Πέρα από τη θετική υποδοχή που είχε η ταινία στην εποχή της (1962) – ακόμη κι ο μέγας Ιονέσκο την είχε αποθεώσει στη «Φιγκαρό» -, η «Ηλέκτρα» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη στέκει ως τεκμήριο της πολιτιστικής άνοιξης στη δεκαετία του "60, την τελευταία ίσως περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα απέκτησε μια σύγχρονη «μυθολογία». Κι εδώ είναι το παράδοξο, αλλά απολύτως αποδεκτό για την τέχνη: βασισμένος στην τραγωδία του Ευριπίδη, ο έλληνας σκηνοθέτης δεν διασκευάζει το θεατρικό κείμενο, αλλά δημιουργεί εξ αρχής μια αυθύπαρκτη ταινία προσαρμοσμένη στο προσωπικό του ύφος (ασπρόμαυρα τοπία από την αγροτική ύπαιθρο, νυχτερινά πλάνα). Η Ηλέκτρα της Ειρήνης Παπά είναι μια διαχρονική ηρωίδα (αν όχι σύγχρονη) που καταργεί τις χωροχρονικές δεσμεύσεις. Πλαισιώνεται μάλιστα από κορυφαίους ερμηνευτές της εποχής – Γιάννης Φέρτης, Αλέκα Κατσέλη, Μάνος Κατράκης, Νότης Περγιάλης κ.ά., ενώ τη μουσική υπογράφει ο Μίκης Θεοδωράκης. Η ταινία προβάλλεται αύριο 30/6 στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου στις 21.30.