει νυκτερινές καταδρομικές επιχειρήσεις, περιοχές κατάλληλες για δημιουργία χαρακωμάτων. Εδώ δεν θα πρέπει να παραλείψουμε και την πείρα που έχει αποκτηθεί από την μάχη της Κερατέας, πείρα που οδήγησε ακόμα και τους τραχείς άνδρες των ειδικών δυνάμεων - για την ευφυΐα των οποίων λίγοι ή πολύ λίγοι μπορούν να εγγυηθούν - να διαμαρτυρηθούν για την καταπόνησή τους επί τόσες ημέρες σε ένα ανελέητο κλεφτοπόλεμο. Το ερώτημα πάντως παραμένει. Πως είναι δυνατόν η Κυβέρνηση να επιτύχει ένα τέτοιο φιλόδοξο σχέδιο όταν τα τελευταία είκοσι χρόνια καμία κυβέρνηση του δικομματισμού δεν κατάφερε να απαλλάξει το θαλάσσιο μέτωπο από τον Πειραιά μέχρι το Σούνιο από τα αυθαίρετα κτίρια παρά θιν’ αλός; (επί της παραλίας και του αιγιαλού;) Ισως επειδή έκρινε ότι ένα τέτοιο μέτρο δεν ήταν προς όφελος του λαού. Επειδή το καλόκαρδο χαμόγελο του Προέδρου με συγκίνησε θα του πρότεινα να επιστρέψει στα καθηγητικά του καθήκοντα , στα υπόλοιπα μέλη με τα Ελληνικά ονόματα να αποχωρήσουν χωρίς δηλώσεις, όσο για τον αλλοδαπό φιλέλληνα με το γερμανικό όνομα, αυτός μπορεί να παραμείνει. Η αγάπη για τους εταίρους μας, παραμένει αμείωτη. Η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης αποτελεί ακλόνητο στόχο μας, για τον οποίο θα αναλώσουμε τις μικρές μας δυνάμεις. Ας μου επιτραπεί μια τελευταία παρατήρηση. Εάν το Ελληνικό κατακυρωθεί με αδιάβλητες διαδικασίες σε επιχειρηματίες Τουρκικής υπηκοότητας , να περιληφθεί ρητός όρος στην σύμβαση που να απαγορεύει την μετονομασία του από Ελληνικό σε Τουρκικό. Οι φίλη και σύμμαχη χώρα άς αρκεστεί στα Τουρκοβούνια. Εάν στο προσεχές μέλλον η Κυβέρνηση αποφασίσει την πώλησή των Τουρκοβουνίων , ένα από τα στοιχεία που θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη για τον καθορισμό του τιμήματος είναι η ιδιαίτερα ελκυστική ονομασία τους για τους Τούρκους επιχειρηματίες που για λόγους ιστορικούς δεν θα διστάσουν να καταβάλουν ακόμα και ένα υπέρογκο τίμημα για την αγορά του λόφου των Τουρκοβουνίων, μια ιδιαίτερα στρατηγική θέση για τον έλεγχο της πρωτεύουσας.