ΕΚΔΟΣΗ

«Μπαλτάζαρ», το εστιατόριο-θρύλος

Του Δηµήτρη Ν. Μανιάτη   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 03/01/2011 07:00 |
Οι ιδιοκτήτες Καίη Τσιτσέλη και Νίκος Παλαιολόγος µαγειρεύουν απολαµβάνοντας µουσική εντός του «Balthazar»
 «Μπαλτάζαρ», το εστιατόριο-θρύλος
Ενα παλιό σπίτι µε κήπο, γεµάτο καλό φαγητό και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Αυτά ήταν τα υλικά µε τα οποία φτιάχτηκε ο µύθος του αθηναϊκού...
Γίνετε Συνδρομητής
Ασημίνα
04/01/2011 10:02
To Βalthazar για μας ήταν ο αγαπημένος μας χώρος, απο το 1983 έως το 1998, που η οικογένεια Κοκόση είχε το μαγαζί. Ωραίο φαγητό, σπουδαία μουσική [είχε τον ίδιο dj για 12 συνεχή χρόνια !], ζεστός και φιλικός χώρος. Τα δε πάρτυ θα μου μείνουν αξέχαστα... Ακόμα και γνωστοί άνθρωποι των τεχνών, των γραμμάτων και της πολιτικής [Πλωρίτης,Κηλαηδόνης,Γαλάνη,Δοξιάδης,Marianne Faithful,Goran Bregovich, Σαμαράς, Τρίτσης, Κατσέλη, κά] προσαρμοζόντουσαν στο κλίμα κι όχι το αντίθετο... Έκτοτε πήγα μία φορά και δεν με ενέκρινε το κογκλάβιο της <πόρτας> να περάσω ! σημεία των παλιών [και χρεοκοπημένων πιά ] καιρών...
Βαγγέλης
03/01/2011 20:55
Όλα χρειάζονται... και το σκοτάδι και το φως. Το πρόβλημα έρχεται μονάχα με τη σύγχυση, οπότε το σκοτάδι αναγκαστικά επιβάλλεται. Και κάτι άλλο ακόμα: το φως της Ελλάδας μπορεί να διαρκεί πολύ. Αυτό τουλάχιστον δείχνει αυτό το βιβλίο!
Marianna
03/01/2011 16:11
Πηγαίναμε και εμείς εκεί ως φοιτητές στη δεκαετία του 80 ... αξέχαστα χρόνια σε μια Ελλάδα πολύ πιο γλυκιά, οικεία και αισιόδοξη από την σημερινή που παραδόθηκε αμαχητί στη μαλθακότητα της κατανάλωσης και της απληστίας. Τότε περνούσαμε πραγματικά καλά, ερωτευόμασταν (όχι στο ίντερνετ αλλά στην πραγματική ζωή), χορεύαμε, ταξιδεύαμε ανέμελα, φτιάχναμε εύκολα φιλίες. Ήταν μια Ελλάδα χαρούμενη που ταξίδευε στο φως. Τίποτε δεν προμήνυε το σημερινό σκοτάδι.

όλες οι τελευταίες ειδήσεις