Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το αίνιγμα της ναυπλιώτικης λινάτσας

Σούσουρο μεγάλο στο ιστορικό Ναύπλιο: Κατεδαφίστηκε διατηρητέο κτίριο στο ιστορικό κέντρο, στην οδό Πλαπούτα; Κτίριο που έχει κηρυχθεί ιστορικό και διατηρητέο με το ΦΕΚ 1082/94;

«Ύστερα από τη δικτατορία δεν υπάρχει καμία καταγεγραμμένη περίπτωση απόλυτης κατεδάφισης διατηρητέου κτιρίου» βοούν τα blogs των Ναυπλιωτών, όπως της «Άλλης Πρότασης» (alliprotasi. worldpress).

«Ακόμα και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το κτίριο έχει χαρακτηριστεί επικινδύνως ετοιμόρροπο γίνεται προσπάθεια να σωθεί η όψη του».

Σιωπή από την Πολεοδομία και την τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων. Το κτίριο παραμένει εδώ και μήνες σκεπασμένο με λινάτσες, δόθηκε κάποιο σήμα για την παύση των εργασιών, αλλά ουδείς γνωρίζει αν έγινε αυτοψία για την κατάστασή του.

Τι κρύβουν οι λινάτσες;

Την κατεδάφιση και της όψης του διατηρητέου (μάρτυς και η φωτογραφία). Στην υπόθεση μπερδεύονται, βοούν τα blogs, πολιτικές κόντρες στους κόλπους της εντόπιας Νουδούλας, πρώην εκπρόσωποι νομαρχιακών αρχών και μπόλικη ίντριγκα.

Ευθύνες, είπατε; Σιγά μην καταλογιστούν σε «υπευθύνους» και «ανευθύνους», αρχές και δημοσιοϋπαλληλίσκους αλλά και σε «άνωθεν πολιτικούς υπευθύνους» εκ-πολιτισμένους, που όχι απλώς δεν σταμάτησαν την κατεδάφιση, όχι μόνον δεν σήκωσαν το χεράκι τους, αλλά σχεδόν συναίνεσαν.

Βοούν τα ντόπια blogs πάλι, όπως το thelonapo. blogspot, ότι έχει διαταχθεί εκτός από διακοπή εργασιών και ΕΔΕ από αρμόδια αρχή. Αλλά δεν ιδρώνει το αυτί, υποστηρίζουν, του ιδίου «κυκλώματος», όπως το αποκαλούν, το οποίο σε άλλες περιπτώσεις διατηρητέων «δεν σ΄ αφήνουν ούτε τη λεκάνη της τουαλέτας σου στο σπίτι σου ν΄ αλλάξεις».

Το χειρότερο; Ότι, όπως φαίνεται, δεν είναι το μόνο διατηρητέο που «εξαφανίστηκε». Υπάρχουν κι άλλα που, σεμνά και ταπεινά, έγιναν βορά των επιτηδείων. Ώς πότε;

Φοίβη
Του σκασμού η ώρα

Αγαπητή Φοίβη Χαιρετώ και πάλι από το πανέμορφο Πήλιο, χαρά Θεού είναι εδώ. Η μάνα μου, αυτή η υπέροχη Ελληνίδα της ξενιτιάς, όταν έλεγα βλακείες ή την ενοχλούσα με φωνές, μου έλεγε ένα ξεγυρισμένο... σκάσε!

Αυτό πρέπει να πούμε και εμείς σ΄ αυτούς τους περίγελους που κυβέρνησαν πεντέμισι χρόνια και τα έκαναν όλα λαμπόγυαλο. Η χώρα δεν έχει περάσει ξανά τέτοια καταστροφή. Ας αφήσουν τις καταγγελίες.

Τους αρκεί ένα μεγαλοπρεπές...

σκάστε!

Όσο για τους μικρούς, ας βάλουν λίγο πλάτη να φτιάξει ο τόπος και να αφήσουν τις άνοστες κριτικές τους εκ του ασφαλούς. Ο λαός τούς έχει πάρει χαμπάρι, μη γελιούνται.

Φιλικά, Μανώλης Περάκης Όπως έλεγαν και οι Άλκης Αλκαίος- Θάνος Μικρούτσικος στο «Ανεμολόγιό» τους, αγαπητέ Μανώλη, «Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε/ είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα/ και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε/ στο εξής θα παίζουμε σ΄ αυτό τον θίασο μόνο ως φαντάσματα». Δεν το υιοθετούν;


Χαριτωμένα άλλοθι

Αγαπητή Φοίβη Από την προσωπική μου εμπειρία ως ερευνητή επί 35 χρόνια δεν πείστηκα για τα διευθυντικά προσόντα των καθηγητών ΑΕΙ, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια κατακλύζουν υψηλόβαθμες θέσεις ευθύνης Δημοσίου, απογυμνώνοντας τα ΑΕΙ με τη μερική απασχόληση ή την πλήρη απόσπαση.

Η τωρινή κυβέρνηση δεσμεύτηκε για ενίσχυση της Παιδείας, η δε υπουργός Παιδείας, προς τιμήν της, αποφάσισε την ενίσχυση των σχολείων με τους ετεροαπασχολούμενους εκπαιδευτικούς σε διοικητικά πόστα.

Βλέποντας και τις πρόσφατες τοποθετήσεις καθηγητών ΑΕΙ σε θέσεις γενικών γραμματέων κ.λπ., μήπως είναι καιρός η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο Πρωθυπουργός να αποστείλουν στα ΑΕΙ τους ετεροαπασχολούμενους καθηγητές τους, ώστε να πιάσουν τόπο οι εξαγγελίες και τα επιπλέον χρήματα;

Πιστεύω ότι οι εξειδικευμένες γνώσεις είναι πιο απαραίτητες στη σπουδάζουσα νεολαία μας και στην υποβαθμισμένη έρευνα της χώρας μας παρά στη διοίκηση των υπουργείων και Οργανισμών όπου χρειάζεται άλλος τύπος «βιογραφικού» και όχι το άλλοθι του καθηγητή.

Άλλωστε αυτό ισχύει στις προηγμένες χώρες από πολύ παλιά.

Με εκτίμηση, δρ Περικλής Παπαδόπουλος Όπως άδει και η αοιδός Χριστίνα Αναγνωστοπούλου, αγαπητέ Περικλή, «κύριε καθηγητά, κύριε καθηγητά/ σε βλέπω και παθαίνω/ ούτε ακούω τίποτα ούτε καταλαβαίνω... Όπως με κοιτάς κατεβαίνει ο βαθμός μου» (αφιερωμένο στους καθηγηταράδες του τόπου τούτου).