Η κ. Χριστίνα Κεμανετζή είναι ειδικευόμενη γιατρός και ζει στη Θεσσαλονίκη. Έχει δύο αγοράκια, και για τις δύο γέννες ταξίδεψε ώς το Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης, παρά τις ενστάσεις της οικογένειάς της, που ήθελαν να γεννήσει σε ιδιωτική κλινική- όπως άλλωστε, συνηθίζεται. Γιατί; Όπως λέει στα «ΝΕΑ», το «κόστος στα ιδιωτικά είναι εξωφρενικό».

«Δεν ήταν εύκολη απόφαση. Το ποσό όμως που ζητούσαν στο Διαβαλκανικό Κέντρο ήταν πολύ μεγάλο- και φυσικά η ασφάλεια δεν τα καλύπτει. Από την άλλη ο μαιευτήρας στο νοσοκομείο της Ξάνθης κέρδισε την εμπιστοσύνη μου, γεγονός που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τελική απόφασή μου». Η ειδικευόμενη γιατρός σημειώνει ότι η συγκεκριμένη δημόσια κλινική στην Ξάνθη παρέχει όλες τις ιδιωτικές ανέσεις: «μονόκλινα και δίκλινα δωμάτια, τα οποία ήταν πεντακάθαρα, μπάνιο με σαπούνια και τηλεόραση».

Στο δίλημμα για την επιλογή μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου μαιευτηρίου μπαίνουν ολοένα και περισσότερες γυναίκες, αφού το χρηματιστήριο του τοκετού έχει εκτιναχτεί

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

Μονόκλινο σε δημόσιο μαιευτήριο φθάνει τα 600 ευρώ για 4 διανυκτερεύσεις, ενώ σε ιδιωτικό ξεπερνά τα 2.000 ευρώ

στα ύψηστα ιδιωτικά το κόστος συχνά αγγίζει ακόμη και τα 14.000

ευρώ. Τα τελευταία χρόνια, ορισμένα μαιευτήρια του ΕΣΥ πραγματοποιούν ένα «λουξ πείραμα» και κερδίζουν έδαφος σε σχέση με το παρελθόν, χωρίς ωστόσο να μπορούν προς το παρόν να κερδίσουν μεγάλο κομμάτι της πίτας των ιδιωτικών.

Η κ. Κεμανετζή δηλώνει ότι δεν το έχει μετανιώσει στιγμή: ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήρθε αντιμέτωπη με τις χρόνιες ελλείψεις στο ΕΣΥ. Και βέβαια, όπως η ίδια παραδέχεται, δεν θα πήγαινε σε οποιοδήποτε δημόσιο νοσοκομείο, ούτε θα δεχόταν να μπει στην αίθουσα του τοκετού με τον εφημερεύοντα γιατρό και όχι με τον προσωπικό της γυναικολόγο.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το 35-45% των γυναικών σε όλη τη χώρα επιλέγουν να γεννήσουν σε μαιευτήρια πολλών αστέρων. Μάλιστα, η ψαλίδα ανοίγει ακόμη περισσότερο στην Αθήνα, αφού 6 στα 10 μωρά γεννιούνται σε ιδιωτικές κλινικές, με αποτέλεσμα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ να έχουν καθιερωθεί ως μαιευτήρια αποκλειστικά και μόνον για τις αλλοδαπές.

Ωστόσο, το σκηνικό αρχίζει να αλλάζει. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μαιευτηρίου Έλενα Βενιζέλου, όπου πραγματοποιούνται ετησίως 6.800- 7.000 τοκετοί κατά μέσον όρο τα τελευταία χρόνια. «Από το σύνολο των γυναικών που μας προτιμούν, το 45% είναι Ελληνίδες. Και το ποσοστό αυτό ολοένα και αυξάνεται», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής της ΣΤ΄ Μαιευτικής Κλινικής κ. Γιώργος Φαρμακίδης. Εκτός όμως από τους οικονομικούς λόγους που οδηγούν περισσότερες Ελληνίδες στο ΕΣΥ, ο κ. Φαρμακίδης επισημαίνει ότι πόλο έλξης για τις μέλλουσες μητέρες αποτελεί το... ρετιρέ του μαιευτηρίου, ο 5ος όροφος, όπου στεγάζονται τα μονόκλινα, και ο 6ος, επίσης με μονόκλινα δωμάτια, που θα ξεκινήσει να λειτουργεί όταν ολοκληρωθεί η εγκατάσταση του ξενοδοχειακού εξοπλισμού. Το κόστος για το μονόκλινο δωμάτιο σε ένα δημόσιο μαιευτήριο φτάνει μόλις τα 600 ευρώ για τις 4 διανυκτερεύσεις, την ώρα που στις ιδιωτικές κλινικές ξεπερνά τα 2.000 ευρώ: «Στόχος μας είναι να καθιερωθεί το Έλενα στη συνείδηση των Ελληνίδων ως μαιευτήριο- μπουτίκ. Και βέβαια, το πιο σημαντικό είναι να χτίζεται ανάμεσα στη μέλλουσα μητέρα και το γυναικολόγο μια σχέση εμπιστοσύνης, παράμετρος που λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη. Πρέπει όμως, να βελτιωθούν και οι υποδομές τόσο σε ξενοδοχειακό όσο και σε τεχνολογικό εξοπλισμό».

Δελεαστικές τιμές
Περίπου 100 ευρώ την ημέρα κοστίζουν τα δίκλινα δωμάτια στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα, τιμή που δελεάζει ολοένα και περισσότερες Ελληνίδες. Τα 8 δίκλινα δωμάτια και τα 4 μονόκλινα όμως δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες 5.500 νέων μητέρων που επισκέπτονται ετησίως το νοσοκομείο.
Το φακελάκι ζει και βασιλεύει

ΑΤΟΥ ΓΙΑ τα δημόσια νοσοκομεία και ιδίως για τις πανεπιστημιακές κλινικές της Αττικής είναι και η φήμη των διευθυντών- καθηγητών που προσφέρουν στις μέλλουσες μητέρες άρωμα ασφάλειας. Παρ΄ όλα αυτά, όπως παραδέχονται πολλές νέες μητέρες, για να εξασφαλίσουν έξτρα προσοχή από τις ούτως ή άλλως λίγες μαίες και κυρίως για να βρουν θέση σε δωμάτιο που δεν θυμίζει Δημόσιο, δηλαδή για να μη στοιβαχτούν με άλλες έξι γυναίκες, έπρεπε να καταφύγουν στο γνωστή μέθοδο, στο φακελάκι!

«Οι γυναίκες πληρώνουν ακριβά για να έχουν μια αξιοπρεπή γέννα και αυτό είναι λυπηρό. Στην ουσία ο δημόσιος τομέας πριμοδοτεί εξαιτίας των ελλείψεων, και συνεπώς επειδή παρέχει μόνον τα απαραίτητα, τον ιδιωτικό τομέα.

Όσες πάλι απευθύνονται στα δημόσια νοσοκομεία το κάνουν κυρίως επειδή εμπιστεύονται τον γιατρό τους» λέει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του ΣΕΜΜΑ Καλλιόπη Μάλφα- Νικολοπούλου.


Πόλος έλξης οι πανεπιστημιακές κλινικές

ΣΕ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ τρίτης κατηγορίας έχουν μετατραπεί τα περισσότερα δημόσια νοσοκομεία της περιφέρειας, αρκετά από τα οποία ούτως ή άλλως υπολειτουργούν εξαιτίας της έλλειψης γιατρών. Το αποτέλεσμα είναι οι πανεπιστημιακές κλινικές (όπου υπάρχουν) να αποτελούν πόλο έλξης για τις μέλλουσες μητέρες, αφού η μοναδική άλλη επιλογή είναι ο ιδιωτικός τομέας. Τα παραδείγματα είναι πολλά: «Στο νοσοκομείο της Φλώρινας υπάρχει μόνον ένας γυναικολόγος, γι΄ αυτό και οι γυναίκες στη πλειονότητα τους ταξιδεύουν έως την Πτολεμαΐδα όπου υπάρχει ιδιωτική μαιευτική κλινική ή διαφορετικά ξεγεννούν στο δημόσιο νοσοκομείο της περιοχής. Αντίστοιχα, οι μαιευτικές κλινικές των νοσοκομείων της Καστοριάς και των Γρεβενών μετά βίας αντιμετωπίζουν τα έκτακτα περιστατικά, αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο προσωπικό», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο μαιευτήρας- γυναικολόγος κ. Γιάννης Κοσκοσάς. Απωθητικό για τις μέλλουσες μητέρες είναι το σκηνικό και στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας όπου τα μικρά τρίκλινα δωμάτια φιλοξενούν ακόμη και έξι γυναίκες, ενώ στα Τρίκαλα το προσωπικό δεν επαρκεί ούτε για τα επείγοντα περιστατικά. Ανασταλτικός παράγοντας για πολλές γυναίκες είναι και το γεγονός πως οι δημόσιοι αναισθησιολόγοι αποφεύγουν να κάνουν επισκληρίδιο αναλγησία κατά τον τοκετό, που απαλύνει τις ωδίνες, αφού δεν έχουν την απαραίτητη εμπειρία!

Η ξενοδοχειακή υποδομή
Στις πανεπιστημιακές κλινικές, όμως, η κατάσταση συνήθως είναι διαφορετική: «Η κλινική μας λειτουργεί οκτώ χρόνια και διαπιστώνουμε αυξητική πορεία στους τοκετούς- ξεκινήσαμε με 400 και πέρυσι κλείσαμε με 1.350, ενώ φέτος έχουμε ξεπεράσει τους 1.000. Στα Ιωάννινα πάλι, έχουν ξεπεράσει τους 1.500 τοκετούς. Όπου υπάρχουν πανεπιστημιακά νοσοκομεία, οι κλινικές είναι πολύ ανεπτυγμένες και γι΄ αυτό άλλωστε πηγαίνουν και περιστατικά αναφοράς καθώς λειτουργούν μονάδες νεογνών», υπογραμμίζει ο κ. Ιωάννης Μεσσήνης, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.