Εκείνος, ο πρόεδρος Τσίπρας δηλαδή είναι ο «εκείνος», απουσιάζει στο χάλια αυτή την περίοδο (ζέστη τρελή και υγρασία) Λονδίνο. Εκείνοι, ήτοι το επιτελείο Μαξίμου συν τα υπόγεια, έχουν επιδοθεί σε μια τρομερή προσπάθεια να χαράξουν μια «γραμμή» όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις και τα ζοφερά αποτελέσματα που καταγράφουν για τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε επιστρέφοντας από το ταξίδι στην ξενιτιά, να του αναστηλώσουν το (πεσμένο, σέρνεται στα πατώματα) ηθικό.
Γίνονται σου λέει, (ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου είναι για την ακρίβεια αυτός που «σου λέει»), συσκέψεις επί συσκέψεων, προκειμένου να καθαρογραφεί η «γραμμή», ώστε όταν έρθει το «αφεντικό» (έτσι πλέον τον ονομάζουν, στα κρυφά, όταν δεν είναι μπροστά…), να του την παρουσιάσουν για να μπορέσει και αυτός να δει τι θα κάνει το επόμενο διάστημα.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να ενημερώσω ότι μέσες – άκρες, οι «φωστήρες» τύπου Βερναρδάκη υπουργού, έχουν καταλήξει σε δύο άξονες:
1. Στην εμπειρία από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, όταν δηλαδή οι περισσότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων περιέγραφαν ως «ντέρμπι» την εκλογική αναμέτρηση, αλλά διαψεύσθηκαν οικτρά από το εκλογικό αποτέλεσμα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ του προέδρου Τσίπρα κατίσχυσε της ΝουΔου του «βολικού» προέδρου Βαγγέλη (Μεϊμαράκη) με πάνω από 7 μονάδες διαφορά (35,46% έναντι 28,2% της ΝΔ).
2. Στην καταγραφόμενη αποσυσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εμφανίζει σήμερα συσπείρωση μεταξύ 40% και 50%, ενώ η συσπείρωση της ΝουΔου εμφανίζεται να ακουμπάει το ταβάνι με ποσοστά μεταξύ 80% και 85%.
Το βασικό σενάριο λοιπόν είναι – ανακεφαλαιώνω – το εξής: «Πρόεδρε μην ανησυχείς, ακόμη και αν οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν την πραγματικότητα για μας, που δεν την καταγράφουν, όλο έξω πέφτουν (δες και τι έγινε τον Σεπτέμβρη του 2015), ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει, διότι μόλις πιάσουμε συσπείρωση 70% με κάτι φιλολαϊκά μέτρα που θα πάρουμε, συντάξεις κ.λπ., τη φτάσαμε και την περάσαμε τη ΝουΔου».
Δυνατοί (στο παραμύθι), δεν πιάνονται, λέμε. Αν καταφέρουν και παραμυθιάσουν με αυτό και τον Τσίπρα, ο οποίος διαθέτει PhD επ" αυτού, πραγματικά θα προσκυνήσω.

Νέο μαγαζί «δεξιά» γωνία
Και ενώ συμβαίνουν αυτά στο κυβερνητικό στρατόπεδο, λογικά ένα αισιόδοξο νέο γι" αυτούς είναι ότι γεννήθηκε καινούργιο κόμμα στον χώρο της Δεξιάς. Στο τρίο Παπακώστα – Αντώναρος – Καραχάλιος είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους (ότι μπορεί να κόψουν τίποτε από τα ποσοστά της ΝουΔου του προέδρου Κυριάκου) από αλλού τους προέκυψε. Και δη Καμμένος, και όχι ο γνωστός Καμμένος που τους «τηγανίζει» κάθε τόσο, αλλά ο Δημήτρης Καμμένος. Για τον οποίο όλοι πίστευαν ότι θα έβρισκε στέγη στη ΝουΔου με την ανεξαρτητοποίησή του (τζάμπα πήγαν τα τουίτ του Καμμένου αρχηγού των ΑΝΕΛ), πλην όμως αυτός ανοίγει το δικό του μαγαζί, φιλοδοξώντας να το καταστήσει λίαν συντόμως «μαγαζί γωνία» δεξιά όπως πάμε, και ακόμη δεξιότερα όπως ερχόμαστε.
Και γίνεται πρόεδρος παρακαλώ ο δεύτερος Καμμένος πρόεδρος που αποκτάει η χώρα, γεγονός το οποίο οφείλουμε να χαιρετίσουμε, διότι φεύγει όπου να "ναι ο πρώτος, να μείνουμε χωρίς Καμμένο; Οχι, έρχεται δεύτερος να καλύψει το κενό – τελικά κανένα κενό δεν είναι δυσαναπλήρωτο.
Πρόεδρος λοιπόν ένας κανονικός δεξιός ο Καμμένος ο Δημήτρης, γραμματέας ένας ακόμη πιο δεξιός, ο Μπαλτάκος, ο Τάκης, του προέδρου Αντώνη (Σαμαρά). Ο οποίος πήγε χθες Αρειο Πάγο, κατέθεσε την προβλεπόμενη από τον νόμο δήλωση για τη δημιουργία του νέου κόμματος, αλλά το όνομα, όπως μου εκμυστηρεύθηκε ο νέος πρόεδρος Καμμένος, δεν είναι ακόμη ανακοινώσιμο.
Ρώτησα φυσικά «γιατί».
Μου απάντησε με κάτι που δεν γνώριζα, και το αναφέρω, για να καταλάβουμε όλοι τι διάολο λαός είμαστε και σε ποια διάολο χώρα, ζούμε:
n Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κατατεθειμένες στον Αρειο Πάγο περί τις 2.800 ονομασίες νέων κομμάτων!!!
«Ο Τάκης (Μπαλτάκος) θέλησε να το ψάξει λιγάκι το θέμα με την ονομασία, διότι υπήρχε ο κίνδυνος να ανακοινώσουμε όνομα το οποίο έχει ήδη κατατεθεί στον Αρειο Πάγο», μου ανέφερε ο νέος πρόεδρος Καμμένος.
Για όσους λοιπόν αγωνιούν για το ποτέ θα ανακοινωθεί η επωνυμία του νέου φορέα, πληροφοριακά σημειώνω ότι αυτό θα συμβεί την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου ή την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου – ήτοι με την ολοκλήρωση των «μπάνιων του λαού»…

Δεν χωρούν στο κόμμα
Βρήκα νουνεχή τη στάση αυτή του προέδρου, ώς και του γραμματέως του νέου κόμματος, και ακόμη περισσότερο νουνεχή τη θέση του έναντι των υπαρχόντων σχημάτων.
Οπως μου αποκάλυψε, δεν πρόκειται να δεχθούν στον νέο φορέα κανένα «από το υπάρχον παλιό πολιτικό σύστημα».
– Παρακαλώ;
– Δεν θα δεχθούμε στο κόμμα, ας πούμε, κανέναν Νικολόπουλο.
– Την κυρία Παπακώστα, ενδεχομένως;
– Οχι βέβαια.
– Αντώναρο και λοιπούς;
– Οχι, σας είπα.
– Και τώρα η κρίσιμη ερώτηση: εκ των ανεξαρτήτων βουλευτών της Χρυσής Αυγής, θα πάρετε κανέναν;
– Μα τι λέτε κύριε. Προφανώς αγνοείτε τη δήλωσή μου, αμέσως μετά την, περίεργη θα τη χαρακτηρίσω, πρόταση της κυρίας Παπακώστα, να συγκροτήσουμε οι ανεξάρτητοι βουλευτές Κοινοβουλευτική Ομάδα με τη συμμετοχή βουλευτών προερχόμενων από τη Χρυσή Αυγή. Ξεκαθάρισα πως εγώ δεν κάθομαι στο ίδιο τραπέζι μαζί τους, και θα τους δεχθώ στο κόμμα; Οχι βέβαια. Και σας καλώ να διαβάσετε την ανακοίνωσή μας, να δείτε ότι αυτοί δεν χωρούν.

Ρίγη συγκίνησης
Αναζήτησα την ανακοίνωσή τους. Μεγαλείο, μιλάμε. Ρίγησα από συγκίνηση με το προσκλητήριο. Ειδικά εκεί που λένε «απευθυνόμαστε σε όσους επιθυμούν την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στη Χώρα, με αποφασιστική καταστολή της εγκληματικότητας».
 «Νόμος και τάξις» – εν τέλει όπως και να το κάνεις, όπως και να το δεις, «η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει… Δεξιά».
Η ανακοίνωση – προσκλητήριο καταλήγει με τη φράση: «Απευθυνόμαστε σε όσους δακρύζουν όταν ακούνε τον Εθνικό Υμνο και το «Μακεδονία ξακουστή». Και παρά δύναμιν τολμηταί». Αυτό το «Και παρά δύναμιν τολμηταί», για όσους το αγνοούν, ή την κοπάναγαν την ώρα των Αρχαίων από την τάξη, είναι απόσπασμα αποφθέγματος του τεράστιου Θουκυδίδη. Σημαίνει «και τολμηροί πέρα από τις δυνάμεις τους». Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί το πετσόκοψαν το ωραίο απόφθεγμα του και στρατηγού, ιστορικού Θουκυδίδη του Αλιμούσιου (από τον Αλιμο καταγόταν ο άνθρωπος). Εξού και το παραθέτω ολόκληρο:  
«Και παρά δύναμιν τολμηταί και παρά γνώμην κινδυνευταί και εν τοις δεινοίς ευέλπιδες».
Το οποίο σε μετάφραση, λεει: (Οι Αθηναίοι είναι) τολμηροί πέρα από τις δυνάμεις τους, ριψοκίνδυνοι εν γνώσει τους και αισιόδοξοι στις δυσκολίες.

Δάνεια vol. II
Νέα επικοινωνία είχα χθες με τον πρόεδρο της Τράπεζας Αττικής Τάκη Ρουμελιώτη, γνωστό μου από τριακονταετίας και πλέον, με αφορμή το θέμα των κόκκινων δανείων ΠΑΣΟΚ και ΝουΔου που περιήλθαν στο αμερικανικό fund Auldrigde, μέχρι που παρενέβη ο αδάμας της πολιτικής, ο αδιάφθορος Καμμένος αρχηγός των ΑΝΕΛ και κατήγγειλε το «σκάνδαλο» στη Βουλή (προ εβδομάδος), με αποτέλεσμα ο κύριος Ρουμελιώτης να δώσει εντολή να τα πάρει πίσω η τράπεζα τα δάνεια. Μου τηλεφώνησε για να με ενημερώσει ότι τελικά δεν θα τα εξαγοράσει η τράπεζα τα δάνεια αυτά, ύψους 23,5 εκατομμυρίων ευρώ.
– Αλλά; τον ρώτησα.
– Θα τα ανταλλάξουμε με άλλα ισόποσα. Θα τους δώσουμε έναν αριθμό δανείων μέχρι να συμπληρωθεί το ποσό των 23,5 εκατομμυρίων και θα επανακτήσουμε εκ νέου τα δυο δάνεια των κομμάτων.
Μου τα ανέφερε αυτά δε, για να μου τονίσει ότι βρέθηκε αυτή η λύση και δεν υφίσταται ο κίνδυνος να πληρώσει η τράπεζα 23,5 εκατομμύρια για να τα πάρει πίσω. Ευτυχώς, θα πω.