ΧΑΡΤΙΝΟ ΜΕΛΟ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΙΛΜ «ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ
ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ», ΑΛΛΑ ΤΟΛΜΑΕΙ ΚΑΙ
ΖΗΤΑΕΙ «ΣΥΓΓΝΩΜΗ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟ 1955...
Στην Κωνσταντινούπολη του 1955 ένας έρωτας μιας Ελληνίδας πόρνης και ενός νεαρού Τούρκου εθνικιστή δοκιμάζεται από τα βίαια γεγονότα που ξέσπασαν. Εξαγριωμένοι και όπως αποδείχτηκε κατευθυνόμενοι Τούρκοι εθνικιστές εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον σπιτιών και καταστημάτων Ελλήνων, τα κατέστρεψαν ολοσχερώς και τα λεηλάτησαν χωρίς οίκτο. Η επίσημη τουρκική Ιστορία αποσιώπησε τα γεγονότα, τα οποία όμως έμειναν ανεξίτηλα στη μνήμη όσων τα έζησαν...

«Ένα φιλμ φυσικά δεν είναι αρκετό, αλλά “Οι πληγές του φθινοπώρου” είναι το πρώτο για τα Σεπτεμβριανά και ένα πρώτο καλό βήμα για την Τουρκία. Το τουρκικό κοινό την αποθέωσε, την παρακολούθησαν 600.000 άνθρωποι και είμαι περήφανη που ανήκω στους συντελεστές της», μας λέει η πανέμορφη Μπέρεν Σάατ, η οποία ερμηνεύει την Ελληνίδα ιερόδουλο που ζει έναν καταδικασμένο έρωτα με έναν Τούρκο εθνικιστή.

Κλείνουν οι «πληγές του φθινοπώρου» ανάμεσα στους δύο λαούς μας;

«Δεν πιστεύω ότι ένα κινηματογραφικό έργο μπορεί να έχει τέτοια δύναμη. Βασικά το έργο προσπαθεί να γκρεμίσει τις προκαταλήψεις των δύο λαών. Οι λαοί των δύο χωρών έχουν κοινά συναισθήματα και πρέπει να κατανοήσουν ο ένας τον άλλον», λέει πολύ σωστά η σκηνοθέτρια Ταμρίς Γκιριτλίογλου.

Κατά τα Σεπτεμβριανά- το πογκρόμ της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον των Ρωμιών της Πόλης- ο συγγραφέας του βιβλίου «Οι πληγές του φθινοπώρου» Γιλμάζ Καρακογιουνλού ήταν 19 χρονών, φοιτητής... «Ήμουν μάρτυρας των γεγονότων και με επηρέασαν βαθιά, και κάποια στιγμή αποφάσισα να γράψω αυτά που είδα. Περνούσα μπροστά από τα ξενοδοχεία “Μπριστόλ” και “Λόντρα”, άκουσα φωνές και έτρεξα προς την Ιστικλάλ, εκεί είδα τις βιαιοπραγίες και έφριξα. Ψυγεία έπεφταν από τον πέμπτο όροφο, λεηλασίες καταστημάτων και ένας 16χρονος χτυπούσε με ένα ξύλο μια γυναίκα. Σήμερα αυτός ο 16χρονος θα είναι 70 χρονών και θέλω να τον ρωτήσω: Μα δεν ντρέπεσαι;»!

Ο Νιλγκιούν Ονές, ένας από τους τέσσερις σεναριογράφους της ταινίας που δούλεψαν πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιλμάζ Καρακογιουνλού, αναφέρει: «Αυτό το κινηματογραφικό έργο πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα η οποία ένιωθε θλίψη για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το 1955. Θα ευχόμασταν να μην είχαν συμβεί. Αν διαβάσουμε την Ιστορία όλων των κρατών θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει χώρα που να μην έζησε παρόμοια γεγονότα. Ίσως η πιο αναμάρτητη χώρα ήταν το Θιβέτ που καταλύθηκε με την κατοχή της Κίνας. Το πιο σημαντικό είναι να έρθουμε αντιμέτωποι με την Ιστορία και να δεχτούμε τα λάθη μας. Το έργο αυτό εκφράζει φυσικά τα συναισθήματα μιας ομάδας αλλά εύχομαι αυτά να αγγίξουν και άλλους και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών. Δεν μπορώ να ξέρω αν το έργο μπορεί να συμφιλιώσει τις δύο χώρες. Μακάρι να μπορούσε να γίνει».

Πόσο τολμηρή θέση ήταν για την τουρκική
κοινωνία να δείχνεται το πογκρόμ που έγινε τον Σεπτέμβριο του 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης;

«Χρειάστηκε πολύ θάρρος να παιχτεί το έργο στην Τουρκία. Η Τομρίς Γκιριτλίογλου είχε το θάρρος. Εμείς κάναμε το καλύτερο δυνατό. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την πραγματικότητα, δεν μπορούμε να σβήσουμε την Ιστορία. Πρέπει με θάρρος να αντιμετωπίσουμε αυτά που κάναμε», τονίζει ο σεναριογράφος.

Εκσυγχρονίζεται η τουρκική πολιτική εν όψει της πορείας της στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

«Η είσοδος της Τουρκίας στην Ε.Ε. βεβαίως θα τη βοηθήσει να εκσυγχρονιστεί. Εγώ είμαι της άποψης ότι όλα πρέπει να εξελιχθούν ομαλά. Η Τουρκία πρέπει να εκσυγχρονιστεί όχι μόνο για να μπει στην Ε.Ε. αλλά και για το δικό της καλό. Πρέπει να λύσει τα προβλήματά της. Να προχωρήσει μπροστά. Από εκεί και πέρα δεν έχει σημασία ποιος μας δέχεται ή όχι», αναφέρει ο Νιλγκιούν Ονές.

info

«Οι πληγές του φθινοπώρου» έχουν κόψει 25.000 εισιτήρια στους ελληνικούς κινηματογράφους