«Γιγαντοοθόνες, προβολές, ειδικοί φωτισμοί θα αναπαραστήσουν την ατμόσφαιρα του 1910 στα χαμαιτυπεία και τα μπορντέλα του Μπουένος Άιρες, εκεί που οι νεαρές καλλονές της εποχής χόρευαν με τους γκάουτσος τον αισθαντικό, αλέγρο, λαϊκό χορό της ερωτικής πρόκλησης και της υπόσχεσης». Μ΄ αυτά τα λόγια δίνει το στίγμα των τριών παραστάσεων του συγκροτήματός του Τango Ρor Dos ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, χορογράφος Μιγκέλ Άνχελ Ζότο.

Κυρίαρχα στοιχεία, πάντοτε, η γυναικεία φιγούρα και το μπαντονεόν. «Δεν γίνεται τάνγκο χωρίς αυτά, και δεν υπάρχει ομορφιά στη ζωή χωρίς αυτά», λέει με κάπως υπερβολική διάθεση.

Στις μέρες μας γιατί το τάνγκο έχει πάψει να εκφράζει πολιτικές καταστάσεις, αντιδράσεις και κοινωνικά αιτήματα;
Στις απαρχές του τάνγκο η κοινωνία ήταν μοιρασμένη στα δύο, στο Μπουένος Άιρες. Δεν υπήρχε αστική τάξη τότε. Ήταν οι αριστοκράτες που άκουγαν κλασική μουσική και οι μετανάστες από διάφορα μέρη της γης συνθέτοντας μια τάξη χωρίς μουσική ταυτότητα. Μέσα από την ποίηση και τη μουσική εξέφραζαν την επιθυμία τους για ελευθερία και επικοινωνία. Τα κοινωνικά αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους τα εξέφραζαν με παραδοσιακά τραγούδια από τους τόπους τους, με τη χότα και τη μαζούρκα κ.λπ. Από τότε που αποδέχτηκαν το τάνγκο, βρήκαν τη θέση τους στην κοινωνία.

Τι είδους γλώσσα είναι το τάνγκο;
Είναι δημοφιλής χορός που δημιούργησαν οι άνθρωποι, μια γλώσσα του σώματος με την οποία εκφράζουν ό,τι συμβαίνει στη ζωή. Είναι η επικοινωνία του ζευγαριού όταν αγκαλιάζεται. Είναι ο μόνος χορός στον οποίο κίνηση και μουσική και λογοτεχνία δένουν ιδανικά. Γι΄ αυτό ακριβώς είναι και ο πιο σύνθετος δημοφιλής χορός.

Τι άλλο εκτός από έκφραση έρωτα είναι το τάνγκο;
Είναι εθισμός. Όταν μάθει κάποιος, δεν σταματά. Θέλει διαρκώς να χορεύει. Είναι καθαρή επικοινωνία. Είναι ένας τρόπος επαφής και γνωριμίας με άλλους ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου. Το τάνγκο είναι πάνω από γλωσσικές διαλέκτους. Καταλύει τα όριά τους και είναι κοινός κώδικας επικοινωνίας.

Ποια είναι η γνώμη σας για το nuevo tango;
Δεν υπάρχει παλιό και νέο. Υπάρχουν μόνον παραλλαγές του γνωστού τάνγκο που έχει αφομοιώσει στοιχεία της ηλεκτρονικής μουσικής.

Είναι δυνατόν η τεχνολογία να μειώσει τη δυναμική του τάνγκο;

Όχι βέβαια. Αντιθέτως, νομίζω ότι συμβάλλει στην επανεκτίμηση του χορού. Μπορείς, για παράδειγμα, στις μέρες μας να ακούσεις τάνγκο του Κάρλος Γκαρδέλ της δεκαετίας του ΄40 και να διαπιστώσεις ότι έχει το εκτόπισμα και τη λάμψη του ήχου της πρώτης ηχογράφησης. Κατά την άποψή μου, η τεχνολογία δεν μπορεί να κυριαρχήσει πάνω στο τάνγκο. Το τάνγκο, σύμφωνα με την παράδοση, ξεπήδησε τo 1880 από τις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες, πρωτοχορεύτηκε στα κακόφημα μπαρ, στα πορνεία και βγήκε και στους δρόμους με ισχυρή δόση αυθορμητισμού, αλλά με καλοζυγισμένες κινήσεις. Στις μέρες μας όμως πέρασε σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους.

«Πουλάει και προϊόντα»
«Το τάνγκο είναι εμπορικό στις μέρες μας, υπό την έννοια ότι μέσω αυτού μπορείς να πουλήσεις ποικιλοτρόπως και διάφορα προϊόντα» λέει ο Μιγκέλ Άνχελ Ζότο. «Όμως ως τέχνη θεωρώ πως είναι υψίστης μορφής και το εμπορικό σκέλος δεν επισκιάζει την καλλιτεχνική υπόστασή του. Η καλλιτεχνική αξία έργων του Ντα Βίντσι, του Νταλί, για παράδειγμα, δεν μειώνεται επειδή έμελλε να γίνουν εμπορικά. Το ίδιο ισχύει και με το τάνγκο.

ΙΝFΟ

«Εs Βuenos Αires Tango» για τρεις βραδιές (3, 4, 5 Δεκεμβρίου) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ.
Σοφίας & Κόκκαλη, τηλ. 210-
7282.333) με την Compania Τango Por Dos. Εισιτήρια από 15 έως 65 ευρώ.