Σε αυτή την περίπτωση ο τουρισμός δεν επηρέασε μόνο τη διαβίωση των κατοίκων της περιοχής, αλλά και των σπάνιων πουλιών της περιοχής. Αναφερόμαστε στο Νονγκάνγκ, μέρος παρατήρησης πουλιών στη νότια Κίνα, το οποίο έγινε γνωστό από φωτογραφίες ανθρώπων όπως ο Σου Γκουομίν που πέρασε στην περιοχή ένα τριήμερο, στη διάρκεια του οποίου, οι ντόπιοι του παρείχαν κάθε είδους βοήθεια, τον πήραν από τον αεροδρόμιο και του παραχώρησαν δωμάτιο και το πιο σημαντικό… του έδειξαν τα μυστικά σημεία από όπου μπορούσε να δει τα πουλιά, βαθιά κρυμμένα στην κομητεία Λονγκτσόου της Αυτόνομης Περιφέρεια Κουανγκσί Τσουάνγκ.

Το Νονγκάνγκ είναι πλέον δημοφιλές όχι μόνο για τα σπάνια πουλιά, αλλά και για τις υπηρεσίες που προσφέρει στους επισκέπτες. Δίπλα στο Εθνικό Πάρκο Νονγκάνγκ, στα σύνορα Κίνας-Βιετνάμ, το ομώνυμο χωριό φιλοξενεί εκατοντάδες είδη πτηνών προσελκύοντας όλο και περισσότερους λάτρεις των υπέροχων αυτών πλασμάτων. Η παρατήρηση των πτηνών έγινε δημοφιλής στο χωριό στο 2008 όταν ο ορνιθολόγος Ζου Φάνγκ και ο μαθητής του Τσιάνγκ Αιγουόου ανακάλυψαν ένα νέο είδος πουλιού στην περιοχή – το Stachyris nonggangensis.

Το μικροσκοπικό, σε μέγεθος γροθιάς, καλλικέλαδο πουλί είναι σκούρο καφέ με λευκές κηλίδες στο στήθος. Το είδος του, με πληθυσμό μικρότερο από 2.000 στο φυσικό πάρκο, κατατάσσεται ως «ευάλωτο» από τη Διεθνή Ενωση Προστασίας της Φύσης (IUCN), τον κόκκινο κατάλογο των απειλούμενων ειδών.

Η μαζική αύξηση των παρατηρητών πουλιών σε πολλά μέρη της Κίνας άλλαξε τη ζωή πολλών ντόπιων αγροτών, οι οποίοι επί δεκαετίες καλλιεργούσαν ζαχαροκάλαμο για ένα πενιχρό εισόδημα. Από το 2014 ο χωρικός Νονγκ Γουέιχονγκ κερδίζει πάνω από 100.000 γιουάν (15.113 δολάρια ΗΠΑ) ετησίως ενοικιάζοντας δωμάτια στο σπίτι του σε παρατηρητές πουλιών. Πριν από το 2014 η οικογένειά του κέρδιζε περίπου 20.000 γιουάν ετησίως από την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου.

Καθημερινά πρωί και απόγευμα ο Νονγκ μαζί με την μητέρα του βάζουν σκουλήκια σε έναν μεγάλο βράχο στο δάσος κοντά στο σπίτι τους. Λίγο μετά δεκάδες διαφορετικά στο είδος τους πτηνά πάνε εκεί για να φάνε. Η οροφή του σπιτιού του Νονγκ αποτελεί ιδανικό μέρος για τη μελανόχρωμη σουλτάνα, ένα μαυροκίτρινο ωδικό πουλί που προσελκύει δεκάδες φωτογράφους κάθε μέρα.

Ο Μενγκ Ζενχάι, φίλος του Νονγκ, εδώ και τρία χρόνια δουλεύει ως οδηγός παρατηρητών πουλιών πλήρους απασχόλησης. Έχει βρει τρία ιδανικά σημεία παρακολούθησης για πουλιά, όπως η λευκόφτερη καρακάξα. Οδηγοί όπως ο Μενγκ έχουν την ικανότητα να προσελκύουν πουλιά με μοναδικά σφυρίγματα, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο χρόνο για τους παρατηρητές.

Πέρυσι, στην αργία της Πρωτομαγιάς ο Μενγκ κέρδισε περισσότερα από 4.000 γιουάν οδηγώντας τους τουρίστες στα κρυφά σημεία για να θαυμάσουν τα σπάνια πουλιά.

Το χωριό Νονγκάνγκ έχει πάνω από 20 παρατηρητήρια, 18 οδηγούς και 10 πανδοχεία, ενώ 57 οικογένειες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας ασχολούνται πλέον με την επιχείρηση αυτή. Πέρυσι πάνω από 8.000 λάτρεις των πουλιών επισκέφθηκαν το χωριό, αριθμός τετραπλάσιος από εκείνον που καταγράφηκε το 2016.

Ενώ σήμερα τα πουλιά θεωρούνται πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο από τους κατοίκους των χωριών, πριν από δεκαετίες τα σκότωναν για να τα φάνε ή τα έπιαναν για να τα πουλήσουν. Οπως λέει ο Νονγκ, τότε ήταν όλοι πολύ φτωχοί, έπιαναν ότι μπορούσαν να φάνε και το κρέας του πουλιού δεν διαφέρει από εκείνο του κοτόπουλου.

Ο τουρισμός με αντικείμενο την παρατήρηση των πουλιών έχει αλλάξει την στάση των ντόπιων απέναντι στα σπάνια πουλιά. Τώρα γνωρίζουν ότι τα δάση και τα πουλιά είναι ο θησαυρός τους και ότι πρέπει να τα προστατεύσουν για τις επόμενες γενιές.