Η αυριανή εμφάνιση του Αυστριακού ομοσπονδιακού καγκελάριου στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπου θα παρουσιάσει το πρόγραμμα εργασίας της εκ περιτροπής Προεδρίας της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2018, θεωρείται «πρώτη δοκιμασία» για τον 31 χρόνων Σεμπάστιαν Κουρτς – του νεότερου στην ηλικία αρχηγού κυβέρνησης στην Ευρώπη — ως προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τους επόμενους έξι μήνες.

Πέραν του προγράμματος της αυστριακής Προεδρίας και των δικών του θέσεων, με κορυφαία την προσφυγική-μεταναστευτική πολιτική του, για την οποία ο ίδιος αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος και επαίρεται για την «επιτέλους» υιοθέτησή της από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες, στην ολομέλεια, από την πλευρά των ευρωβουλευτών θα πρέπει να αναμένονται τα ερωτήματά τους ως προς την σύνθεση της σημερινής αυστριακής κυβέρνησης.

Κι αυτό, γιατί ο Σεμπάστιαν Κουρτς ηγείται, από τις 18 του περασμένου Δεκεμβρίου, ενός κυβερνητικού συνασπισμού του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματός του, με το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων του αντικαγκελάριου Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, κατά το πρότυπο ενός παρόμοιου κυβερνητικού σχηματισμού που βρέθηκε στην εξουσία στην Αυστρία μεταξύ 2000 και 2006, υπό τον τότε αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος και τότε καγκελάριο Βόλφγκανγκ Σιούσελ, σε συνεργασία με τον διαβόητο τότε αρχηγό των Ελευθέρων Γεργκ Χάιντερ.

Το σημερινό συγκυβερνών Κόμμα των Ελευθέρων συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην «Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας», την παράταξη των ακροδεξιών και «δεξιο-λαϊκιστικών» κομμάτων που έχει ιδρυθεί από την Μαρίν Λεπέν και που, εξαιτίας του αντιευρωπαϊκού προσανατολισμού και της ρητορικής της, είναι πρακτικά απομονωμένη από τις άλλες παρατάξεις.

Ο ίδιος ο Κουρτς παραδέχεται αρκετά χαλαρά πως «φυσικά και υπάρχουν σαφείς διαφορές ανάμεσα στο Λαϊκό Κόμμα και στους Ελευθέρους», απαντώντας σε εκείνους που του επισημαίνουν την αμφισβήτηση θεμελιωδών αρχών από την πλευρά του κυβερνητικού εταίρου του, παραπέμποντας τους ταυτόχρονα στο κυβερνητικό του πρόγραμμα, στο οποίο καταγράφεται ο φιλοευρωπαϊκός χαρακτήρας της συγκυβέρνησής τους.

Παρακολουθώντας πάντως κάποιος τη στάση των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων κατά τις ψηφοφορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διαπιστώνει, σύμφωνα με αναλυτές στη Βιέννη, ότι οι διαφορές τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από αυτές που παραδέχεται ο καγκελάριος, είτε πρόκειται για αποφάσεις ως προς τις περιφερειακές επιδοτήσεις είτε για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, είτε για μελλοντικές μεταρρυθμίσεις στην Ένωση, στις οποίες εναντιώνονται, σχεδόν συστηματικά, οι Ελεύθεροι.

Βέβαια στο πλαίσιο του γενικού τίτλου της αυστριακής Προεδρίας «Μία Ευρώπη που προστατεύει», οι ευρωβουλευτές στο Στρασβούργο θα ακούσουν από τον προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τον «γεφυροποιό» ρόλο που θέλει να παίξει στην Ευρώπη και για την πρώτη προτεραιότητα της ατζέντας του που είναι ο αγώνας κατά της «παράνομης μετανάστευσης» και η «περισσότερη ασφάλεια στην Ευρώπη».

«Θα κάνουμε τα πάντα για να αποφευχθεί μία διάσπαση της ΕΕ, η Αυστρία θέλει να κτίσει γέφυρες και να είναι ένας ουδέτερος μεσίτης», τονίζει, επισημαίνοντας ότι αντί των διαφωνιών ως προς την κατανομή των προσφύγων, το βάρος πρέπει να δοθεί στην προστασία των εξωτερικών συνόρων, στην δημιουργία κέντρων κράτησης προσφύγων εκτός Ευρώπης, στην ανάγκη μεγαλύτερης βοήθειας επί τόπου, όπως επίσης στην διεύρυνση της εντολής αρμοδιοτήτων και την ενίσχυση της Frontex.

Ως προς τα άλλα σημεία του Προγράμματος Εργασίας της αυστριακής προεδρίας, ο καγκελάριος θεωρεί πως θα είναι «σκληρές και δύσκολες» οι διαπραγματεύσεις για το Brexit , που αναμένει να ολοκληρωθούν στη διάρκεια της Αυστριακής Προεδρίας, ενώ, κατά την άποψή του, με την έξοδο της Βρετανίας θα μειωθεί κατά 12,8 % ο πληθυσμός της ΕΕ και κατά 14 δισεκατομμύρια ευρώ οι ετήσιες εισφορές, ωστόσο «στόχος πρέπει να είναι να μην υπάρξει επιπλέον επιβάρυνση των χωρών που συνεισφέρουν στον κοινοτικό προϋπολογισμό».

Ο ίδιος τάσσεται υπέρ της αλλαγής προσανατολισμού της ΕΕ και υπέρ ενός «Συμφώνου επικουρικότητας», όπως επίσης υπέρ της ρύθμισης των δημοσίων ζητημάτων το δυνατόν πλησιέστερα προς τον πολίτη σε επίπεδο κράτους-έθνους, και μόνον όταν ένα πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να λυθεί εκεί, η αρμοδιότητα επίλυσης να ανατίθεται σε ένα ανώτερο επίπεδο, στην ΕΕ.

Σύμφωνα με τον καγκελάριο, εκεί όπου δεν προκύπτει προστιθέμενη αξία μέσω ευρωπαϊκών ρυθμίσεων, δεν θα πρέπει να επεκτείνονται οι αρμοδιότητες της ΕΕ, αλλά χρειάζεται μία εστίαση σε κεντρικά μεγάλα ζητήματα, ενώ, ως προς την ελευθερία εγκατάστασης εντός της ΕΕ, δεν μπορεί να σημαίνει ότι κάποιος θα μπορεί να επιλέγει το καλύτερο κοινωνικό σύστημα.

Ως εκ τούτου, κατά την άποψή του, στόχος πρέπει να είναι να μπορεί να υπάρχει αξίωση για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για μετανάστες μόνον έπειτα από πέντε χρόνια από την εγκατάστασή τους, ενώ το επίδομα παιδιών για παιδιά που ζουν στο εξωτερικό θα πρέπει να προσαρμόζεται στο επίπεδο της εκάστοτε χώρας.