Η ουσία της σκέψης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/06/2015 20:33 |

Η ιδιότητα τής φθοράς και της αφθαρσίας της ύλης, καθώς και η ιδέα της αθανασίας, είναι συνυφασμένα με την έννοια του ενός που διέπει το σύμπαν, το οποίο διαμέσου των αισθήσεων, μας στέλνει πληροφορίες για πράγματα που η λογική μας δεν δύναται να αντιληφθεί.

Η λειτουργία των αντιθέσεων, έλξεις και απωθήσεις, συντελεί στη διατήρηση ισορροπίας του σύμπαντος. Αν η λειτουργία αυτών των αντιθέσεων σταματήσει απότομα, αυτόματα θα διαλυθεί το σύμπαν και μαζί μ' αυτό θα χαθούν τα πάντα, κάτι το οποίο μας τρομάζει, ώστε το απευχόμαστε.

Όταν τις νύχτες αγναντεύω έκπληκτος τους μακρινούς Γαλαξίες, αυτόματα με φέρνουν σε μια παραίσθηση να φαντάζομαι γι' αυτούς πως έχουν συνείδηση γι' αυτό που είναι. Και κάτι άλλο παρεμφερές με τα προηγούμενα. Η λειτουργία της σκέψης, μας δίνει τη δυνατότητα να διαμορφώνουμε κρίσεις και απόψεις για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Παρά ταύτα όμως, συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο συστηματικής έρευνας από τον άνθρωπο και παρά τη νοητική δύναμη που διαθέτει, δεν μπόρεσε να δώσει λύση σ' αυτό το μυστήριο, για να παραμείνει μέχρι τώρα ερμητικά ανεξήγητο. Αν τυχόν συνέβαινε να εξηγηθεί ποτέ, θα γινόταν επανάσταση στην ανθρώπινη γνώση, συντελώντας σε αλλαγές απρόβλεπτων εκπλήξεων σε όλα τα επίπεδα, σχετικά με την εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Εγνωσμένου κύρους επιστήμονες, διατείνονται πως η λειτουργία της σκέψης προκύπτει μέσω των ηλεκτρομαγνητικών ώσεων και νευρώνων μεταβιβαστικών συνάψεων, όπου ανάγονται σε ανατομικά πλαίσια της μυστηριακής πολυπλοκότητας τού εγκεφάλου, εμπεριέχοντας στιβάδα αγγειακού δικτυώματος.

Παρ' ότι δεν είμαι γνώστης αυτής της διαδικασίας, εικάζω όμως, και το καταθέτω με επιφύλαξη, πως η λειτουργία της σκέψης αποτελεί ταυτοσημία της τελειότητας του σύμπαντος, μέσω του οποίου γινόμαστε, όσο γίνεται, δέκτες πληροφοριών περί της ουσίας της σκέψης και τον τρόπο λειτουργίας της.

Κωνσταντίνος Παπανδρέου, Φαρραί Πατρών