Υπάρχει μια λαϊκή έκφραση που λέει ότι «η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρίζει στον αφέντη της». Οπως φαίνεται ισχύει και στην πολιτική.
Δεν είναι τυχαίο ότι η διακυβέρνηση Τσίπρα ολοκληρώνει τη ζωή της περίπου όπως γεννήθηκε.
Εισπράττουν τους χαρακτηρισμούς που εκτόξευσαν. Αντιμετωπίζουν τις πλατείες που γέμισαν.  Λοιδορούνται όπως λοιδορούσαν. Υφίστανται τις ακρότητες που θώπευσαν. Ζουν τον διχασμό που υπέθαλψαν. «Ή αυτοί ή εμείς» φωνάζουν πια οι άλλοι.
Παραπονιούνται πως δεν τους αναγνωρίζουν την προσπάθεια και δεν τους αφήνουν να τελειώσουν τη δουλειά – ακριβώς ό,τι έκαναν οι ίδιοι στους «Σαμαροβενιζέλους»…
Ποτέ άλλοτε κυβέρνηση δεν βρήκε μπροστά της μέχρι κεραίας όσα έπραξε στην αντιπολίτευση.
Μπορούσε να έχει άλλη αντιμετώπιση; Νομίζω όχι. Η ίδια δεν το επέτρεψε.
Ακούω κάποιες φωνές που ζητούν να στηριχτεί από μια «καλή» ή «υπεύθυνη» (υποτίθεται) αντιπολίτευση η συμφωνία για το Σκοπιανό.
Ρωτώ: ποιος το ζητά;
Διότι ακόμη και προχθές στη Βουλή μια παραπαίουσα κυβέρνηση έκανε πλειοδοσία εμπάθειας χαρακτηρίζοντας τους αντιπάλους της «ακροδεξιούς», «εθνικιστές», «πατριδοκάπηλους».
Αν και δεν περιμένεις από τον Κοτζιά καλλιγραφία, ο υπουργός Εξωτερικών διέπραξε τη μέγιστη αθλιότητα να αποχαρακτηρίσει διπλωματικά έγγραφα για να τα χρησιμοποιήσει αποσπασματικά κατά της αντιπολίτευσης.
Κι ο Πρωθυπουργός (που κατά τις φωνές χρειάζεται στήριξη επειδή κάνει κάτι ωφέλιμο…) κατηγόρησε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης περίπου ότι υποκινεί τον… Μπαρμπαρούση να καταλύσει τη δημοκρατία. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν του έβρισε και τη γυναίκα.
Τι στήριξη λοιπόν μπορεί να έχει μια τέτοια κυβέρνηση; Ποιος να τη στηρίξει; Για ποιον λόγο και με ποιον στόχο;   
Ασφαλώς ο Τσίπρας δεν είναι προδότης, ούτε μειοδότης.
Ενας απελπισμένος πολιτικός είναι που ξέρει ότι τελειώνει ο χρόνος του και προσπαθεί να πιαστεί από όπου μπορεί.
Με σουφρωμένο μέτωπο και σοβαροφανές ύφος αναπαράγει ένα ξεθυμασμένο ρεπερτόριο. Σαν τα παλιά «μπουλούκια» παίζει και ξαναπαίζει τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» σε όλο και πιο ισχνό ακροατήριο.
Ψάχνει να ρεφάρει; Θεμιτό. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει οι υπόλοιποι να πάρουν μέρος στο ψάξιμο.
Ηδη οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά το Σκοπιανό δείχνουν μια κυβέρνηση όχι απλώς σε αποδρομή, αλλά σε κατάρρευση.
Αυτό θα επιταχυνθεί όσο εμπεδώνεται η αίσθηση της εθνικής ήττας. Για «Ελληνες και Μακεδόνες» μίλησε χθες ο Ζάεφ στις Πρέσπες – και δεν εννοούσε τη Θύρα 4…
Θυμήθηκα τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που πριν από δυόμισι χρόνια έλεγε σε έλληνα συνομιλητή του:
– Αφήστε τους να κάνουν ό,τι έχουν δεσμευτεί. Θα είναι καλό για τη χώρα. Και κακό για τους ίδιους!
Αν κάποιοι πιστεύουν ότι η συμφωνία με τα Σκόπια είναι καλή, ο Γερμανός έχει δίκιο.