Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς το μέλλον. Το Γαλλία – Αργεντινή του Σαββάτου στην Αρένα του Καζάν θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ζευγάρι τελικού, όπως τα υπολογίζαμε πριν ξεκινήσει το ταξίδι αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και αν οι Τρικολόρ έκαναν μέσες-άκρες καλά τη δουλειά τους στο δικό τους γκρουπ, οι τάσεις αυτοχειρίας των Λατινοαμερικάνων ήταν που μας έφεραν τόσο νωρίς ένα τέτοιο ζευγάρι. Μόλις στο πρώτο νοκάουτ της φάσης των 16. Θα δούμε λοιπόν Μέσι εναντίον Γκριεζμάν. Το θέμα είναι αν θα δούμε και την Αργεντινή που φανταζόμασταν σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, έπειτα από το χθεσινό φιλί της ζωής που της έδωσε το ίδιο το παιχνίδι.
«Χαμένη στη μετάφραση»
Γιατί μέχρι τώρα η ομάδα του Χόρχε Σαμπάολι μοιάζει «χαμένη στη μετάφραση» των αμέτρητων αλλαγών σε διατάξεις και πρόσωπα. Και χθες μια από τα ίδια. Από την ισοφάριση και έπειτα, ο τεχνικός της Αργεντινής έμοιαζε να θέλει να πάει κόντρα στο αυτονόητο. Δεν πέρασε ποτέ στο γήπεδο τον Ντιμπάλα, επέλεξε πρόσωπα όπως ο Παβόν και ο Μέσα, που η ώς τώρα παρουσία τους δεν λέει κάτι στα δύο άκρα της επίθεσης. Συγκυριακή ήταν η πρόκριση, εκτός αν θέλει κάποιος να πείσει τον εαυτό του πως ο αριστερός μπακ είχε δουλέψει να πατήσει τον ασβέστη του «πέναλτι» στην περιοχή της Νιγηρίας στη σέντρα του δεξιού μπακ! Τέλος πάντων, κανείς δεν θα θυμάται τον όμιλο αν η συνέχεια είναι διαφορετική. Κανείς πλην των Αργεντινών, που ώς τώρα ξέρουν ότι δεν πείθουν ούτε τους εαυτούς τους!