Τη στιγμή της τραγωδίας έπεται η οργή. Τη στιγμή της θλίψης κάνει ένα βήμα πίσω ο θυμός. Τη στιγμή του πένθους βγάζεις τον σκασμό.
Δεν είναι απαλλαγή. Είναι περισυλλογή.
Διότι ευθύνες υπάρχουν. Βαριές κι ασήκωτες. Τόσοι νεκροί, τόσος πόνος, τόσες ζημιές, δεν μπορούν να περάσουν στα αζήτητα. Δεν θα κάνουμε σαν να μη συνέβη τίποτα.
Αλλά δεν είναι η στιγμή να τις αναζητήσουμε και να τις επιμερίσουμε. Ούτως ή άλλως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι η κυβέρνηση με τους περισσότερους νεκρούς στην Αττική σε καιρό ειρήνης.
Μπροστά στην καταστροφή όμως ο σκασμός είναι ο μοναδικός σύμβουλος.
Είναι ντροπή να καμαρώνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επειδή (κατά δήλωσή του) «ο συντονισμός και η οργάνωση λειτούργησαν άψογα» – πριν ακόμη μετρηθούν οι νεκροί!
Είναι ντροπή ο απερίγραπτος Παπαδημούλης να στέλνει νυχτιάτικα κι ύστερα πάλι αξημέρωτα οδηγίες στους διασώστες μέσω Twitter και να δίνει εντολή (δις) «μακριά από κάθε μικροπολιτική εκμετάλλευση». Η μικροπολιτική τον μάρανε!
(Ενας φερόμενος ως συνεργάτης του Παπαδημούλη ονόματι Ραπίδης που βρήκε ότι τις φωτιές βάζει ο Σκάι υποθέτω ότι έχει εκδιωχθεί ήδη!)
Ευτυχώς οι παραπάνω ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις γελοιότητας. Ακόμη κι ο Πρωθυπουργός επέδειξε αυτοσυγκράτηση και κάποιο μέτρο.
Από τα λόγια του κρατάω μια διαβεβαίωση: «Τίποτα δεν θα μείνει χωρίς απαντήσεις!». Μακάρι.
Διότι μόλις μαζέψουμε τα κομμάτια μας, οι απαντήσεις είναι το ζητούμενο. Οι απαντήσεις και οι ευθύνες.
Οι απαντήσεις που εδώ και έναν χρόνο περιμένουμε για τη Μάνδρα, για την οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό, για τις προηγούμενες πυρκαγιές. Οι απαντήσεις που εξαφανίζονται μόλις σβήσουν οι κάμερες της τηλεόρασης.
Και οι απαντήσεις επιβάλλονται επειδή υπάρχουν ερωτήσεις.
Κανείς δεν πείθεται πως όλα είναι απλώς αποτελέσματα της μοίρας και της κακιάς στιγμής. Διότι όλοι πιστεύουμε πως βασική λειτουργία μιας συντεταγμένης και συγκροτημένης πολιτείας δεν είναι να αποτρέπει τις ανεξέλεγκτες θεομηνίες όταν δεν μπορεί αλλά να προστατεύει από αυτές τους πολίτες της.
Απαντήσεις, λοιπόν.
Με όποιο κόστος. Προσωπικό και πολιτικό. Το οποίο προφανώς αυξάνει γεωμετρικά για όσους δεν κατάλαβαν τις ερωτήσεις.
Δεν ξέρω αν αυτή τη φορά η περιφερειάρχης Αττικής έκανε μήνυση στον εαυτό της, όπως για τις πλημμύρες στη Μάνδρα. Ούτως ή άλλως δεν την έχει πάρει κάπου το μάτι μου έως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Αλλά μικρή σημασία έχει. Τώρα μετράμε νεκρούς. Σώζουμε τραυματίες. Φροντίζουμε διασωθέντες. Ψάχνουμε αγνοουμένους. Καταγράφουμε καταστροφές.
Οι αριθμοί είναι δυστυχώς τραγικοί. Με τα νούμερα θα ασχοληθούμε αργότερα.