Οι ένοχοι...
... επιστρέφουν χωρίς τύψεις στον τόπο του εγκλήματος, στη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ευρώπη για το ασφαλιστικό ζήτημα. Κανείς δεν τους πιστεύει πια. Ποιους; Αυτούς που μετέτρεψαν τα συνταξιοδοτικά σε επενδυτικά ταμεία και έπαιξαν τις αποταμιεύσεις των εργαζομένων στα χρηματιστήρια και τις αγορές ομολόγων. Και όμως, οι ίδιοι που πρωτοστάτησαν σε αυτή τη ληστεία, πρωτοστατούν πάλι στην ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος.

Το σύνθημα...
... το είχε δώσει πριν από τρεις δεκαετίες η Μάργκαρετ Θάτσερ, απευθυνόμενη στους δύστυχους ανθρακωρύχους του βρετανικού Βορρά. «Σας πήραν τη ζωή, δεν θα τους αφήσουμε να σας πάρουν και τη σύνταξη!», τους είχε πει. Κατόπιν τους τα πήρε και τα δύο. Όταν η Θάτσερ και αργότερα ο Μπλερ ποντάρισαν την αποταμίευση των εργαζομένων στα χρηματιστήρια, το συνταξιοδοτικό σύστημα οδηγήθηκε στην καταστροφή. Σήμερα, οι βρετανικές συντάξεις είναι οι χαμηλότερες στην Ευρώπη. Το 2007, από τα 11 εκατ. των Βρετανών συνταξιούχων, περίπου τα 2 εκατ. ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Και 25.000 πέθαιναν κάθε χρόνο από το κρύο επειδή δεν είχαν να πληρώσουν για θέρμανση. Τα ίδια συνέβησαν και στη Γαλλία. Το Αποθεματικό Ταμείο που είχε δημιουργήσει ο Λιονέλ Ζοσπέν προοριζόταν να χρηματοδοτήσει τις συντάξεις από το 2020. Με προίκα 30 δισ. ευρώ, είχε τοποθετήσεις κυρίως σε μετοχές. Αποτέλεσμα: όταν ξέσπασε η κρίση έχασε 3 δισ. ευρώ. Τα ίδια συνέβησαν σε όλες τις χώρες μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης που ακολούθησαν αυτό το σύστημα. Σε έκθεσή του τον Δεκέμβριο του 2008, όταν βυθίζονταν τα χρηματιστήρια, ο διεθνής Οργανισμός ανέφερε απώλειες 3,3 τρισ. δολαρίων για τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Οι πιο ζημιωμένοι ήταν εκείνοι που κόντευαν να βγουν στη σύνταξη.

Στη φετινή...
... έκθεσή του, ο ΟΟΣΑ επιστρέφει αναίσχυντα στον τόπο του εγκλήματος, δίνοντας στις ηγεσίες των χωρών μελών του το ίδιο «φύλλο πορείας» που οδήγησε στη συντριβή των συντάξεων. «Η οπισθοχώρηση στις μεταρρυθμίσεις ή η αποκλειστική στήριξη στα δημόσια συνταξιοδοτικά συστήματα θα ήταν ένα βήμα προς τη λανθασμένη κατεύθυνση», γράφει μεταξύ των άλλων. Σαν να μην ήταν, δηλαδή, η κρίση μια συμφορά αλλά μια ευκαιρία για να επιταχυνθεί η ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, μολονότι «τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα επλήγησαν και αυτά από τη βύθιση των αγορών». Ο ΟΟΣΑ καταγγέλλει χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Σλοβακία, που θέλουν να επιστρέψουν στο δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα και προβλέπει πως έως το 2020 όλα τα συνταξιοδοτικά συστήματα θα έχουν προσανατολιστεί στα χρηματιστήρια επειδή το Δημόσιο δεν θα μπορεί πια να καλύπτει τα ελλείμματά τους.

Τι προκάλεσε...
... αυτά τα ελλείμματα; Ποιος θα αναζητήσει τους τζογαδόρους που έπαιξαν τα λεφτά των ταμείων στα χρηματιστήρια; Ποιος θα διεκδικήσει τα 10 τρισ. δολάρια που κρύβονται στους φορολογικούς παραδείσους; αναρωτιέται ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς στο περιοδικό «Μαριάν». Στη συζήτηση για το Ασφαλιστικό, όλα μπαίνουν στο τραπέζι, όλα εκτός αυτά.