ΓΡΗΓΟΡΟ τεστ ψυχολογίας: Ποιος πιστεύετε ότι λέει αλήθεια για τις επικουρικές συντάξεις; Η Αθηνά Δρέττα ή ο Νίκος Νικολόπουλος; Καθώς δεν έχει νόημα να προσπαθήσει κανείς να καταλάβει τίνος η μύτη μεγαλώνει όταν μιλάει για το φλέγον αυτό θέμα, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλα κριτήρια.

Η Δρέττα προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς, αρχής γενομένης από τα φοιτητικά της χρόνια. Εγινε γενική γραμματέας το 2009 μέσω open gov χωρίς να ανήκει - υπήρξαν και τέτοιες περιπτώσεις! - στον κύκλο των «κολλητών» του παπανδρεϊσμού, που ανακυκλώθηκαν σε τέτοιες θέσεις. Γενική γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο Εργασίας άντεξε στη σκυταλοδρομία Λοβέρδου, Λούκας, Κουτρουμάνη, αλλά, κυρίως, στην έκθεση στους τροϊκανούς. Στο Εργασίας νόμιζαν ότι τα είχαν δει όλα το καλοκαίρι του 2010, όταν έζησαν την κορύφωση του δράματος του Ασφαλιστικού. Παρ' όλα αυτά, η τραγωδία συνεχίζεται. Η Δρέττα δεν κρύφτηκε ποτέ από τα ΜΜΕ - για ένα διάστημα ήταν τακτική στα «πρωινάδικα» - και μίλησε με τη γλώσσα της πραγματικότητας για τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ο Νικολόπουλος πάλι προέρχεται από τον χώρο των λοχαγών του καραμανλισμού. Είναι η ετερόκλητη ομάδα βουλευτών που στήριξε το 1997 το διστακτικό γιουρούσι του Κώστα προς την κομματική ηγεσία. Ο βουλευτής Αχαΐας δεν είχε την εξέλιξη του Γιώργου Αλογοσκούφη ή του Σάββα Τσιτουρίδη - που ξεκίνησαν επίσης ως λοχαγοί. Ο,τι όμως δεν ανεβαίνει ψηλά, δεν πέφτει κιόλας. Κάπως έτσι ο Νικολόπουλος ανήκει στα απομεινάρια του νεοκαραμανλισμού που ανακυκλώνει - ελλείψει άλλου πολιτικού υλικού - η σαμαρική ΝΔ. Τομεάρχης για τα εργασιακά - δηλαδή «Κουτρουμάνης της Συγγρού» -, ο Νικολόπουλος συνεχίζει την παράδοση του δεξιού λαϊκισμού της τελευταίας δεκαπενταετίας. Αυτός έχει απλώς επικαιροποιηθεί στα μέτρα της Ελλάδας του ΔΝΤ.

ΟΙ επικουρικές δεν βγαίνουν. Δυστυχώς. Η κυβέρνηση προτείνει στοχευμένες περικοπές με κριτήρια και ενοποίηση των φορέων που τις καταβάλλουν. Η ΝΔ συναινεί στην ενοποίηση, αλλά αρνείται τις μειώσεις. Τα επιχειρήματα είναι αούα και θυμίζουν την εφεδρεία, άλλη μια φαεινή ιδέα της Συγγρού που υιοθέτησε η κυβέρνηση Παπανδρέου για να βρεθεί έπειτα από επτά μήνες σε αδιέξοδο. Η ΝΔ χαϊδεύει αυτιά, ζητώντας να αξιοποιηθούν έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις ή από την τιτλοποίηση των κρατικών λαχείων - ενώ αυτά είναι τιτλοποιημένα ώς το 2013! Ή να μπει χέρι στο ΑΚΑΓΕ - δηλαδή στους πόρους του Ασφαλιστικού που φυλάσσονται για τις επόμενες γενιές. Η λογική είναι απλή: διαφώνησε στα δυσάρεστα και πες κάτι ευχάριστο, ακόμη κι αν είναι στον αέρα. Η προσέγγιση αυτή βρίσκεται στην καρδιά της ευρωπαϊκής δυσπιστίας - για να μην πούμε τίποτε χειρότερο - απέναντι στη ΝΔ.

ΕΠΕΙΔΗ όμως όλα αυτά είναι λίγο τεχνικά, ο Νικολόπουλος το πήγε παρά πέρα. Φταίει, λέει, η Δρέττα που θέλει να περικόψει τις επικουρικές. Είναι μια πολιτική προσέγγιση χωρίς αναστολές που τρομάζει. Οχι μόνο γιατί προσωποποιεί με βάναυσο τρόπο την πολιτική αντιπαράθεση. Αλλά γιατί αγνοεί πλήρως τα πραγματικά προβλήματα μιας χώρας που δεν έχει να πληρώσει. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για πολιτική χωρίς αύριο από πρόσωπα του χθες. Αυτή δεν είναι όμως η σημερινή ΝΔ;