Via trita, via tuta. Δρόμος περπατημένος, δρόμος σίγουρος, λέει το λατινικό ρητό.
Η πολιτεία πιστεύει πως η βελτίωση του ποδοσφαιρικού προϊόντος θα επέλθει μέσω της μείωσης των ομάδων από 16 σε 12, που θα γίνει είτε με την αύξησή τους σε 20 – τρομερή ιδέα – είτε μέσω πλέι οφ και πλέι άουτ!
Μια τεθλασμένη που παρακάμπτει τη σιγουριά της ευθείας. Πόσες ομάδες έχει η Σούπερ Λίγκα; 16. Πόσες θέλουν να μείνουν; 12. Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Είτε με μία μεταβατική περίοδο δύο σεζόν, είτε άμεσα. Στην πρώτη περίπτωση υποβιβάζονται στη Φούτμπολ Λιγκ τέσσερις ομάδες και προβιβάζονται απ" αυτή δύο, για δύο συνεχόμενες χρονιές. Στη δεύτερη περίπτωση υποβιβάζονται έξι ομάδες και προβιβάζονται δύο.
Καθαρές και γρήγορες δουλειές. Κάποιοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι επιμένουν σε σύνθετες λύσεις ανεβάζοντας τον αριθμό του συνόλου των αγώνων. Ποιον θα εξυπηρετήσει μία τέτοια αύξηση; Μα φυσικά τα τηλεοπτικά κανάλια που θα τους μεταδίδουν. Τη Nova και την ΕΡΤ, η οποία υποτίθεται πως θα μπει και αυτή στο παιχνίδι.
Αρα, αυτό που συζητάμε ακόμα, ενώ σε δύο μήνες θα πρέπει να ξεκινήσει το νέο πρωτάθλημα είναι το πώς θα ευνοηθούν τα τηλεοπτικά κανάλια και όχι το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Και ο μεσοπρόθεσμος προγραμματισμός, της Σούπερ Λίγκας των 12 ομάδων, αυτόν τον στόχο έχει. Κάθε γύρος θα περιλαμβάνει 11 αγωνιστικές. Αν τις πολλαπλασιάσουμε επί τους 4 γύρους, όπως προβλέπει το σχέδιο, το αποτέλεσμα είναι 44 αγωνιστικές. Λιγότερες ομάδες, περισσότεροι αγώνες και φυσικά ντέρμπι.
Αν πράγματι οι στρατηγοί που κάνουν σχέδια επί χάρτου θέλουν το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου, θα πρέπει να υποβάλουν πιο ριζοσπαστικές προτάσεις. Δέκα ομάδες με τέσσερις γύρους αγωνιστικών. Σύνολο 36 αγώνες, εκ των οποίων πάνω από τους μισούς θα είναι ντέρμπι, με ό,τι αυτό σημαίνει για το επίπεδο της ανταγωνιστικότητας, τα εισιτήρια αλλά και τα έσοδα που θα μοιράζονται οι σύλλογοι. Τόσο απλά.