ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ αντιμετωπίζουν τις γάτες και τα κίνητρά τους με δυσπιστία, αυτή μπορεί κάλλιστα να είναι η επιστημονική απόδειξη που περίμεναν. Μια νέα έρευνα αποκαλύπτει πως τα τετραπέρατα τετράποδα έχουν ανακαλύψει έναν ωραιότατο τρόπο να εκμεταλλεύονται και να χειραγωγούν τους ανθρώπους. Αντί να νιαουρίζουν δυνατά όταν θέλουν φαγητό- συμπεριφορά που πιθανώς να τους γυρίσει μπούμερανγκ- πολλές γάτες συγκαλύπτουν αυτή την κραυγή για σημασία με ένα κατά τα λοιπά ευχάριστο γουργούρισμα. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Current Βiology», είναι ένα περίπλοκο «παρακλητικό γουργούρισμα» υψηλής συχνότητας που πυροδοτεί μια αίσθηση κατεπείγοντος στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ο ιδιοκτήτης το βρίσκει ενοχλητικό, αλλά όχι αρκετά ώστε να διώξει τη γάτα από το δωμάτιο, και νιώθει την «ανάγκη» να ανταποκριθεί.

Όπως τα μωρά
Η δρ Κάρεν Μακόμπ, ειδικός στη φωνητική επικοινωνία των θηλαστικών από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, άρχισε να ερευνά το θέμα αφού παρατήρησε το παράξενο γουργούρισμα στη δική της γάτα, τον Πέπο. «Αναρωτιόμουν γιατί μου ακουγόταν τόσο ενοχλητικό και ήταν τόσο δύσκολο να το αγνοήσω».

Εξετάζοντας λοιπόν τη συχνότητά του, βρήκε μια «κορύφωση» ανάλογη με εκείνη του κλάματος ενός μωρού: «Η ενσωμάτωση μιας κραυγής σε έναν ήχο που συνήθως συσχετίζουμε με την ευχαρίστηση, είναι πράγματι ένας έξυπνος τρόπος να προκαλέσουν μια αντίδραση».

Σύμφωνα με την ερευνήτρια, δεν έχουν όμως όλες οι γάτες αυτή τη «δύναμη», αλλά την εντόπισε μόνο στις γάτες που ζουν μαζί με έναν μόνο άνθρωπο. Όσο για τη δική της τη γάτα, τον Πέπο που την «χειραγωγούσε» όλα αυτά τα χρόνια, «ήταν η έμπνευση γι΄ αυτή την έρευνα,οπότε τον συγχωρώ».