Τα ζώα που υπερθηρεύονται μικραίνουν σε μέγεθος και αρχίζουν να αναπαράγονται σε μικρότερες ηλικίες. Αυτή την ανησυχητική διαπίστωση έκανε ομάδα επιστημόνων καταδεικνύοντας την αιτία: το εντατικό κυνήγι μπορεί να επιταχύνει κατά 300 φορές την υπό φυσιολογικές συνθήκες εξέλιξη ορισμένων ειδών.

Η ανακάλυψη οφείλεται σε Αμερικανούς και Καναδούς ερευνητές και δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Ρroceedings of the Νational Αcademy of Science». Όπως σημειώνει ο Κρις Ντάριμοντ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας, «το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την ταχύτητα με την οποία μεταβάλλονται τα έμβια όντα, αλλά και τις συνέπειες που αντιμετωπίζουν στην εξέλιξή τους. Τα ζώα που κυνηγάει ο άνθρωπος παρουσιάζουν συρρίκνωση κατά 20%, ενώ η ηλικία της πρώτης αναπαραγωγή τους είναι κατά 25% νεαρότερη συγκριτικά με τις προηγούμενες γενιές. Αυτή η αλλοίωση σημειώθηκε σε διάστημα μόλις 30 χρόνων».

Υπερθήρευση
Ο Κρις Ντάριμοντ συγκέντρωσε 34 μελέτες για 29 είδη πανίδας που ζουν σε 40 διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και έχουν πέσει θύματα υπερθήρευσης. Από αυτά ερεύνησε κυρίως ορισμένα είδη ψαριών και θηλαστικών, μερικά ασπόνδυλα και δύο είδη φυτών. Σε κάποια είδη διαπιστώθηκε μεταφορά γενετικών πληροφοριών που ωθεί τις νέες γενιές να μειώνουν το μέγεθός τους. Άλλα ζώα αρχίζουν να αναπαράγονται σε μικρότερες ηλικίες, γεγονός που αυξάνει τον πληθυσμό τους, με αποτέλεσμα ολόκληρες γενιές να πεθαίνουν λόγω έλλειψης τροφής. Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα στους τόνους που ζουν στις ανατολικές ακτές του Καναδά: η αναπαραγωγική τους ηλικία κατέβηκε από τα έξι στα πέντε χρόνια.

Η πίεση
Ακόμη και το κυνήγι που υπόκειται σε κανόνες και περιορισμούς με στόχο την προστασία των θηραμάτων μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτατες αλλοιώσεις. «Στους κυνηγούς του Μπιγκχόρν, ενός είδους άγριου προβάτου με μακριά κέρατα, συνιστάται να μη χτυπούν ζώα με μικρά κέρατα, γιατί είναι τα πιο νέα. Κι όμως, σε διάστημα τριάντα χρόνων διαπιστώθηκε μείωση της σωματικής μάζας και του μήκους των κεράτων κατά 20%», σημειώνει ένα άλλο μέλος της επιστημονικής ομάδας, Πολ Πάρκετ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι στον Καναδά.

Αξίζει να υπογραμμιστεί, όπως προειδοποιούν οι ερευνητές, ότι ακόμη κι αν αυτά τα είδη απαλλαγούν από την ανθρώπινη πίεση είναι απίθανο αν ο γενετικός τους κώδικας θα επιστρέψει στη φυσιολογική κατάσταση.

Με άλλα λόγια, η πορεία φαίνεται να είναι μη αναστρέψιμη.