Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της τζαζ πιανιστικής τέχνης. Ο Τσικ Κορία μέσα στη σαραντάχρονη πορεία του δοκίμασε- ίσως όσο κανένας άλλος- τη γεύση της διαφορετικότητας δηλώνοντας έμπρακτα την άρνησή του να περιορίσει τη δημιουργικότητά του στα στενά όρια μιας συγκεκριμένης τεχνοτροπίας και ανάγοντας σε στυλ τις συχνές αποδράσεις του από τα στυλ ή καλύτερα τους τρόπους να τα χρησιμοποιεί για να οικοδομήσει τη στυλιστική του ιδιομορφία.

«Ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι τεχνική. Είναι κυρίως μια υπόθεση του πνεύματος. Πρέπει να εμπιστευόμαστε τη φαντασία μας», έλεγε ο Τσικ Κορία. Πράγματι, αυτός ο πλέον «Ιταλός» εκ των Αμερικανών με τη συχνά λατινοαμερικάνικη μουσική ψυχή δεν άφησε καμία πτυχή της τζαζ ανεξερεύνητη. Ακούμπησε και τα δέκα δάχτυλά του στο ακουστικό πιάνο και με την ίδια ευκολία ανακάλεσε τα μισά για να τα θέσει στην υπηρεσία των ηλεκτρονικών πληκτροφόρων. Μερικές από τις πιο «pop jazz» εκφάνσεις του συμβίωναν χωρίς ενδοιασμούς με τον Μότσαρτ. Όσο για τις ηλεκτρικές του μπάντες, αν «τις γύριζες ανάποδα» άκουγες την ακουστική τους εκδοχή.

«Για μένα είναι πολύ διασκεδαστικό να επιστρέφω στα βασικά εκφραστικά εργαλεία του πιάνου» έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του. Η «επιστροφή» ίσως να είναι η λέξηκλειδί που περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την τόσο «τεθλασμένη» πορεία του Τσικ Κορία. Το γεγονός λοιπόν ότι, στις αρχές του ΄70, έστησε μια μπάντα με το όνομα Return to Forever, ίσως να μην ήταν απλώς ένα ευφάνταστο λογοπαίγνιο αλλά ένα από τα περιεχόμενα της μουσικής του σκέψης.

Ο Τσικ Κορία- κατά μια έννοια- επιστρέφει διαλέγοντας να (επανα)τοποθετήσει δίπλα του επί σκηνής τον μπασίστα Στάνλεϊ Κλαρκ και τον ντράμερ Λένι Ουάιτ, δύο παλιούς συνεργάτες του, δύο από εκείνους που στις αρχές του ΄70 συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση του πιο ηλεκτρισμένου τζαζ ψηφιδωτού.

Το σχήμα Return to Forever στο οποίο και οι τρεις συμμετείχαν υπήρξε από τις βασικές συνιστώσες του μουσικού ρεύματος που έφερε σε ανοιχτή επικοινωνία το ροκ, την τζαζ και τις μουσικές του κόσμου, μια σύντηξη που πήρε το όνομα Jazz Fusion.

Αυτή η παλέτα σφράγισε- με ηθικό αυτουργό και πρωταγωνιστή τον Μάιλς Ντέιβις- όχι μόνο την τζαζ αλλά και συνολικά την ποπ κουλτούρα. Ένας τζάζμαν όμως, όπως ο Τσικ Κορία, δεν μπορεί να επιστρέφει με τη νοοτροπία που επιστρέφουν οι γερασμένες ροκ μπάντες οι οποίες, στοχεύοντας αποκλειστικά στην ανάμνηση, εξαργυρώνουν μια παρελθούσα φήμη.

Αν η ζωντανή τζαζ παραμένει μια μουσική πράξη στο εδώ και τώρα, αυτό που περιμένουμε να διαμειφθεί επί σκηνής ανάμεσα στους τρεις μουσικούς δεν είναι μια αναβίωση του κοινού παρελθόντος τους, αλλά μια φρέσκια και αυθεντική μουσική επικοινωνία, εμπλουτισμένη από την εμπειρία και τις καινούργιες αισθητικές τους αναζητήσεις.

ΙΝFΟ

Το τρίο «Ρower of Τhree» του Τσικ Κορία και ο Μπέιλα Φλεκ με τους Flecktones, απόψε στις 21.00 στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου, τηλ. 210-
3213.100). Εισιτήρια:
50-100 ευρώ.

Το «άλλο» μπάντζο

Το μπάντζο στα χέρια του Μπέιλα Φλεκ αποκτά μια θαυμαστή πλαστικότητα, ενισχύεται ηλεκτρικά και κατορθώνει να επανασυνθέσει με καλλιτεχνική ευφυΐα αμερικανικούς λαϊκούς ιδιωματισμούς όπως το μπλούγκρας και η κάντρι και την ίδια στιγμή να επινοήσει τις καινούργιες σχέσεις τους με την τζαζ, το μπλουζ, το φανκ και ενίοτε με την κλασική μουσική. Η πρώτη εκδοχή των δικών του Flecktones το ΄89 έδωσε στον Νεοϋορκέζο μπαντζοΐστα μια θέση ανάμεσα στις πιο ενδιαφέρουσες τζαζ ιδιομορφίες. Μαζί του τρεις εξαιρετικοί μουσικοί: ο μπασίστας Βίκτορ Γούτεν, ο λεγόμενος Futureman στα κρουστά και η υπέροχη φυσαρμόνικα του Χάουαρντ Λέβι. Αναμένουμεμάλλον στο κλείσιμο της διπλής αυτής συναυλίας- με πολύ ενδιαφέρον το ντουέτο του Μπέιλα Φλεκ με τον Τσικ Κορία.